Nieuwsbrief 5851-032
25e dag van de 7e maand 5851 jaar na de schepping van Adam
De 7e maand in het zesde jaar van de derde sabbaticalcyclus
De derde sabbatcyclus na de 119e jubileumcyclus
De sabbaticalcyclus van aardbevingen, hongersnoden en pestilentie
Het Jaar van de Tienden voor de weduwen, wezen en Levieten

October 10, 2015

Familie Shabbat Shalom,

FILIPPIJNEN RAPPORT, Deel 1

Oké, laat ik het nog eens proberen…..
We waren op weg naar Ilocos Norte voor het tweede deel van onze reis, terwijl ik een verslag aan het schrijven was van onze gebeurtenissen tot nu toe tijdens Josephs reis naar de Filippijnen. Het is een paar dagen geleden dat ik de tijd heb gehad om het af te maken, maar nu kan ik dat rapport niet vinden, dus hier zal ik opnieuw proberen een beetje te delen van wat we tot nu toe hebben kunnen ervaren.

Het was 3 september 45 uur en ik maakte me klaar om naar het vliegveld te reizen. Een plotselinge onweersbui in Oklahoma liet regen op het dak vallen toen er een luide donderslag losbarstte
Door de bliksem viel de stroom uit in mijn huis. De volgende paar minuten bracht ik door met inpakken met de zaklamp, het laden van bagage in de regen en uiteindelijk vertrok ik naar een donker huis. Ik werd plotseling herinnerd aan de macht van Jehova en stuurde Joseph een boodschap: VOORSCHADUWING! Ik vroeg me af waar ik aan begon, maar ik wist dat dit een spannende reis zou worden.

Ik ontmoette Joseph in Detroit en mocht zelfs op de Outcry Radio Show zijn terwijl ik op zijn vliegtuig wachtte om aan te komen. Van daaruit vlogen we over Canada en Alaska, door het Russische luchtruim, langs de rand van China, rond Noord-Korea naar Seoul en landden uiteindelijk net na middernacht in Manilla. Houd er echter rekening mee dat, aangezien we de internationale datumgrens waren overschreden, het de volgende dag was, de 21e. Denk hier niet te lang over na, anders kan dit leiden tot hersenkrampen. We hebben ons meer dan een paar keer hardop afgevraagd waar die ontbrekende dag misschien is gebleven zonder goede antwoorden, dus vertrouw me hier maar op.

We werden begroet door Br. Aike Aison, die de evenementen in de omgeving van Manilla coördineert, en zijn vriend Darryl. Ik reed met Darryl naar onze woonruimte en was daar
Maak meteen kennis met het verkeer in Manilla! We kwamen daar na 1 uur aan, nu klaarwakker maar klaar om uit te rusten. Wauw! We hadden de Filipijnen bereikt!!

22 september: Nadat we wat hadden uitgeslapen, begonnen we de verschillende plannen en gebeurtenissen voor de week te bespreken met Br. Aike. We stopten bij de ontmoetingsplaats van zijn gemeente, MLTC (Messiah the Living Torah Center), waar Joseph snel werd gemeten voor een barong en een zwarte broek, de populaire kleding van de Filippijnen. Daarna gingen we eten in een lekker rustig Italiaans restaurant met Jeremiah Belgica (uitgesproken als Bellikah), een jonge advocaat die tegen dezelfde wetgeving had gevochten als wij in het Westen al hebben meegemaakt. De initialen zijn verschillend, maar het is hetzelfde ongevraagde advies van dezelfde bron, de Verenigde Naties: RH (Reproductieve Gezondheid - recht op abortus), SOGI (Seksuele Oriëntatie en Genderidentiteit), BBL (Bangsamoro Basiswet die ISIS in staat zou stellen land te verwerven en financiering in Mindinao).

Deze ontmoeting zette de toon voor onze hele reis. Jeremiah liet ons zijn presentatie voor RH zien die hij aan congresleden had laten zien, en Joseph was verbaasd dat ze allebei soortgelijke informatie in elk van hun eigen presentaties vanuit verschillende invalshoeken hadden gebruikt. Ik geloof dat Joseph zelfs een paar dia's van Jeremia gebruikt om een ​​gerichte boodschap aan het Filippijnse volk over te brengen. We konden de precieze timing van Jehova al zien in wat we gingen doen. We brachten niet alleen een Sighted Moon-lering over de sabbatjaren, maar werkten feitelijk samen met twee moedige mannen van Yah die een Goliath-taak op zich hebben genomen in hun thuisland en we stonden op het punt getuige te zijn van een aantal geweldige gebeurtenissen!

Vervolgens stopten we bij een groot Jom Kipoer-dienstevenement, georganiseerd door IFP (Intercessors For the Philippines). Zoals je kunt zien, houden Filippino's ervan om alles af te korten. Bij deze gebeurtenis waren 800 tot 1,000 mensen aanbiddend en berouwvol voor hun vele zonden. Het was heel duidelijk dat het Filippijnse volk een groot verlangen heeft om te gehoorzamen en bereid is de Weg te leren, als ze maar leiders hebben die de Thora en het ware, volledige Woord van de Schrift zullen spreken en onderwijzen.

23 september: We ontmoetten 40 tot 50 mensen in het Huis van Afgevaardigden die een Jom Kipoer-dienst hadden georganiseerd voor de arbeiders in het gebouw. ​​Dit waren voornamelijk staf- en afdelingsleiders die naar de congresleden zelf konden luisteren en in staat waren hun meningen te beïnvloeden. in de frontlinie bij het bestrijden van deze wetten die ik eerder noemde. Ze waren erg opgewonden over deze gebeurtenis en Joseph daagde hen uit met De vloeken van Baalam en hoe dit de Filippijnen beïnvloedt. We hoorden later in de week dat ze ook hun eerste Soekot in het Congres vierden. Daarover meer in deel twee…

24 september: We gingen naar de Manila Yacht Club waar Joseph met ongeveer 40 christelijke bisschoppen en ministers van de Filippijnen (CBMOP) kon spreken <– zeg dat zo snel als je kunt om Filipijns te klinken. Dit was hun maandelijkse bijeenkomst, dus ze voelden zich erg op hun gemak op hun thuisveld, maar Jozef was zeer vrijmoedig in het uitspreken van enkele van hun geloofsovertuigingen die niet op de Thora waren gebaseerd en hij vermaande hen om de zevende dag sabbat te houden. De voorzitter van deze groep is Butch Belgica, de vader van Jeremiah. Hij is een zeer interessante man; Leer meer over zijn leven door “The Butch Belgica Story” op YouTube te bekijken

https://youtu.be/99z3ylSpQJI

Terwijl Joseph sprak, zag ik hoe een bemanning achter mij het dek van een promenade terugplaatste, aangezien we vlak aan het water van de haven van Manilla waren. Ik hoopte dat veel planken uit de ogen van de leiders waren verwijderd en dat veel paradigma's zouden verschuiven.

We hadden toen twee uur om naar de centrale militaire basis te gaan om met “de generaals” te spreken, maar het kostte ons drie uur om door het verkeer in Manilla te komen. We konden niet eens de tijd nemen om te stoppen voor eten. Terwijl de zon onderging tijdens onze laatste kans om te eten voordat we aan onze Jom Kipoer-vasten begonnen, zei Br. Aike, Joseph, Corette en ik aten elke snack die we in de auto konden vinden en dronken alle waterflessen leeg. Uiteindelijk bereikten we de basis waar mijn rijbewijs werd gegijzeld terwijl we binnen waren. 2 mensen woonden de bijeenkomst bij, waaronder 3 gepensioneerde generaals, 80 actieve generaals en militairen en hun vrouwen. Ze hoorden ook The Curse of Baalam, met de nadruk op de rol van ISIS en China in het lot van de Filippijnen.

25 september: We brachten de dag door bij MLTC voor Jom Kipoer. Joseph gaf les over het kwellen van onze zielen en de betekenis van Grote Verzoendag. Er was iets heel speciaals aan het delen van de uitdagende taak van het vasten met 100 andere gelijkgestemde gelovigen. We luisterden, leerden en wachtten soms niet zo geduldig tot de zon onderging. Ergens tijdens deze gedenkwaardige tijd begon deze reis voor mij levensveranderend te worden. Eindelijk kon ik vanuit hun raam op de 44e verdieping de zon zien ondergaan achter de bewolkte skyline van Manilla. Al snel aten we een overvloedige maaltijd die de dames op de een of andere manier hadden bereid. Ik probeerde geitencurry voor de eerste keer en was verrast hoe goed het was! Natuurlijk smaakte alles heerlijk na het vasten. Ik probeer er nog steeds achter te komen waar al dat eten vandaan komt.

26 september: We kwamen terug naar MLTC voor de Shabbat-dienst. Er werd nog meer prachtig gezongen, onderwezen en gegeten met 150 aanwezigen in de gemeente. Dit was weer een ontroerende ervaring! Joseph kon op deze dag meer diepgaand lesgeven en behandelde veel onderwerpen, waaronder de grafstenen die sabbatsjaren bewijzen, de vloeken, de wet van Niddah en de aandelenmarktpatronen van de afgelopen 230 jaar en hoe deze zich verhouden tot het Shemitah-jaar. Toen het pauze was, zag ik uit de andere kamer nog meer borden met eten verschijnen. Iedereen passeerde de borden van rij tot rij totdat iedereen iets te eten had. Ik vond het een mooi beeld van de familiale sfeer bij MLTC. Na de sabbat waren veel vrouwen en leden van alle leeftijden bezig met de voorbereidingen en voorbereidingen voor de conferentie die de volgende dag zou beginnen. Wij zijn na 10 uur naar huis gegaan.

27 september: We hebben onze spullen verplaatst van het Aspire-flatgebouw naar het Richville Hotel voor de conferentie georganiseerd door MLTC. Het was een groot succes! Zij verzorgden de registratie, de beveiliging en het vloeide voort uit de gastvrijheid!. Gedurende deze week werd Joseph op één plaats Eerwaarde, Pastor en zelfs Dr. genoemd. Maar het was op deze dag dat hij Jose Dumond werd in het hotelbestuur. Wat zijn naam of titel ook was, hij was gezegend om met meer dan 260 mensen te spreken en presenteerde de Filippijnse studie Under the Curse/ Curses of Baalam. Het was een zeer volle en vermoeiende dag, ook al was het weer een spannende ervaring, maar morgen zou het nog drukker worden!

28 september: Inmiddels zijn we er gewend aan geraakt om rond 5 uur op te staan. Het was niet moeilijk, hun zonsopgang is sowieso rond 5:45 uur, dus ik heb niet echt veel gebruik gemaakt van een wekker. Ik blijf tegen mezelf zeggen dat het echt 4 uur is in Oklahoma. Dus dat maakt het makkelijker. Maar het was goed om deze dag vroeg te beginnen. We gingen naar CBN Asia waar Joseph sprak voor hun maandagdevotietijd. Ik denk dat er ongeveer 50 werknemers waren, voornamelijk het personeel en de arbeiders voor de 700 Club. Dit vond plaats op de set van de show en Joseph had anderhalf uur en werd daarna geïnterviewd voor de daadwerkelijke 700 Club-show! Deze wordt ergens volgende week uitgezonden en zou online beschikbaar moeten zijn voor degenen die niet in de Filipijnen wonen. Daarna serveerden ze ons een lunch die we snel aten en gingen terug naar MLTC voor de tweede dag van hun conferentie. Dit was de presentatie van The Curses of Baalam aan nog eens 2 mensen die de dag ervoor niet in Richville waren geweest. Daarna gingen we terug naar het Richville Hotel voor MLTC's Soekotviering!

Houden jullie het nog steeds vol? Ik zei toch dat dit een drukke dag was. We waren gezegend met redelijk goede verkeersomstandigheden terwijl we door de stad navigeerden. Toen we de vergaderruimte binnenliepen, zagen we de grootste Sukkah en de verbazingwekkende versieringen die we ons maar konden voorstellen. Joseph sprak heel kort en we vierden het met dans, wijn, muziek en zoveel vreugde en zegen met mijn nieuwe “Phils-familie” zoals een van de dames het noemde. !! Ik zal deze ervaring niet eens proberen te beschrijven, het was zo bijzonder. Ik hoop dat je enkele foto's van deze avond te zien krijgt, zodat je een kleine indruk kunt krijgen. Ik denk dat Joseph er gisteravond een paar heeft kunnen posten. Na deze nacht bleef ik bij mezelf denken: 'Ik heb Israël gezien!' Ik heb Israël gezien!” Niet het land, niet de staat van, maar het volk. En het volk van Israël, in ieder geval sommigen van hen zijn Filipijns.

Dat zijn enkele van onze hoogtepunten van de eerste week in de omgeving van Manilla. Ik kan hier beter stoppen, anders neem ik de hele nieuwsbrief op. Onze excuses voor het gebrek aan communicatie. Als er enige voorafschaduwing was, was het tijdens onze vlucht van Detroit naar Seoul. Wij hadden geen wifi. En dat is het thema van het grootste deel van de reis geweest. We hebben gedeeld wat we konden, wanneer we konden. De rest zal moeten wachten tot de volgende keer.

Blijf kijken! Shalom