Bhí mé ag smaoineamh ar conas Nuachtlitir na seachtaine seo a dhéanamh. Mar sin seachas bualadh timpeall an tor rachaimid díreach chuig an scrioptúr a thaispeáin dom go bhfaigheadh ​​an Tiarna é féin bás ar ár son.

OK no, a ligean ar dtús dul go dtí an fáth go bhfuair sé bás ar ár son. Agus tá go leor agaibh ráite cheana féin é.

Geineasas 15:1-21 Tar éis na nithe seo tháinig briathar an Tiarna go hAbram i bhfís, ag rá: “Ná bíodh eagla ort, a Abram. Is mise do sciath, do luach saothair an-mhór."
Ach dúirt Abram: "A Thiarna Dia, cad a thabharfaidh tú dom, go bhfuil mé ag dul gan chlann, agus is é Eliezer na Damaisc oighre mo thí?" Ansin dúirt Abram: “Féach, níor thug tú sliocht ar bith dom; go deimhin is é an té a rugadh i mo theach m'oidhre!”
Agus féuch, do tháinig briathar an Tighearna chuige, ag rádh, Ní bheidh an duine so ina oighre ort, ach an té a thiocfaidh ó do chorp féin beidh sé ina oighre ort. Ansin thug sé amach é agus dúirt, "Féach anois i dtreo na bhflaitheas, agus comhair na réaltaí más féidir leat a n-uimhir." Agus dúirt sé leis, "Is mar sin a bheidh do shliocht."
Agus chreid sé sa Tiarna, agus thug sé cuntas dó mar fhíréantacht.
Ansin dúirt sé leis: "Mise an Tiarna, a thug amach as Ur na gCaildeach thú, chun an tír seo a thabhairt duit le hoidhreacht a dhéanamh uirthi."
Agus dúirt sé, "A Thiarna Dia, conas a bheidh a fhios agam go bhfaighidh mé mar oidhreacht é?"
Mar sin dúirt sé leis: "Tabhair chugam bodóg trí bliana d'aois, gabhar baineann trí bliana d'aois, reithe trí bliana, turtar, agus colm óg." Ansin thug sé leis iad seo go léir agus ghearr sé ina dhá cheann iad, síos sa lár, agus chuir sé gach píosa os comhair an chinn eile; ach níor ghearr sé na héin ina dhá cheann. Agus nuair a tháinig na vultures anuas ar na conablaigh, Abram thiomáin amach iad.
Anois nuair a bhí an ghrian ag dul síos, thit codladh domhain ar Abram; agus féuch, do thuit uafás agus dorchadas mór air. Ansin dúirt sé le hAbram: “Bíodh a fhios agat go cinnte go mbeidh do shliocht ina strainséirí i dtír nach leo, agus go ndéanfaidh siad seirbhís dóibh, agus go ndéanfaidh siad achrann orthu ceithre chéad bliain. Agus tabharfaidh mé breith freisin ar an náisiún dá bhfónann siad; ina dhiaidh sin tiocfaidh siad amach le maoin mhór. Anois ar do shonsa, rachaidh tú go dtí do aithreacha faoi shíocháin; adhlacfar thú ar sheanaois mhaith. Ach sa cheathrú glúin fillfidh siad anseo, óir níl aingeacht na nAmorach críochnaithe fós.”
Agus nuair a chuaigh an ghrian síos agus é dorcha, féach, bhí oigheann caitheamh tobac agus tóirse ar lasadh ag gabháil idir na píosaí sin. An lá céanna rinne an Tiarna conradh le hAbram, ag rá:
“Thug mé an tír seo do do shliocht, ó abhainn na hÉigipte go dtí an abhainn mhór, an Euphrates, na Céiniteacha, na Ceinéasaigh, na Cadmonaigh, na Hiteach, na Perizítigh, na Rephaim, na hAmoraigh, na Canaanaigh, na Girgasaigh. , agus na Iebusaigh."

Cúnant fola ab ea an cúnant seo a rinne an Tiarna le hAbrahám. Is cúnant tairsí é freisin. Lig dom cuid de mo leabhar a lua chugat as An 2300 lá de ifreann.

26 Agus tar éis dhá sheachtain seasca gearrfar Meisias amach agus ní bheidh aon ní air. (Dainéil 9:26)

Is as an bhfocal “Kawrath” é “Bí scoite”.

H3772: ??? ka?rath kaw-rath'

A fhréamh primitive: a ghearradh (as, síos nó asunder); trí impleacht a mhilleadh nó a ithe; go sonrach le cúnant (is é sin, comhghuaillíocht nó margadh a dhéanamh, ar dtús trí fheoil a ghearradh agus a rith idir na píosaí): bí coganta, coin- [feder-] ith, cúnant, gearr (síos, as), scrios, teip,

fear, saortar, sluigfidh (síos), déan léigear ([cúnant]), cailligí, cailligí, cailligí X go huile, ba mhaith le X.

An bhfeiceann tú cad atá i gceist le brí an fhocail seo? Sloinn amháin is ea “Scrios.” Ach seo é an abairt an-dáiríre agus ar fad sobering; "comhghuaillíocht nó margadh a dhéanamh, ar dtús trí fheoil a ghearradh agus dul idir na píosaí."

Tá sé seo ag tagairt siar go dtí an tús nuair a rinne Iehova an Cúnant le hAbrahám. Agus shiúil Iehova idir dhá leath na n-ainmhithe a gearradh.

8 Agus dúirt sé, “A Mháistir, cad a fhios agam go bhfuil sé agam?” 9 Agus dúirt sé leis: “Tabhair chugam agh trí bliana d'aois, agus gabhar baineann trí bliana d'aois, agus reithe trí bliana d'aois, agus turtar, agus colm óg.” 10 Agus thug sé leis iad seo go léir agus ghearr sa lár iad, agus chuir sé gach leath díobh. 11 Tháinig na héin chreiche anuas ar na conablaigh, agus thiomáin Abram uaidh iad. 12 Agus nuair a bhí an ghrian ag dul síos, agus a thit codladh trom ar Abram, féach, thit dorchadas mór scanrúil air. 13 Agus dúirt sé le hAbrám: “Bíodh a fhios agat go cinnte go mbeidh do shíol mar choigríche i dtír nach leo féin é, agus go ndéanfaidh siad seirbhís dóibh, agus go ndéanfaidh siad anás orthu ceithre chéad bliain. 14 Ach an náisiún dá bhfónann siad tá mé chun breithiúnas a thabhairt, agus ina dhiaidh sin lig dóibh teacht amach le maoin mhór. 15 Anois agus sibhse le dul chun bhur n‑aithreacha faoi shíocháin, beidh sibh le hadhlacadh i seanaois mhaith. 16 Ansin fillfidh siad anseo ar an gceathrú glúin, óir níl camán na nAmorach críochnaithe go fóill.” 17 Agus nuair a chuaigh an ghrian síos agus go raibh sé dorcha go bhfeice, bhí oigheann caitheamh tobac agus tóirse ar lasadh idir na píosaí. 18 Ar an lá céanna ???? rinne mé conradh le hAbram, ag rá, “Thug mé an talamh seo do do shíol, ó abhainn Mhitsrayim go dtí an abhainn mhór, Abhainn na hEophrates, 19 leis an gCénite, agus leis an gCenizíteach, agus leis an gCénizíteach , 20 agus an Hiteach, agus an Perizíteach, agus na Rephaimeach, 21 agus an t-Amórach, agus an Ceana, agus an Girgaseach, agus an t-Iúbánach.” (Geineasas 15:8-21)

Seo é an uair a chuaigh Iehova eatarthu agus rinne sé an Cúnant le hAbrahám. Seo Cúnant Fola idir Iehova agus Abrahám agus a shliocht. Ach ní hé seo an Cúnant Fola a bhfuil Daniel 9:26 ag tagairt dó.

Díreach ionas go dtuigeann tú, i cúnant fola, dá mbrisfeadh ceachtar páirtí an cúnant sin, ansin tá an ceart doshannta ag an bpáirtí eile iad a mharú. Íocfaidh an páirtí a bhriseann an cúnant seo as é sin a dhéanamh lena saol féin.

Ciallaíonn Cúnant san Eabhrais “gearrtha áit a sreabhann fola.” Ba é cuspóir an chúnant comhaontú ceangailteach a chruthú, a bhí níos cumhachtaí ná conradh nó comhaontú. Bhí sé seo le bheith go deo - saolré an

rannpháirtithe, bhí sé le bheith naofa (agus) naofa. Dá ndéanfaí an cúnant a shárú bheadh ​​bás i gceist. Ba é an cúnant fola árachas deiridh na dílseachta agus na dílseachta. Bhí éagsúlachtaí deasghnátha ann ach ba é an bonn coitianta ná “gearradh-áit-sreabhadh fola” agus meascadh an dá fhuil seo trí na gearrthacha a chuimilt i gcoinne a chéile. Choimeádfaí cupán fíona faoi na gearrthacha chun an fhuil a bhí ag sileadh a ghabháil, a dúisíodh isteach san fhíon ag sagart oifigiúil, ansin d'ólfadh gach rannpháirtí as an gcupán. Ina lán cásanna d’ólfadh finnéithe an chúnant as cupán na fola agus an fhíona freisin. In aigne rannpháirtithe an chúnaint rinneadh fuil amháin agus féiniúlacht amháin dá chéile. Thabharfaidís dá leanaí dá chéile le muinín iomlán a thabhairt go n-ardódh an páirtí cúnant an leanbh mar a leanbh féin.

Tá an cúnant fola in úsáid leis na céadta bliain mar mhodh trína bhféadfadh beirt, teaghlaigh, treibheacha, sráidbhailte nó bailte ar bith comhaontú ceangailteach gan chríoch a dhéanamh. D’fhéadfadh go dtiocfadh deireadh le cúnant idir beirt le bás rannpháirtí ar an dá thaobh.

Dhéanfadh na rannpháirtithe roinnt ainmhithe a íobairt agus na conablaigh a ghearradh ar a fhad síos an spine agus leatha na n-ainmhithe a leagan os comhair a chéile thart ar thrí troigh óna chéile. Toisc go raibh go leor ainmhithe i gceist, cruthaíodh cosán le leath conablach ar an taobh clé agus leath conablach ar an taobh dheis agus spás trí scór idir eatarthu. Tar éis trí huaire an chloig, líonfadh an spás trí scór idir leatha na n-ainmhithe le fuil a bhí ag sileadh as na conablaigh. Seasann na rannpháirtithe os comhair a chéile ag gach ceann den chosán. Baineann gach ceann acu a gcuid sandals agus seasann siad ina gcosa lom. Beidh gach siúl tríd an cosán na fola faoi dhó. Siúlann an chéad rannpháirtí an cosán trí leatha an ainmhí go dtí an taobh eile. Nuair a shroicheann sé deireadh an chosáin, dearbhaíonn sé don rannpháirtí eile go bhfuil sé díreach tar éis bás a fháil go siombalach agus gur leis an rannpháirtí eile anois a chuid earraí (liosta comhaontaithe roimhe seo) a liostaítear ann. Siúlann sé ansin ar ais go dtí a áit tosaigh trí chonair na fola, atá anois ina chanáil bhreithe siombalach agus a rugadh anois, arb é an t-aitheantas nua, (i gcomhpháirt) aontaithe é.

Cé go bhfuil an cúnant fola beagán salach, tá próiseas báis-athbhreithe mar bhunús leis. Gheobhaidh gach rannpháirtí bás go siombalach, rud a chuirfidh deireadh lena bhféiniúlacht roimhe seo. Rachaidh siad ansin, sa searmanas, trí athbhreith siombalach. Tá siad “a rugadh” nó “athbheirthe” isteach i bhféiniúlacht nua a roghnaigh an dá rannpháirtí. Scríobhfaidh gach rannpháirtí amach a gcion don chúnant agus beidh an doiciméad scríofa seo mar an gcéanna leis an uacht agus an tiomna deiridh a achtaítear tar éis bhás scríbhneoir na huachta.

BÁS: Ar n-a cheangail an bheirt i n-aonfheacht, déanann gach duine uacht mar a bhainfidh leis an gceann eile ar bhás, an bás do bheir

Tá áit le linn an tsearmanais siombalach mar go ndéanfar ainmhithe a íobairt agus glacfaidh bás na n-ainmhithe áit na ndaoine a cheanglaítear le chéile. Tar éis do gach duine a n-uacht a dhéanamh amach, pléifidh siad go beacht leis an taobh eile cad é go díreach an gnóthachan atá ag gach taobh den chúnant. Is é an gnáth-am ón gcinneadh cúnant a dhéanamh go dtí an searmanas ná tuairim is bliain.

Nuair a cheanglaítear beirt i gcúnant, féadfaidh siad rogha a dhéanamh sloinne amháin a ghlacadh chun a bhféiniúlacht choiteann a thaispeáint. I mbeagnach gach cás nuair a nasctar dhá theaghlach le chéile trí chúnant, roghnaíonn siad sloinne coitianta amháin nó cuireann siad a n-ainmneacha deiridh le chéile agus cuireann siad fleiscín idir na hainmneacha.

Ciallaíonn Cúnant sa teanga Eabhrais “gearrtha áit a sreabhann fola.” Ba é an fhuil séala an chonartha. Ba é cuspóir an chúnant beirt daoine/teaghlach a cheangal i gcaidreamh buan nach raibh aon bhealach amach acu. Taifeadadh conarthaí agus comhaontuithe siar go dtí an ré is sine. Thug fothracha an tSamhraidh, an Impireacht réamh-Babylonian a rialaigh Gleann Tigris agus Euphrates, conarthaí cloiche chun cruithneacht, seagal agus eorna a bhaint. Ní féidir argóint a dhéanamh nach raibh na daoine sofaisticiúla ró-shofaisticiúil le conarthaí a bheith acu agus is é sin an fáth ar rinne siad an oiread sin cúnaint.

Is é pósadh an comhaontú is gaire don chúnant fola sa tsochaí nua-aimseartha, agus tá pósadh inniu, níos gaire do chonradh ná do chúnant.422

Ciallaíonn an fhuil bás má bhriseann tú an cúnant:

18 “Mar sin níor osclaíodh ná daingníodh fiú an chéad chúnant agus cuireadh i bhfeidhm é gan fuil a dhoirteadh. 19Oir nuair a bhí gach ordú de chuid an Torah léite ag (Mós) don phobal go léir, ghlac sé fuil laonna agus gabhar a maraíodh, mar aon le huisce agus olann scarlet agus le braon hiasóp, agus tharainn sé an dá chuid. Leabhar [rolla an Torah agus an chonartha] é féin agus an pobal go léir, 20 Ag rá na bhfocal seo: Seo an fhuil a shéalaíonn agus a dhaingníonn an ... cúnant a d'ordaigh (Yah) [dom a sheachadadh chugat].423 (423) 6 Agus ghlac Maoise leath na fola agus chuir sé i báisíní í, agus leath na fola chroith sé ar an altóir á labhairt déanaimid, agus géillfimid.” 7 Agus ghlac Maois an fhuil agus chuir sé ar na daoine í.

agus dúirt sé, “Féach, fuil an chonartha a ???? rinne sé leat maidir leis na Focail seo go léir.” (Eaxodus 24:6-8))

21 Agus mar an gcéanna d'éirigh sé leis an fhuil idir an tabernacle agus na soithí [naofa] go léir agus na fearais a úsáidtear i adhradh [diaga]. 22 [Go deimhin] faoin (Torah) tá beagnach gach rud íonaithe le fuil, agus gan doirteadh fola níl aon scaoileadh ó pheaca agus

a chiontacht ná a loghadh don phionós cuí agus tuillte ar son peacaí.”

[(Eabhraigh 9:18-22 | An Bíobla Amplified) Athbhreithnithe ó Heabraice]

Ainm eile ar chúnant fola ná “mionn fola.” Tá siombalachas na fola simplí—“má bhriseann tú an cúnant seo gheobhaidh tú bás.” Maidir le cúnaint idir daoine, is éard a bhí i gceist leis seo go simplí, dá mba rud é go mbrisfeadh páirtí amháin an cúnant, go raibh sé de cheart agus de dhualgas ar an bpáirtí eile an páirtí ciontach a mharú — chomh simplí sin.

Is é sin brí an chúnant fós inniu—b’é sin an fáth a raibh ar Yahooshua bás chomh brúidiúil sin a fháil chun ár n-áit a ghlacadh mar gheall ar ár bpeacaí.

In Geineasas 15, léigh muid faoi Yah ag déanamh cúnant le hAbram ar thug sé Abrahám mar ainm air. Mharaigh Abram roinnt ainmhithe agus shiúil Spiorad Yah idir leatha na n-ainmhithe san fhuil chun an cúnant a chomhlánú.

Ba mhodh coitianta cúnant a ghearradh sna laethanta sin ainmhí a ghearradh ina dhá leath agus siúl idir na leatha. Cuid den siombalachas ná “Má bhriseann tú an cúnant seo, maróidh mé an t-ainmhí seo thú.”424

Insíonn Iehova do Ieremiah cathain a rinneadh an Cúnant seo; an ceann céanna Daniel 9:26 ag tagairt dó. Iad siúd nach ndearna agus nach gcoimeádfadh é, d'íoc siad as gan é sin a dhéanamh lena saol féin.

13 Mar sin a dúirt ???? Dé Iosrael: “Rinne mé féin conradh le bhur n-aithreacha an lá a thug mé amach as tír Mhitsrayim iad as teach na ngéibheann iad, ag rá, 14 ‘I ndeireadh na seacht mbliana ba chóir do gach duine acu. scaoil saor a dheartháir Eabhrais, a díoladh leis. Agus tar éis sé bliana a bheith déanta aige díot, scaoilfidh tú saor uait é.' Ach níor ghéill bhur n‑aithreacha dom agus níor chrom siad a gcluas. 15 Agus le gairid d’iompaigh tú agus rinne tú an rud a bhí ceart i mo shúile, gach duine ag fógairt scaoileadh saor dá chomharsa. Agus rinne tú cúnant romham sa teach dá ngairtear m'Ainm. 16 Ach d’iompaigh sibh ar ais agus thruaill sibh m’Ainm, agus thóg gach duine agaibh ar ais a chuid sclábhaithe fireanna agus baineanna, a chuir sé saor in aisce, dá dtoil féin, agus chuir siad faoi smacht iad le bheith ina sclábhaithe agaibh, fir agus mná.” 17 Mar sin, mar a dúirt ????, “Níor ghéill tú dom agus tú ag scaoileadh saor, gach duine dá dheartháir agus gach duine dá chomharsa. Féach, táim ag fógairt scaoileadh saor chugaibh,” deir ????, “don chlaíomh, don phlàigh, agus don ghanntanas bia! Agus déanfaidh mé uafás thú ar gach réimeas an domhain. 18 Agus tabharfaidh mé do na fir a sháraíonn mo chonradh, nár bhunaigh focail an chonartha a rinne siad romham, nuair a ghearr siad an lao ina dhá leath agus a chuaigh idir na codanna.

de: 19 cinnirí Iúdá, agus cinn Iarúsailéim, na n-eunuchs, agus na sagairt, agus muintir na tíre go léir a chuaigh idir codanna an lao. 20 Agus tabharfaidh mé iad i láimh a naimhde agus i láimh na ndaoine a lorgaíonn a n-anam. Agus beidh a gcorp mar bhia d’éanlaith na bhflaitheas agus d’ainmhithe na talún.” (Jeremiah 34:13-20)

Is é an rud atá Daniel 9:26 ag rá linn ná go ndéanfar Iosrael, an t-ungaithe—gach 12 Treibh—lena n-áirítear Stát Iosrael, SAM, an RA agus a Comhlathas, a ghearradh amach, a ghearradh síos, a scrios agus a chaitheamh go hiomlán.

Nuair a bhriseann tú cúnant fola de chineál ar bith, íocann tú as é a bhriseadh le do shaol féin. Is é seo a bhfuil tú ag rá, go deimhin: "Go n-íocfaidh mé le mo shaol má bhristear an cúnant seo."

Is é an Cúnant seo a bhfuil Daniel 9 ag caint air ná an Cúnant ó Shliabh Shíonái. Léaghthar mar do thaisbéin Maois fuil an Chúnaint so ar an tsluagh tar éis dóibh aontú d'aon ghuth é choimeád. Ina dhiaidh sin, d’ith ceannairí Iosrael béile leis an Iehova go léir de réir déanamh Cúnant Fola.

1 Agus dúirt sé le Maois: “Téigh suas go dtí ????, tú féin agus Acharon, Nadab agus Abihu, agus seachtó de sheanóirí Iosrael, agus cromfaidh tú féin i gcéin. 2 Ach tarraingeoidh Maois in aice le ???? leis féin, agus ná tógfaidís i n-aice, agus ná raghadh an sluagh suas leis.” 3 Agus tháinig Maoise agus cheangail sé leis na daoine Focail uile ???? agus na cearta ceart go léir. Agus d'fhreagair na daoine go léir d'aon ghuth agus dúirt siad, “Na Focail go léir a ???? labhair a dhéanfas muid." 4 Agus scríobh Maois síos Focail ???? 5 Chuir sé ógánaigh de chlann Iosrael chucu, agus d’ofráil siad íobairtí dóite agus mharaigh siad maraithe tairbh go 6 .???? Agus ghlac Maoise leath na fola agus chuir sé i báisíní í, agus leath na fola chroith sé ar an altóir. 7 Agus do ghlac sé Leabhar an Chúnaint agus do léigh sé i n-éisteacht an phobail. Agus dúirt siad, "Sin go léir ???? a labhair déanfaimid, agus géillfimid." 8 Ghlac Maois an fhuil agus chuir sé ar na daoine í, agus dúirt sé, “Féach, fuil an chonartha a ???? rinne sé leat maidir leis na Focail seo go léir.” 9 Agus chuaigh Maois suas freisin, Acharon, Nadab, agus Abihu, agus seachtó de sheanóirí Iosrael, 10 agus chonaic siad an Dia Iosrael, agus faoina chosa mar obair pábháilte de chloch sapphire, agus mar an flaithis le haghaidh gile. 11 Ach níor shín sé a lámh in aghaidh taoisigh chlann Iosrael! Agus chonaic siad Dia, agus d'ith agus d'ól siad. (Eaxodus 24:1-)11

Ach tá níos mó. Tá go leor agaibh a mhaíonn gur leanúna de Yehshua iad freisin faoi Chúnant Fola ceangailteach leis. Ag an Suipéar Déanach, an lá sula raibh Uan Cháisc na nGiúdach le marú, shuigh Iehova agus d’ith sé lena dheisceabail agus d’ól siad an fíon freisin. Agus cad a dúirt Iósua an oíche seo?

26 Agus mar a bhí siad ag ithe, ???? ghlac sé arán, agus tar éis é a bheannaigh, bhris agus thug do na múinte é agus dúirt sé, "Glac, ithe, is é seo mo chorp." 27 Agus ag tógáil an chupáin, agus ag tabhairt buidheachais, thug sé dhóibh é, ag rádh, Ól díbh go léir. 28Oir is í seo m'fhuilse, fuil an chonartha athnuaite, a dhoirtear ar mhórán chun maithiúnas na bpeacaí.” (Matha 26:26-28)

Chuimsigh sé seo gach rud a bhain le searmanas an tSean-Chúnant Fola. Agus níor críochnaíodh é go dtí an lá dár gcionn nuair a maraíodh Iósua. Léigh faoi shiombalachas an imeachta seo le John D. Keyser:

An Fhuil ar an Talamh!

Conas, mar sin, a fuair an Meisias bás? CONAS a chaill sé a chuid fola luachmhar ar son an chine daonna?

Le linn Cháisc na nGiúdach leagtar béim arís agus arís ar dhoirteadh fola an Meisias. Ar cháiligh an fhuil a chaill ár Slánaitheoir agus na Rómhánaigh á sciúrsáil le haghaidh ár n-rite? Fíor, is dócha gur chaill sé braon fola le linn na gcruachás seo; ach léiríonn an Sean-Tiomna go gcaithfí a chuid fola a dhoirteadh in ÁIT A BÁS!

Léiríonn íobairt an OIDEAR DEARG seo go soiléir. Le linn an tsearmanais seo, tógadh an Bodach Dearg, a RÉAMHDHIGH AN MÉISIAH, THOIR ón Teampall in Iarúsailéim, trasna an droichid áirse thar Ghleann Kidron, go dtí an MIPHKAD ALTAR atá suite ar fhánaí Shliabh na nOllóga. (Le tuilleadh sonraí a fháil, léigh ár n-alt, Just Where In Jerusalem Did Our Sviour Die?) Maraíodh anseo é agus spréigh an FOLA SEACHT nUAIR FAOI AN TALACH roimh bhealach isteach thoir an Teampaill. Ar ndóigh, níor chomhlíon an sciúradh a fuair an Meisias é sin, mar tharla sé laistigh den chathair— LAISTIGH DEN CHAMPA.

Cad mar gheall ar an fhuil a scaoileadh ó lámha agus de chosa an Meisias nuair a bhí sé tairneáilte don chrann? An gcáileodh sé seo? Léiríonn alt le déanaí a d’fhoilsigh Journal of the American Medical Association (21 Márta, 1986) gur scaoileadh AN-BEAG FOLA ag an gcroiseadh féin: “Cé go bhféadfadh caillteanas fola suntasach a bheith mar thoradh ar sciúradh, ba nós imeachta gan fhuil go coibhneasta é an céasadh per se, ós rud é nach dtéann aon artairí móra, seachas an áirse dhomhain phlandáir, tríd an anatamaic is fearr leat

suíomhanna aistrithe.”

Fíoraíonn Ernest L. Martin é seo:

Ba rúndiamhair i gcónaí an fáth a gcuirtear an oiread sin Béim sa Tiomna Nua ar FOLA Chríost a dhoirteadh, agus i ngnáthchreimeadh na gcrois, is beag FOLA A Shroich An Talamh riamh. Ní bheadh ​​ach méid beag fola eisithe de ghnáth ó chréacht Chríost ina lámha nó ina chosa agus é ar crochadh ar an gcrann (NACH BHÍONN an fhuil a tháinig amach trí úsáid na sleá sa chiall diagachta mar tharla sé sin tar éis a bháis) .425

Cad, mar sin, a tharla don Meisias, le linn dó a bheith ar crochadh ar an gcrann, a chomhlíonfadh íobairt an Bhogha Dheirg—a RÉAMHRIGH A bhás féin?

Margadh Tosaigh Chorp an Mheisias

Cuimhnigh go raibh ionadh ar Phontius Píoláit go bhfuair an Meisias bás chomh luath sin—roimh an bheirt robálaithe a céasadh in éineacht leis. Rud éigin eile ba chúis leis an Meisias bás a fháil níos tapúla, agus ba é an “rud éigin” seo a chomhlíon íobairt an Bhogha Dheirg.

Fógra Isaiah 53:5-6:

Ach Créachtaíodh É ar son ár n-easaontais, BrÚISEAR é dár n-Eacarta; Do bhí an cathughadh ar son ár síothchána air, agus tré n-a striapachaibh leighistear sinn. Táimid go léir, cosúil le caoirigh, imithe ar strae; d'iompaíomar, gach éinne, ar a shlí féin; agus leag an Tiarna air an éagóir orainn go léir.

Ar imeall an Bhíobla Nua-Rí Séamas, arna fhoilsiú ag Thomas Nelson (1983), tugtar aistriúchán MALARTACH ar na focail seo a leanas, mar a leanas: “Wounded,” PIERCEED TROUGH; “bruite,” brúite; “stiallóga,” Séideann A Ghearr Isteach; agus “a leagtar air,” thug sé faoi deara TALAMH AR É. Agus na focail mhalartacha seo á n-úsáid againn sna véarsaí thuas faigheann muid é seo: “Ach bhí sé cráite TRÍ ar son ár n-easaontais, bhí sé brúite ar ár n-éachtaí; Do bhí an cathughadh ar son ár síothcháin do bheith air, agus tré na bhuillibh do ghearr ionmhuinn leighistear sinn. Táimid go léir, cosúil le caoirigh, imithe ar strae; táimid tar éis iompú, gach duine, ar a bhealach féin; agus is é an Tiarna a chuir ina chúis le hÉagacht gach duine againn a thabhairt i dtír air.” Is léir go dtagraíonn an frása “tite tríd le haghaidh ár n-easaontais” don phróiseas CEISIÚCHÁIN féin, agus ní mór “séideanna a ghearrann isteach” tagairt a dhéanamh don Yeshua SCOURGING

425Rúin Golgotha, lch. 202.

faighte.

Ach cad faoin abairt “CRUSHED for our inicities?” Má cheanglaíonn muid é seo leis an abairt dheireanach (tá an dá véarsa ag caint ar “ár n-éachtaí”), is féidir linn a fheiceáil go héasca go raibh cibé rud a bhí brúite nó brúite ar ár Slánaitheoir (freisin) ina chúis le tuirlingt air! Anois, CAD a d'fhéadfadh a bheith? Breathnaímis ar Isaiah 52:14: “Díreach mar a bhí go leor ionadh fút, mar sin BHÍ A VISAGE pósta níos mó ná aon fhear, agus a FOIRM níos mó ná clann na bhfear; mar sin spíonfaidh sé go leor náisiún." Anseo feicimid go raibh a aghaidh agus a chorp pósta agus Sprinkled sé a chuid fola ar "náisiúin go leor."

De réir Concordance Uileghabhálach Strong, is é an focal Eabhraise le haghaidh “marred” ná “moshchath,” a chiallaíonn “milleadh: éilliú, marred” (#4893). Tagann an focal seo ó "shachath," focal is féidir a chiallaíonn "BATTER." Is furasta a bhaint amach go raibh éadan AGUS COMHLACHT an Meisias díchumtha TRÍ CHRUTHADH. CÉARD ba chúis leis an mbataireacht seo?

Is féidir leid eile a fháil ó Salm 22, a leagann béim freisin ar fhulaingt an Meisias: “Tharraing siad mo lámha agus mo chosa; IS FÉIDIR LIOM Mo chnámha GACH A CHOMHAIRT. Féachann siad agus féachann siad orm.” Smaoinigh ar seo nóiméad. B'éigean an “batráil” seo a mhar sin ar aghaidh agus corp an Meisias trí “bhrú” nó “bruiseadh” a bheith tarlaithe AR BHAINN A CHORPAÍ! Conas eile a d’fhéadfadh sé “a chnámha go léir a chomhaireamh” a nochtaíodh de réir cibé rud a “CUR I dTÍR A CHUR AR É?”

Smaoinigh air seo: NÍ fhéadfadh aghaidh an Meisias agus TOSACH A CHORPAÍ a bheith chomh millte ag an sciúradh a fuair sé! Chun dul faoi sciúradh, Bhí sé ceangailte le cuaille flogging mór A CHlúdaigh, AGUS SIN A CHOSAINT, AN CHUID TOSAIGH A CHOMHLACHT ón fuip Rómhánach! Chomh maith leis sin, NACH raibh an aghaidh flogged. Mínítear an méid seo sa tuarascáil in Journal of American Medical Association: “Chun sciúradh a dhéanamh, baineadh a chuid éadaigh den fhear agus ceanglaíodh a lámha le cuaille díreach. Beirt shaighdiúir (lictors) nó duine a bhí ag malartaigh a bhí na CÚL, NA malaí, AGUS na cosa.” Léiríonn Fiú Isaiah 50:6 go raibh sé an CUID SIAR den

Meisias a fuair an fuip: “Thug mé MO SIAR dóibh siúd a bhuail mé.”

Pointe eile le breithniú is ea fuil an Meisias a spraeáil. Chun íobairt an Oighre ruaidh a chomhlíonadh, céasadh ár Slánaitheoir ag tabhairt aghaidh ar an dTeampall agus i dtreo na Naomh Naofa; agus do doirteadh a fhuil ar an talamh os comhair an teampuill, idir é féin agus an Teampall. Éileamhnaíonn sé seo, ann féin (agus as) sciúirse mar an gníomhaire atá freagrach as an scaoileadh

dá fhuil atoning. Is léir go mb'éigean don fhuil teacht ó thosach a chuirp - AGUS I RÉAMH AN CHEASA! Cad é mar sin a bhí chomh buailte agus chomh brúite sin ar aghaidh chorp an Mheisias?

An eochair don Enigma!

Tá an eochair i Leabhar Eoin:

Chomh luath agus a chonaic na hardsagairt agus a n-oifigigh é [an Meisias], ghlaoigh siad, “Céasadh! Crucify!" Ach d'fhreagair Pioláit é, “Glacann tú é agus ceusann tú é. Maidir liom féin, níl aon bhunús le cúiseamh ina choinne.” D’áitigh na Giúdaigh, [ag rá] “Tá DLÍ AGAINN, AGUS DE RÉIR AN DLÍ SIN ní foláir dó bás a fháil mar gur mhaígh sé gurbh é Mac Dé é.” (Eoin 19:7)

Cén DLÍ seo a raibh na Giúdaigh ag caint faoi? Nochtann Leviticus 24:16 an freagra: “Agus an té a mhaslaíonn ainm an Tiarna, cuirfear chun báis é go cinnte, agus go cinnte cloisfidh an pobal go léir é: agus an strainséir, mar an té a bheirtear sa tír. , nuair a mhaslaíonn sé ainm an Tiarna, cuirfear chun báis é.” Tá véarsaí comhthreomhara Eoin 426:4 in Achtanna Phíoláit19 (saothar apocryphal ón 7ú haois) a chruthaíonn go do-athraithe go raibh na Giúdaigh ag tagairt go deimhin don Dlí i Deotranaimí 24:16.

Sna véarsaí seo, ní raibh Píoláit in ann blasphemy ar bith a fheiceáil i bhfocail Yeshua:

Más blasphemy é an focal seo, tóg leat é, tabhair isteach i do shionagóg é, agus tabhair breithiúnas air de réir do dhlí. D'fhreagair na Giúdaigh Pioláit: "Tá sé cuimsithe inár Dlí, má pheacaíonn duine in aghaidh fir, go gcaithfeadh sé daichead stróc ach ceann amháin a fháil, ACH an té a chuireann blas ar Dhia ní mór é a chloí." Dúirt Pioláit leo: "Glacaigí féin é agus cuirigí pionós air mar is mian libh."

AN CÚIS A BHÍ AN CHUID TOSÚCHÁIN d'AGHAIDH AGUS DO CHOMHLACHT AN MhISIA "CRUSHED" AGUS "BRUISITHE" AS CUSPÓIRÍ A BHFUIL "CUR I TALAMH A BHEITH AR É" DE BHRÍ gur glaodh air de réir DLÍ Mhaois!

Ar cúisíodh an Meisias as blasphemy? Go deimhin bhí sé! Fógra Matha 26:63-66 (thíos):

Dúirt an t-ardsagart ris, “Cuirim faoi mhionn thú trí na beo 426The Acts of Pilate, Vol. nó Ch. IV, lgh.3-4

Dia: Inis dúinn más tú an Críost, Mac Dé.” “Sea, is mar a déarfá,” a d'fhreagair Íosa. “Ach deirim libh go léir: Sa todhchaí feicfidh sibh Mac an Duine ina shuí ar dheis an Tíchumhachtaigh agus ag teacht ar scamaill na bhflaitheas.” Ansin an t-ardsagart a stróiceadh a chuid éadaigh agus dúirt sé, “Labhair sé blasphemic! Cén fáth a bhfuil tuilleadh finnéithe ag teastáil uainn? Cad a cheapann tú?" “Is fiú an bás é,” d’fhreagair siad.

Agus cad é an PIONÓIS mar gheall ar blasphemy? STONING!

Tugann Ernest Martin dá aire, ina leabhar, Secrets of Golgotha, NACH b’é seo an chéad uair a rinne na Giúdaigh iarracht é a chloí:

Le linn aireacht Chríost, rinne go leor de na daoine nár thaitin lena theagasc iarracht an Dlí Mósáic seo a chur i gcrích ina choinne ÉAGSÚLACHTA. “Ansan do thógadar clocha le caitheamh air: ach d’fholaigh Íosa é féin, agus d’imthigh sé amach as an Teampall, ag dul ar feadh a mheadhon, agus mar sin d’imthigh sé.” (Eoin 8:59) “Ansin thóg na Giúdaigh CLOCHA A CHUR ISTEACH ARÍS chun é a chlochadh. D'fhreagair Íosa iad: “Is iomaí dea-oibreacha a thaispeáin mé daoibh ó m'Athair; cé acu de na saothair sin ar a son a chloíonn tú mé?” D'fhreagair na Giúdaigh é, ag rá: “Ar mhaithe le hobair ní chloíimid thú; ach FOR BLASAPHEMY; agus de bhrígh gur duine thú féin, déana Dia tú féin.” (Eoin 10:31-33) Is é fírinne an scéil, AM AGUS AM ARÍS, bhí na húdaráis ag iarraidh é a mharú GAN STONING. “Dúirt a dheisceabail ris, ‘A Mháistir, d’iarr na Giúdaigh le déanaí tú a chlochadh; agus an dtéann tú [go Iúdá] arís?” (Eoin 11:8). Tá sé curtha in iúl go soiléir i dtaifead an tSoiscéil go raibh na daoine a bhí naimhdeach do Chríost ag lorg GACH DEIS CHUN A CHLOINNE A DHÉANAMH AR A BHLASFHEIM (mar a cheap siad é). Agus faoi dheireadh fuair siad a mianta nuair a chuaigh siad go Pioláit agus dúirt: "Tá dlí againn, agus de réir an dlí sin ba cheart dó bás a fháil." (Eoin 19:7) 427

Ag léamh trí Shoiscéal Eoin, éiríonn sé soiléir go raibh na Giúdaigh amach go deimhin a mharú Yeshua ag Stoneing ó dháta go luath. Tá an chéad tagairt do na Giúdaigh a bhí ag beartú é a mharú le fáil in (Eoin) 5:18 (thíos):

“Ar an ábhar sin rinne na Giúdaigh iarracht níos deacra é a mharú; ní hé amháin go raibh sé ag briseadh na Sabóide, ach bhí sé fiú ag glaoch ar Dhia ina Athair féin, á DHÉANAMH AR COMHIONANNAS LE DIA.”

I súile na n-údarás reiligiúnach, b'ionann é seo agus BLASPHEMY - an choireacht is measa ar féidir a shamhlú! Agus, mar atá feicthe againn, d'éiligh Dlí Mhaois an pionós de STONING le haghaidh blasphemy!

427 Rúin Golgotha, lch. 188

Níos déanaí, in (Eoin) 7:1, feicimid an ráiteas seo:

“Ina dhiaidh sin, chuaigh Íosa timpeall na Gailíle, d’aon ghnó ag fanacht ar shiúl ó Iúdáia TÁ NA Giúdaigh a bhí ann ag feitheamh lena bheatha a ghlacadh.”

Agus conas a bhí sé beartaithe acu a shaol a ghlacadh? AG STONING! Anois tabhair faoi deara (Eoin) 7:30 (thíos):

“Ag seo rinne siad iarracht é a ghabháil, ach níor leag duine ar bith lámh air, toisc nár tháinig a chuid ama [uair] fós.”

Cén “t-am” a bhfuil Seán ag caint faoi? An “t-am” chun an Meisias A Mharú—a íobairt de réir sceidil réamhordaithe a Athar!

Feicimid é seo arís in Eoin 8:20 (thíos):

“Ach níor ghabh aon duine é, óir níor tháinig a chuid ama fós.” Ní raibh an “am” don Meisias bás a fháil agus GACH na tairngreachtaí Sean-Tiomna a bhaineann leis féin a chomhlíonadh tagtha go fóill!

In (Eoin) 8:58, feicimid na Giúdaigh ag éirí chomh trína chéile rinne siad iarracht é a chlochadh ar an bpointe!

“Innsim an fhírinne duit,” a d’fhreagair Iósua, “roimh rugadh Abrahám, Mise!” Ag seo, phioc SIAD CLOCHA A CHLOCH É, ach chuaigh Yeshua i bhfolach é féin, ag sleamhnú amach ó na gardaí Teampaill.

In (Eoin) 10:30-33, 39, léirítear go soiléir go raibh na Giúdaigh ag iarraidh é a chlochadh le haghaidh blaspheime:

“Is aon mise agus an tAthair.” Arís phioc na Giúdaigh clocha chun a chloiche, ach dúirt Íosa leo, “Tá go leor míorúiltí móra léirithe agam daoibh ón Athair. Cé acu díobh seo a ndéanann tú cloch orm?” “Ní ar son aon duine díobh seo atáimid ag do chlochadh,” a d'fhreagair na Giúdaigh, “ach ar son an Bhlascaim, mar go bhfuil tusa, a dhuine uaigneach, ag éileamh gur Dia thú.” Arís rinne siad iarracht é a ghabháil, ach d'éalaigh sé as a dtuiscint.

Tháinig an-imní ar na deisceabail agus bhí faitíos orthu nuair a chinn Iósua filleadh ar Iúdá: “Ansin dúirt sé lena dheisceabail, ‘Téim ar ais go Iúdáia.’ ‘Ach a Rabbi,’ ar siad, ‘tamall gairid ó shin rinne na Giúdaigh iarracht tú a chlochadh, agus fós féin tá tú ag dul ar ais ansin?” (Eoin 11:7).

(Ach) bhí a fhios ag an Meisias go díreach cad a bhí á dhéanamh aige - bhí a “am” tagtha agus bhí na himeachtaí le bogadh go neamhdhíobhálach i dtreo a aireacht agus a shaol a thabhairt chun críche.

Agus é seo go léir á chur le chéile, is léir dúinn go raibh na húdaráis amuigh ag CLOCHADH an Meisias DON BLASPHEMY, agus ó dháta luath. Ach ní raibh cead acu a bplean a chur i gcrích GO DTÍ AM AN MEISSEACH THÁINIG—an t-am a cuireadh i leataobh ag deireadh sraith fhada imeachtaí a bhí le comhlíonadh sula bhféadfaí Mac Dé a thairiscint suas ar ár son. Agus nuair a tháinig an t-am sin, ní raibh na Giúdaigh ar ais níos faide ó Stoneing AN

Messiah DO BLASPHEMY!

CAD A BHAINEANN SIAD

Tháinig Haim Cohn ar an tátal céanna! Tabhair faoi deara cad a deir sé:

Is minic a luadh dhá theagmhas, a thuairiscítear in Eoin amháin, chun naimhdeas na nGiúdach a chruthú in aghaidh Íosa: is TEAGMHAS GLOCHTA iad, nuair a bhí an t-anam sin i bhfoirm fhoréigneach. Nuair a chuala siad é á rá sa Teampall - de gach áit - go raibh sé roimh Abrahám, "thóg na Giúdaigh suas clocha le cur air" (Eoin 8:59); agus arís, nuair a d’fhógair sé go raibh sé féin agus Dia, A athair, mar aon, “thóg na Giúdaigh suas clocha arís chun é a chlochán” (Eoin 10:31)… (fós) nuair a labhair Íosa agus a theagasc sa Teampall, “Níor leag fear a lámha air, mar níor tháinig a uair go fóill” (Eoin 7:30; Eoin 8:20). Conas mar sin a d’fhéadfadh sé a bheith, cé nár tháinig A Uair fós agus nach bhféadfadh aon fhear lámh a chur air, gur chlocha na Giúdaigh é? Mura raibh a uair tagtha fós, cén fáth a ndearna siad iarracht é a ghlacadh, agus go raibh air éalú as a lámha? (Eoin 10:39)

Tá BHRÍ DHÚBÁLACH ag gabháil leis na focail “mar níor tháinig a uair fós”. Ar thaobh amháin, ullmhaíonn siad AN FHOIRM DON BHÉID A TARLAÍONN NUAIR A thiocfadh AN UAIR: ansin, dealraíonn sé, BEIDH NA Giúdaigh SAOR IN AISCE Ó GACH ROINNT AGUS THABHAIRT SLÁINTE IOMLÁN dá n-ionsaithe dúnmharfacha. Ar an taobh eile, tá leid ar réamhbheartaíocht chinniúint Íosa, amhail is nárbh iad naimhdeas agus truamhéalach [reibiliúnacht, easumhlaíocht stubborn] na nGiúdach a chinn AN IMEACHTA [STONING], ach amháin toil Dé, Cé ceaptha428A chuid ama féin agus ROGHNAIGH A IONSTRAIMÍ FÉIN.

Níl aon dabht ach gurb é seo a bhí na húdaráis Ghiúdacha ag achainí ar Phíoláit cead a thabhairt. Agus cad a rinne Pioláit? “Dúirt Pioláit, ‘Glac leat féin é agus tabhair breithiúnas air asat féin

428 Triail agus Bás Íosa, lch. 64.

DLÍ.” (Eoin 18:31) Agus é seo á rá, cheadaigh Píoláit do na Giúdaigh Iósua a fhorghníomhú de réir DLÍ an Bhíobla. Liúntas NEAMHCHOITEANNA a bhí anseo toisc gur chuir sé faoi réir an Meisias an modh forghníomhaithe Rómhánach (crucifixion) le haghaidh ceannairce agus tréas, agus forghníomhú scriptiúil (Mósáic) (STONING) le haghaidh blasphemy a fhulaingt, ag comhlíonadh na tairngreachtaí Sean-Tiomna ar fad. Chun bás a fháil ar ár son GACH - Giúdach agus Gentile - b'éigean dó bás de réir an DLÍ Giúdaigh agus Gintile araon!

Adeir an t-Abstol Pól, 'san sémhadh caibidil do Ghalatian, go bhfuair ár Slánuightheóir bás do réir STONING. Seo mar a mhaíonn sé: “Ar deireadh, ná cuirigí aon duine trioblóid orm, óir cuirim marc [scara] Íosa ar mo chorp.” (Galataigh 6:17) Ar ndóigh, NÍ fhéadfadh na “marcanna” seo a bheith mar thoradh ar an gcrosadh – níor céasadh Pól riamh; agus, dá mbeadh, ní bheadh ​​sé beo riamh chun an scéal a insint! Mar sin, bhí scars Paul mar thoradh ar rud éigin eile.

Léirítear i Leabhar na nAchtanna go raibh Pól AR AGHAIDH thart ar cheithre bliana roimh a ráiteas sa Tiomna Nua. Ba é an chéad ghníomh géarleanúna i gcoinne Phóil atá taifeadta sa Tiomna Nua ná CLOCHADH—féach Gníomhartha 14:19-20. Le linn na heachtra seo, a tharla sa Ghalatia, cloíodh Pól agus fágadh é chun báis. Trí mhíorúilt ó Iehova a Dhia, d’éirigh sé agus shiúil sé uaidh, ach d’fhulaing sé ar feadh blianta fada mar thoradh ar an bpionós uafásach a fuair a chorp.

Bhí ár Slánaitheoir Dall!

Díreach cosúil leis an Meisias, ba iad aghaidh Phóil agus EYES na PRÍOMHSPRIOCANNA acu siúd a bhí ag iománaíocht na gcloch. Luann Pól é seo i Galataigh 4:13-15:

Agus tá a fhios agat gur mar gheall ar éiglíocht FISICEACH [Gr. Lagachta na feola], do shearmóin mé an Soiscéal duit roimhe seo; agus cé go raibh mé i mo thriail chugat i m'fheoil, níor dhiúltaigh tú ná níor dhearmad tú mé; ach fuair sibh mise mar aingeal Dé, MAR IOSA CRIOSD. Cá bhfuil do chomhghairdeas féin mar sin? Mar finním thú, dá mb'fhéidir é, go mbeadh tú tar éis do chuid súl a spíonadh amach agus iad a thabhairt dom.

Ba chuig an CEANN AGUS NA Súile a caitheadh ​​na clocha go príomha, go háirithe le linn na gcéimeanna tosaigh den fhorghníomhú (féach Marcas 12:4); agus is iontach an rud é go dtugann Pól le fios, sna véarsaí seo, go raibh rud éigin le déanamh ag a phríomh-aimhleas!

Déanann Ernest Martin mionléiriú air seo:

Ós rud é go raibh sé coitianta ag daoine naimhdeach clocha a chamán ar aghaidh duine, is furasta a thuiscint cén fáth go bhféadfadh a leithéid de chlochán a bheith beagnach dall ar Phól. Scríobh sé le LITREACHA MÓRA AIBÍTEACHA (Galataigh 6:11), agus b’fhéidir go léiríonn sé seo go raibh deacracht aige féachaint go soiléir. Is cosúil gur gortaíodh Pól chomh mór sin ag na lacerations go ndearnadh damáiste buan dá Súile AGUS dá aghaidh. Nuair a dúirt sé leis na Galataigh “níor dhein sibh aon díspeagadh agus ní dhiúltaíodh do mo thriail i m’fheoil,” tugann sé le tuiscint go láidir go raibh a chréachta (fiú ceithre bliana tar éis a chloiche) chomh holc agus chomh mítharraingteach sin gurbh é an rud coitianta a dhéanfadh daoine. a dhiúltú dó a bheith ina gcuideachta. Níor dhiúltaigh na Galataigh dó, áfach, ach chaith siad leis ar nós aingeal Dé, “FÉACH MAR ÍOSA CHRÍOST” (toisc go raibh a fhios acu go raibh Críost ina chlocha agus ina dhaille freisin). Ós rud é nach raibh aon mháinlianna plaisteacha ann chun cuma amach Phóil a fheabhsú, is é seo, gan dabht, an fáth a ndearna Pól pointe ar leith ag rá leis na Galataigh gur ghortaigh sé scaranna Íosa ina Chomhlacht (Galataigh 6:17). Gan dabht, tháinig na scanraithe sin as na créachtaí a d’fhulaing sé le linn a chloiche.429

TÁ, BHÍ AN MÉISIA A CHLOCH SAN éadan AGUS DALL!

Tabhair faoi deara Salm 38, ar tuar é CONAS a bheadh ​​ar an Meisias fulaingt:

“Chun do shaigheada [lobhair—do chromadh, do lot nó do scar] goid go tapaidh ionam, is do lámh do bhrú go holc ionam … Tá mo chroidhe ag braithim, tá mo neart ag teip orm: Amhail soluis mo shúl, tá sé imthighthe uaim freisin. .” (Salm 38:2, 10)

Léiríonn Salm 69:3, atá IOMLÁN tagairtí d’fhulaingt an Meisias, é seo freisin! “Tá mé tuirseach le mo chuid caoineadh; tá mo scornach tirim; Teipeann ar mo shúile agus mé ag fanacht le mo Dhia.”

Léiríonn na véarsaí seo go raibh an Meisias DALL A DHÉANAMH; agus is ar éigean a d’fhéadfadh amhras a bheith ann gur crochadh an Meisias ar an gcrann uair éigin i rith na sé huaire an chloig, agus é de shíor á bhualadh ag clocha, (sin) gur bhuail cuid acu a shúile agus gur dall é!

Mangled Beyond Recognition!

Bhí a “visage” agus a “fhoirm”—páirteanna tosaigh a cholainne—pósta taobh thiar d’aitheanta. Cén chaoi a dtugann tú cuntas ar an bhfíric nach raibh Máire in ann a Máistir a aithint ag an tuama?

429Rúin Golgotha, lch. 198.

D'fhiafraigh siad [na haingil] di, “A bhean, cén fáth a bhfuil tú ag caoineadh?” “Thógadar mo Thiarna leat,” ar sise, “agus níl a fhios agam cár chuir siad é.” Ag seo, chas sí timpeall agus chonaic sí Íosa ina sheasamh ansin, ACH níor thuig sí gurbh é Íosa é. “A bhean,” ar seisean, “cén fáth a bhfuil tú ag caoineadh? Cé hé atá á lorg agat?” Ag smaoineamh gurbh é an garraíodóir é, dúirt sí, “A dhuine uasail, má thug tú uaidh é, inis dom cár chuir tú é, agus gheobhaidh mé é.” Dúirt Íosa léi, "A Mhuire." D'iompaigh sí chuige agus ghlaoigh sí in Aramaic, "Rabboni!" (a chiallaíonn múinteoir). (Eoin 20:13-16)

Bhí feoil an Meisias chomh mangled agus a chorp chomh míchumtha sin nach raibh fiú dlúthchara in ann É a aithint! “Ba mhó a phósadh ná aon fhear” (Isaiah 52:14). Ar feadh sé huaire an chloig fada bhí ár Slánaitheoir cráite ag volleys de chlocha beaga géara breochloí (mar atá le fáil ar Shliabh na nOllóga go dtí an lá atá inniu ann) ar aghaidh a chuirp nocht agus é curtha ar na crainn - ar aghaidh an chrainn. Geata Thoir an Teampaill agus an cuirtín mór a bhí ar crochadh ón tairseach thoir. Do bhuail na clocha so a aghaidh, a mheadhon-ghearradh is a chosa, ag briseadh an chroiceann is ag sileadh na feola — ag brúghadh is ag brughadh is ag cuimilt, acht gan éigean a chnámha do bhriseadh. Ní haon ionadh gur maraíodh an Meisias níos mó ná aon fhear!

Siombalachas Seder

Chuir Seder nó seirbhís Cháisc na nGiúdach mearbhall ar scoláirí le fada. Ní raibh siad in ann a fheiceáil conas a d'fhéadfadh briseadh amach píosaí matsó (arán gan ghortú) corp an Meisias a léiriú ag a chrosadh.

Míníonn Ernest Martin:

Nuair a bhunaigh Críost Suipéar an Tiarna oíche roimh a chéasadh, ghlac sé arán agus bhris sé é agus dúirt sé go raibh an briseadh seo mar go mbeadh a chorp briste dóibh (Matha 26:26). Labhair sé ar Bhriseadh a choirp sa chomhthéacs céanna leis an bhfíon a léirigh a FOLA a cailleadh ag a chéasadh chun peacaí a mhaitheamh… Ós rud é go ndeir an Tiomna Nua go sonrach nach mbrisfí aon chnámha ina chorp (Eoin 19: 36), ní fheiceann go leor scoláirí aon tagairt ar bith do bhás Chríost le linn Briseadh an aráin gan ghoirt...Tá roinnt lámhscríbhinní Gréagacha agus scríbhinní roinnt Aithreacha Eaglaise a thugann trácht mínithe ar théacs 1 Corantaigh 11: 24 maidir le briseadh an aráin ag Suipéar an Tiarna agus rinne siad é a cheangal le briseadh corp Chríost ag a chrosadh. Chuir siad lena dtuairimí gurbh ionann an t-arán agus corp Chríost: “CÉ IAD

431

BRISEADH DUITSE” 430 Ciallaíonn SEO GO BHFUIL CREIDMHÍNÍ LUATH GO BHFUIL AN “Arán briste” I SEARMANAS SUIPÉIR AN TIGHEARNA IONADAÍOCHT DO CHOMHLACHT BROSTA CHRÍOST, Tráth A gCéasadh…

Mar sin, tá creideamh na luath-Chríostaithe againn agus tairngreacht Íseáia féin go mbeadh corp Chríost briste go deimhin, mar a bheadh ​​píosaí aráin gan ghortú againn. Ach ní fhéadfadh sciúrsáil na saighdiúrí roimh a chéasadh ná gníomh simplí an chrosaire féin cuntas a thabhairt ar phíosaí dá CHORPAÍ a bhriseadh as. Ach d’oirfeadh gníomh STONING go beacht don chur síos. Scriosfadh iománaíocht clocha beaga géara ar chorp Chríost píosaí dá fheoil chomh mall sin go dtí, tar éis sé huaire an chloig den chóireáil sin, go mbeadh sé ar crochadh ar chrann na croise mar dhuine a mbeadh a VISAGE AGUS FOIRM. chomh marbh sin nach mbeadh sé cosúil le gnáthdhuine a thuilleadh. Seo mar a dhéanann Isaiah 52:14 cur síos ar an Seirbhíseach Fulaingt, a d’aithin scríbhneoirí uile an Tiomna Nua le Críost Íosa, agus ní fheicim aon chúis gan é a chreidiúint. SEO ACH FIANAISE EILE NACH FÉIDIR LIOM A BÁS CRÍOSTA A CHUR AR A BHÁS TRÍ STONING (a chorp stróicthe go smior ina limistéir tosaigh) agus NACH bhfuair sé bás TRÍ CHOSAINT AMACH.431

An chéad uair eile a bhreathnóidh tú ar Shíder Cháisc na nGiúdach cuimhnigh ar an gcaoi ar bhris tú an t-arán neamh-ghoirtithe, go raibh ár n-Uan Cásca cráite ar feadh uaireanta ag an mbaráiste seasta de chlocha géara breochloiche a bhrúigh ... brúite ... gúite agus BHRISTE píosaí dá fheoil, A chuid fola réiteoidh ar an talamh roimh láithreacht Glóir Sheicineá a Athar sa Teampall.

Cuimhnigh, íobairt an Bhogha Dheirg, a RÉAMHRÁ bás an Meisias chomh cruinn sin, (sé) a rinne amhlaidh díreach síos go dtí an-suíomh a bháis!

Cuimhnigh go bhfuair an Meisias bás ar son an chine dhaonna ar fad—túsa agus mise, Gentile agus Giúdach (Iosraelach)—agus trí é sin a dhéanamh, go raibh ort bás a fháil de réir an DLÍ Giúdaigh agus Giúdaigh. Chomhlíon an Céasadh an Dlí Gentile (Rómhánach) agus shásaigh STONING an Dlí Giúdach (Mósáic). Gan an clochán, bheadh ​​an Meisias tar éis bás a fháil ar son na nGintlithe AMHÁIN! Cuimhnigh sin!

430Tiomna Nua na Gréige, UBS, lch. 604

Rúin Golgotha, lgh. 189-190

Fianaise Giúdach & Eile

An bhfuil foinsí eile faisnéise ann a thaispeánann go bhfuair an Meisias bás mar thoradh ar STONING? Go deimhin tá. Tá a fhios ag na luath-Ghiúdaigh le fada gurbh é seo an bealach ar cuireadh an Meisias chun báis. Tá cuntas ag an Talmud (comhlacht dlí sibhialta agus reiligiúnach na nGiúdach) ar a bhás féin:

Ar oíche Cháisc na nGiúdach, TAR ÉIS Yeshua an Nazareach a chrochadh. Ar feadh daichead lá sular cuireadh an bás, chuaigh aralt amach agus ghlaoigh, “Tá sé ag dul amach le Cloch a chur air mar gheall air gur chleacht sé draoidheacht agus gur mheall sé Iosrael chun na díomhaoine. Aon duine atá in ann aon rud ina fhabhar a rá, lig dó teacht chun tosaigh agus pléadáil ar a son.” Ach ó tharla nár tugadh aon ní ar aghaidh ina fhabhar, TAR ÉIS É A CHOINNEÁIL oíche Cháisc na nGiúdach.432

NÍ thagraíonn an focal “crochta” sa chás seo do chrochadh leis an muineál, ach do bheith “ceangailte” nó “aistrithe” de chrann. Léiríonn an tagairt stairiúil sa Talmud go raibh na Giúdaigh ar an eolas go raibh Yeshua an Meisias cloch iarbhír agus é ar crochadh ar an crann crucifixion.

Tá sé suimiúil a thabhairt faoi deara go raibh na húdaráis Ghiúdacha in Iarúsailéim ag FÓGRA PHOIBLÍ (le linn an daichead lá roimh Cháisc na nGiúdach i 31 AD) go raibh sé tuillte ag Yeshua a chloí mar gheall ar a theagasc agus a ráitis. Léiríonn Leabhar Eoin go raibh tuiscint mhaith ag na haspail ar an bhfuaimniú seo agus go raibh siad i gcónaí ag meabhrú don Meisias é. Tabhair faoi deara Eoin 11:8 arís: “Ach a Rabbi,” a dúirt siad, “tamall gearr ó shin rinne na Giúdaigh iarracht tú a chlochadh, agus fós féin tá tú ag dul ar ais ann [go Iúdá]?”

Léiríonn (Eoin) 11:55-57 gur eisíodh na hardsagairt agus na Fairisínigh orduithe chun é a ghabháil: “Nuair a bhí an t-am beagnach do Cháisc na nGiúdach, chuaigh go leor daoine suas ón tír go Iarúsailéim le haghaidh glantacháin deasghnátha roimh Cháisc na nGiúdach. Lean siad ar lorg Íosa, agus agus iad ina seasamh i limistéar an Teampaill, d'fhiafraigh siad dá chéile, 'Cad é do bharúil? Nach bhfuil sé ag teacht chuig an bhFéile ar chor ar bith?' Ach bhí orduithe tugtha ag na hardsagairt agus na Fairisínigh, dá bhfaigheadh ​​duine ar bith amach cá raibh Íosa, go dtuairisceodh sé é ionas go nglacfaidís é.” Agus dílis d’fhocail an Talmud, bhí Cloch Iósa acu agus é ar crochadh ar chrann na croise d’fhonn dlí Mhaois a chomhlíonadh maidir le duine a chuir blaiseadh in aghaidh Iehova Dé.

Sa leabhar Rabbinic Essays,433 faighimid TUILLEADH FIANAISE ár

432 Sanhedrin, 43b
433Aistí Rabbinic le Jason Z. Lauterback, lgh. 494-497

Fuair ​​​​Slánaitheoir bás mar thoradh ar chlochadh. Ag meabhrú dó Baraita Giúdach (teagasc Giúdach nár códaíodh nuair a cuireadh an chéad chuid den Talmud le chéile), luann an t-údar gur bhuail an Meisias A bhás GAN STONING agus NACH trí chrosadh amháin. Tar éis plé fada a dhéanamh ar an ábhar seo, deir an Baraita: “Tá sé [an Meisias] ag dul amach le Cloch a chur air,” agus ina dhiaidh sin, “chroí siad é.” () Léiríonn an traidisiún luath Giúdach seo go soiléir go raibh ár n-Uan Cháisc na nGiúdach sáite chun báis le linn dó a bheith ar crochadh ar an “crann mallaithe”.

I Lúcás 23:27-28 léimid:

Agus lean an sluagh mór é [go Golgotha], agus mná a bhí chomh maith leis sin a caoineadh agus é. Ach d'iompaigh Íosa leo, agus dúirt sé, “A iníonacha Iarúsailéim, ná goil ar mo shonsa, ach goil ar a son féin agus ar son bhur bpáistí.”

Tugann Marcas faoi deara an méid a tharla nuair a tháinig an Meisias agus na mná go dtí an láthair cur chun báis: “Ansin thug siad dó fíon a bhí measctha le miorrh le n-ól, ach níor ghlac sé é.” (Marcas 15:23) Tugadh an “fíon measctha le mirr” do na daoine a daoradh chun an phian a mharú, agus bhí sé mar chuid de shean nós Giúdach.

Míníonn Haim Cohn é seo:

Ó Lúcás tá a fhios againn “gur lean comhluadar mór daoine é, AGUS NA mBan, a bhí ag caoineadh agus ag cumha é freisin” (Lúcás 23:27), agus bheadh ​​​​siad ina urra ina dhiaidh an t-iomlán go Golgotha. Agus an dá thraidisiún á chomhcheangal aige [Lúcás 23:2, Marcas 15:23], d’fhéadfadh sé, dar liom, a bheith ceadaithe a thuiscint gurbh í an BAN A bhí in éineacht le hÍosa ar a bhealach chun báis, agus ag freastal air sna huaireanta deiridh ar an gcrois, cé TUAIRISC AN FÍON AGUS D’IARRAIGH DÓIBH é: ba nós ársa Giúdach é go gcaithfí DRÉACHT FÍON AGUS TÚISCE A CHILLEADH D’fhear daortha, nuair a tugadh go dtí áit an fhorghníomhaithe é, “chun go gcaillfeadh sé a intinn. ,” is é sin, éirí gan aithne; agus b'iad “mná daora Ierúsalem a thug an fíon leo go deonach agus a thug leo an fíon” agus a d'ofráil dó é. 434 Deirtear an nós seo sa Talmud I gCÓNAMH LEIS NA CIONTACH FAOI BHEITH A CHLOINNE … “mná daor Ierúsalem” do chonnairc sé sin. … ba cheart ainéistéiseach a chur ar fhear FAOI BHAINT AMACH GAN STONING in aghaidh an iomarca pian.435

Ritheadh ​​​​an nós seo ina dhlí, rialú Maimonides (fealsamh Giúdach an 12ú haois) go raibh, nuair a bhí sé mar thoradh ar a fhorghníomhú GAN STONING, a thabhairt don chiontóir OL FÍON LE FÍON.

434
435B Sanhedrin, 43a

Triail agus Bás Íosa, Teach Foilsitheoireachta KTAV, NY, 1977, lgh. 217-218.

DÚISCE, ionnus go n-éireodh sé ar meisce agus go dothuigthe — agus ACH AMHÁIN ACH AMHÁIN a bhí sé le cloisint. (Mishneh Torah, Hilkhot Sanhedrin 13, 2). Seo TUILLEADH CRUTHÚNAS a d'fhulaing an Meisias de réir an Dlí Mósáic AGUS dlí na Róimhe!

Thuig Ernest Renan, duine de phríomhbheathaisnéisí Yeshua le linn an naoú haois déag, go soiléir go raibh an Meisias Cloiche agus é ar crochadh ar an gcrann nó ar an gcrann:

Agus má bhí coir riamh ag náisiún, ba é dúnmharú Íosa é. Dúnmharú “dlíthiúil” a bhí ann, sa chiall gurbh é an phríomhchúis leis ná AN DLÍ A BHÍ AN-ANAM AN NÁISIÚN. D'fhógair an DLÍ MOSAIC pionós an bháis as aon iarracht an cultas bunaithe a ATHRÚ. Gan dabht, d'ionsaigh Íosa an cultas sin agus bhí sé ag iarraidh é a scrios… Bhí an Chríostaíocht neamhfhulaingthe; ach ní Críostaí go bunúsach é éadulaingt. Is Giúdach é, sa chiall seo gurbh é an Giúdachas an chéad duine a dhílsiú teoiric an absalóideach don chreideamh, ag maíomh nach mór do gach leasaitheoir—GÁ TABHAIR FAOI CHOINNE A THEAGAISC FAOI MHÍORTÁLACHA – A THRAIG CHUIG NA gCALLACH [CRANN, TRAS] AGUS GACH CÁCH A GHLACADH. AGUS SUNDRY.436

An Comhlíonadh Deiridh

Chomh luath agus a thuigimid go raibh daoine ag caitheamh clocha géara cosúil le breochloiche (amhail iad siúd a fuarthas ar Shliabh na nOllóga) ag corp nocht Yeshua ar feadh beagnach SÉ uaire, is féidir linn a thuiscint go héasca CÉN FÁTH Fuair ​​​​sé bás chomh tapa sin. Íseáia 52 agus 53 comhlíonta go foirfe. Bhí a fheoil chomh stróicthe sin ó na cnámha ar thaobh tosaigh a choirp gur ar éigean a d’fhéadfadh lucht féachana a rá gur duine daonna é. Bhí a flesh chomh mangled agus a chorp chomh maolaithe go raibh sé beagnach dodhéanta é a aithint. “Ba mhó a VISAGE phósadh ná aon fhear, agus a fhoirm níos mó ná clann an duine.” (Íseáia 52:14)

I gcéimeanna tosaigh na cloiche a fuair an ceann an-mhór an phionóis; agus níl aon dabht ar bith gur bhuail cuid de na clocha a shúile ar a laghad agus DHALL siad é, ag comhlíonadh Salm 38 dá réir.

Bhí a chorp briste go fírinneach DO SAM; agus is é an cloch uafásach seo atá á chomóradh againn nuair a bhriseann muid na matzos le linn Cháisc na nGiúdach. Cé mhéad NÍOS BHRÍ a bheidh ag seirbhís Cháisc na nGiúdach dúinn anois go dtuigimid an fhírinne ríthábhachtach seo faoi bhás Uain Cháisc na nGiúdach!

436La Vie Íosa, 8ú eag., Páras, 1863, lgh. 411-412.

Tagann an siombalachas ollmhór atá sa phictiúr in íobairt an Bhogha Dheirg ar an saol nuair a fheicimid mar a spréitear an Meisias a chuid fola ar an talamh roimh an Tearmann. Agus ba é an t-aon ghníomh a d'fhéadfadh an fhuil a dhoirteadh ar an talamh ar an mbealach sin, an STONING a fuair sé. Fuair ​​an Meisias bás ar ár son go príomha mar thoradh ar an gcloch uafásach a d’fhulaing sé agus é ar crochadh ar an gCrann – mar sin d’Éirigh as Atonement don Ghiúdach (Iosraeilít) agus don Gentile!

Ba cheart dúinn buíochas a ghabháil lenár nAthair Neamhaí as a Aonghin Mhic a thabhairt suas; agus gabh buíochas lenár dTiarna agus lenár Slánaitheoir as an íobairt a rinne sé ar ár son ionas gur féidir linn cáiliú le bheith inár mbaill de theaghlach Dé agus an cruinne ar fad a oidhreacht. Go dtuga Dia do Dhia cabhrú linn é seo a choinneáil i gcuimhne go leanúnach!437

Tarlóidh Daniel 9:26 dóibh siúd againn nár choinnigh na Deich nAitheanta mar a d’aontaigh muid a choinneáil ag Sliabh Shíonái. Mar sin féin, déarfaidh go leor agaibh go bhfuil tú faoin Chúnant Nua agus nach mbeidh ort an praghas a íoc má theipeann ort nó mura roghnaíonn tú Aitheanta Iehova a choinneáil.

Ach deir Yehshua:

17“Ná ceap gur tháinig mé chun an Torah ná na Fáithe a scrios. Níor tháinig mé a mhilleadh ach a chur i gcrích. 18 Mar go fírinneach, a deirim ribh, go dtí go n-imeoidh na neamh agus an talamh, ní rachaidh ióta amháin nó teideal amháin as an Torah go dtí go ndéanfar gach rud. 19 Mar sin, an té a bhrisfidh ceann de na horduithe is lú de na horduithe seo, agus a theagascann daoine mar sin, tabharfar an duine is lú air i réimeas na bhflaitheas; ach an té a dhéanfaidh agus a mhúineann iad, gairfear mór de i réimeas na bhflaitheas.” (Matha 5:17-19)

Dúirt Íosa féin freisin, "Má tá grá agat dom, coinnigh m'Aitheanta." (Eoin 14:15) Léimid níos luaithe freisin má mhaíonn sibh go bhfuil grá agaibh do Iehova agus go bhfuil sibh ar dhuine dá lucht leanúna, go mbeidh sibh ag coinneáil Aitheanta an Athar freisin—mar atá méar Iehova inscríofa ar tháibléid chloiche agus bronnta ar Mhaois ó bharr Shliabh Shíonái.

21 “An té a bhfuil m'aitheanta aige agus a choinníonn iad, is é a thugann grá domsa. Agus an té a thugann grá domsa, beidh grá ag m’Athair domsa, agus beidh grá agam dó agus nochtfaidh mé Mise dó.” (Eoin 14:21)

24 “An té nach bhfuil grá aige dom, ní choimeádann sé mo Fhocail, agus an Briathar a chloiseann tú ní leamsa é, ach leis an Athair a sheol mé.” (Eoin 14:24)

3 Agus ag so is eol dúinn go bhfuil aithne againn air, má choinnímid a chuid

437 http://hope-of-israel.org/stonejes.htm, Dóchas Aireachtaí Iosrael (Ecclesia of YEHOVAH)

orduithe. 4 An té a deir, “Tá aithne agam air,” agus nach gcoimeádann a aitheanta, is bréagadóir é, agus níl an fhírinne ann. 5 Ach an té a choinníonn a Bhriathar, go fírinneach sa cheann seo tá grá Dé foirfe. Faoi seo tá a fhios againn go bhfuil muid in E. 6 An té a deir go bhfanann sé ann, ba chóir dó féin siúl freisin mar a shiúil Sé. (1 Eoin 2:3-6)

Bhí an Cúnant inscríofa i gcloch ar bharr Shliabh Shíonái le bheith scríofa ar chroíthe na bhfear amach anseo. Is é seo an Cúnant a rinne Iehova. Níl an Dlí déanta ar shiúl leis, ach anois tá sé le hinspioráid go doscriosta ar chroíthe agus ar dhaoine is ionúin gach duine a ghlaonn agus a chreideann ar Iehova!

30 Ach gheobhaidh gach duine bás dá chamadh féin: an té a itheann fíonchaora géara, beidh a fhiacla caoch. 31 “Féach, tá na laethanta ag teacht,” deir ????, “nuair a dhéanfaidh mé cúnant nua le teach Iosrael agus le teach Iúdá, 32 ní cosúil leis an gconradh a rinne mé lena n-aithreacha sa ghort. Lá ar ghlac mé láimh leo chun iad a thabhairt amach as tír Mhitsrayim, mo chonradh a bhris siad, cé go raibh mé i mo fhear céile dóibh,” a deir 33 .???? “Oir is é seo an conradh a dhéanfaidh mé le teach Iosrael tar éis na laethanta sin, dearbhaíonn ???: Cuirfidh mé mo Thóra ina chodanna istigh, agus scríobhfaidh mé ar a gcroí é. Agus beidh mise i mo Dhé acu, agus beidh siadsan ina bpobal agamsa. 34 Agus a thuilleadh múineann siad, gach duine acu a chomharsa, agus gach duine a dheartháir, ag rá, 'Tá a fhios ????,' mar beidh aithne acu go léir Mise, ón duine is lú díobh go dtí an duine is mó acu,” deir ? ???.“Oir maithfidh mé a n-eascracht, agus ní cuimhin liom a bpeacaí níos mó.” 35 Mar a dúirt ????, a thugann an ghrian mar shoilsiú sa lá, agus dlíthe na gealaí agus na réaltaí chun solais san oíche, a chorraíonn an fharraige, agus a tonnta a rocadh -???? Is é a Ainm na sluaite: 36 “Má imíonn na dlíthe seo romham,” a deir sé ansin scoirfidh síol Iosrael freisin de bheith ina náisiún “, ???? romham go deo.” (Jeremiah 31:30-36)

Arís, agus sinn ag féachaint ar a bhfuil le rádh i Leabhar na n-Eabhraidheach ar an ní, meabhraítear dhúinn an breithiúnas atá le tabhairt orainn féin.

26Oir má pheacaímid go críonna tar éis dúinn eolas na fírinne a fháil, ní fhanann mar íobairt mharbhtha ar son na bpeacaí, 27 ach réamh-mheas eaglach éigin ar bhreithiúnas, agus tine fhíochmhar atá ar tí na comhraic a ídiú. 28 Duine ar bith a thug neamhaird ar Thóra Mhaois faigheann sé bás gan trua ar fhinné beirt nó triúr finnéithe. 29 Cé mhéad pionós is measa, dar leat, a bheidh tuillte ag an té a shatailt ar Mhac Dé faoi chois, a chomhaireamh fuil an chonartha trínar leagadh amach é mar rud coiteann, agus a rinne maslaí ar Spiorad na Fabhar? (Eabhraigh 10:26-29)

Cé go n-éilíonn tú go bhfuil tú faoin “Cúnant Nua,” ní theipeann ort go hiomlán a chur san áireamh gur Cúnant ATHNUATHA ar Shliabh Shinai é an Cúnant Nua ag glacadh na ndlíthe céanna atá scríofa ar chloch agus á n-aistriú, tríd an Spiorad Naomh,

a bheith scríofa agus inscríofa ar do chroí. Mar sin, mura ndéanann tú agus mura gcoimeádfaidh tú na Deich nAitheanta go léir, is féidir leatsa freisin a bheith ag tnúth leis an mbreithiúnas céanna a bheidh ag Daniel 9:26 ag tagairt dó má dhéantar tú a chomhaireamh i measc na ndaoine a fuarthas a bhriseann comhaontú an Chúnaint.

Léimid arís an véarsa seo a leanas i Daniel 9:

26 Agus tar éis dhá sheachtain seasca gearrfar Meisias amach agus ní bheidh aon ní air. (Dainéil 9:26)

Seo an méid atá á rá leatsa agus liomsa arís eile:

Tar éis seasca dó Shabua, nó tar éis na bliana 1996 (i Timthriall deiridh na hIubhaile), Iosrael, ungadh Iehova, a d'aontaigh ag Sliabh Shíonái leis an Cúnant agus ansin bhris creideamh le Iehova agus, mar an gcéanna, iad siúd againn a tháinig ina dhiaidh a leanann an creideamh a bhriseadh le Iehova, a ghearradh amach; is é sin, gearrtha anuas agus scriosta, ionas go n-éireoidh siad go hiomlán as an Torah céanna a d'aontaigh muid ag Sliabh Shinai; ár gconradh pósta atá briste againn.

Sea, fuasclaíodh muid agus d'íoc an Meisias an praghas deiridh ar an gcrann nuair a céasadh é inár n-ionad. Ach ba é seo dúinne a rinne aithrí agus a d'fhill ar an Torah céanna a bhí briste againn a choinneáil. Ní ligeann sé dúinn leanúint ar aghaidh gan an Dlí a choinneáil anois! Beidh ar na daoine againn a leanann ar aghaidh ag briseadh an Torah an praghas a bhaineann le Cúnant Fola Shliabh Shíonái a bhriseadh lenár saol féin a íoc! Ach iad siúd againn a dhéanann aithrí, tá ár bhfiacha peaca íoctha go hiomlán cheana féin ag Iehova.

Ach nílimid críochnaithe leis an rann seo fós. Deir sé freisin:

• • “Gearrfar an Meisias amach agus ní bheidh aon ní aige.”
• • Is ón NKJV é “Gearrfar é, ach ní dó féin”.
• • Tagann “Gearrfar as agus ní bheidh faic” ó CJBBAch seo é an bhrí iarbhír. Léigh é:H369: ??? 'ayin ay'-yinAs if from a primitive root meaning to be nothing or not exist; neamh-eintiteas; a úsáidtear go ginearálta mar cháithnín diúltach: eile, ach amháin, teip [athair-] níos lú, a bheith imithe, i [-curable], ní, ní, riamh, níl (cá), aon, ná (aon, rud), ní, aon rud, chun níl, caite, gan [-inchuardaithe], dea-nigh, gan, déan comparáid idir H370.Tá Iosrael chun a ghearradh amach, a ghearradh síos, a scriosadh agus a chaitheamh. Beidh siad mar nach raibh siad ann riamh. Ní bheidh siad níos mó; beidh siad gan athair. Sin é sin ár nAthair Iehova.

Is é an rud atá á léamh agat ná go mbeidh Stát Iosrael, mar aon le SAM agus an RA, chomh scriosta sin go mbeidh siad amhail is nach raibh siad ann. Déanfar iad a scriosadh as aghaidh an Domhain!!! Beidh siad imithe go hiomlán!

Mhínigh mé go mion in The Prophecies of Abraham conas a bheidh, 90% de SAM, 90% den RA, 90% de Cheanada, 90% den Astráil agus 90% de Stát Iosrael, chun gach críche praiticiúla. , imithe go hiomlán—nó, i bhfocail eile, scrios agus maraíodh 270 milliún Meiriceánach, 54,000,000 Briotanach, 27,000,000 Ceanadach, 22,000,000 Astrálach agus breis agus 1,000,000 Giúdach

Tugtar náisiún na Gearmáine ar an Asiria sa Bhíobla inniu agus is ar an nGearmáin, slat Iehova a gcaithfidh muid go léir dul faoi.

5 “Is mairg d'Aisir, slat mo mhíshásaimh agus an bheart a bhfuil mo mhíshásamh ina láimh. 6Cuirim é i gcoinne náisiúin thruaillithe, agus in aghaidh mhuintir mo fheirge ordaím dó an chreach a ghabháil, an chreach a thógáil, agus iad a bhrú síos mar láib na sráideanna.” (Íseáia 10:5-6)

Ach tá post eile ag an tslat seo chomh maith agus a deirtear linn in Ezekiel. Ní shábháilfear ach gach deichiú ceann. Scriosfar an chuid eile.

33 “Mar is beo mise,” a deir an Máistir, “nach bhfuil mé i gceannas ort le lámh thréan, le lámh sínte agus le feirge arna dhoirteadh amach? 34 Tabharfaidh mé amach as na pobail thú agus baileoidh mé thú as na tailte ina bhfuil tú scaipthe, le lámh chumhachtach agus le lámh sínte amach, agus le fearg doirteadh amach. 35 Agus tabharfaidh mé isteach i bhfásach na bpobal thú, agus tabharfaidh mé breithiúnas in éineacht leat aghaidh le duine ann. 36 Agus mé ag déanamh breithiúnais le bhur n-aithreacha i bhfásach thír Mhistéala, mar sin tabharfaidh mé breithiúnas libh,” a deir an Máistir 37 .???? “Agus cuirfidh mé faoi tú an tslat, agus tabharfaidh mé faoi chuing an chonartha thú, 38 agus glanfaidh mé na reibiliúnaithe ionat agus na daoine a dhéanann sárú i mo choinne. As an tír ina bhfuil siad ar saoire tugaim amach iad, ach ní thiocfaidh siad go tír Iosrael. Agus beidh a fhios agat gur mise ????.” (Eseciel 20:33-38)

Is féidir linn dul ar ais go dtí aimsir Iacób lena fháil amach cén fáth mar seo atá sé – cén fáth inniu agus muid san am ar a dtugtar “Trioblóid Iacób,” agus ní shábhálfar ach 10% de sin.

22 Ansin beidh an chloch seo a leag mé mar cholún ina seasamh ina teach Dé, agus de gach a dtabharfaidh tú dom, go cinnte tabharfaidh mé an deichiú cuid duit. (Geineasas 28:22)

Síleann go leor go bhfuil sé seo ag caint ar thiocadh agus úsáideann siad é chun tiontú a chosaint don eaglais. Ach an é seo i ndáiríre an rud atá á labhairt anseo? Sa chéad leath den véarsa tá an philéar cloiche ar a dtiocfadh gach Rí ar Iosrael agus a ungadh de réir mar a gheall siad an Torah a choinneáil os comhair an Tiarna. Tháinig na ríthe seo amach ó leasaithe Iacóib. Ba dá shliocht an deichiú cuid a bhí ag Iacób ag vótáil anseo—an deichiú cuid nó 10%. Dá bhrí sin, is é an 10% seo a fheicimid á spáráil i dtuar Dhainéil.

Tá tuilleadh eolais agam fós sa véarsa 26 seo chun dul i ngleic leis de bhreis ar an nuacht uafásach seo atá díreach tar éis a roinnt liom leat.

Nuair a bhí mo Bhíobla á léamh agam faoin Azazel Goat agus mé ag obair ar an tsraith seo de Nuachtlitir, chuir an rud is léir nach mór deireadh liom. Cén chaoi a bhfuil na daoine seo go léir chomh dall. Is léir.

Eoin 12:37-41 mar a luann sé Isaiah 53:1 Agus Isaiah 6:10-11 Ach cé go raibh an oiread sin comharthaí déanta aige os a gcomhair, níor chreid siad ann, go gcomhlíonfaí briathar Íseáia an fáidh, a labhair sé:
“A Thiarna, cé a chreid ár dtuarascáil?
Agus cé dó a bhfuil lámh an Tiarna foilsithe?”
Dá bhrí sin níor fhéad siad a chreidiúint, mar dúirt Isaiah arís:
“Dall sé a súile agus chruaigh sé a gcroí,
Ionnas go bhfeicfidís lena súile,
Ar eagla go dtuigfidís le n-a gcroidhe agus le n-a gcroidhe,
Ionas gur chóir dom iad a leigheas.”
Na rudaí seo a dúirt Isaiah nuair a chonaic sé a ghlóir agus labhair Eisean.

Is é an Iehova a chruaíonn croíthe daoine áirithe ionas nach bhfeiceann siad an rud atá soiléir a thuilleadh. Ná lig do chroí a bheith chomh crua sin go stopann tú ag foghlaim.

Ba mhaith liom go léifidh sibh go léir an chaibidil seo in Lev agus go bhfoghlaimeoidh sibh uaithi an rud is léir.

Léivítigh 16:1-34 Labhair an Tiarna le Maois tar éis bhás bheirt mhac Árón, nuair a d'ofráil siad tine mhaslach os comhair an Tiarna, agus a fuair bás; agus dúirt an Tiarna le Maois: “Abair le hÁrón do dheartháir gan teacht tráth ar bith isteach sa Lárionad Naofa laistigh den bhrat, os comhair na trócaire atá ar an áirc, ionas nach bhfaighidh sé bás; óir beidh mé le feiceáil sa scamall os cionn na suíochán trócaire.
“Mar sin tiocfaidh Árón isteach san Áit Naofa: le fuil tarbh óig mar íobairt pheaca, agus reithe mar íobairt dhóite. Cuirfidh sé an tunic línéadach naofa agus an bríste línéadaigh ar a chorp; crioslófar é le sáspan línéadaigh, agus leis an turban línéadaigh déanfar é a chóiriú. Is baill éadaigh naofa iad seo. Dá bhrí sin nighfidh sé a chorp in uisce, agus é a chur air. Tógfaidh sé ó chomhthionól chlann Iosrael dhá chlann de na gabhair mar íobairt pheaca, agus reithe amháin mar íobairt dhóite.
“Déanfaidh Aaron an tarbh a ofráil mar íobairt pheaca dó féin, agus déanfaidh sé cúiteamh ar a shon féin agus ar son a theach. Glacfaidh sé an dá ghabhar agus tabharfaidh sé os comhair an Tiarna iad ag doras phubaill an chruinnithe. Ansin déanfaidh Árón crannchur ar an dá ghabhair: crannchur amháin don Tiarna agus crannchur eile don ghabhar. Tabharfaidh Árón leis an gabhar ar thit crannchur an Tiarna leis, agus ofrálfaidh sé é mar íobairt pheaca. Ach an gabhar ar ar thit an crannchur ina bhoc éalaithe cuirfear i láthair beo é os comhair an Tiarna, chun réite a dhéanamh air, agus chun é a ligean isteach san fhásach mar an gabhar éalaithe.
“Béarfaidh Árón leis tarbh na híobairt pheaca atá ar a shon féin, agus déanfaidh sé réiteáil ar a shon féin agus ar a theach, agus maróidh sé an tarbh mar íobairt pheaca dó féin. Ansin tógfaidh sé tuiséar lán de ghual tine dóite den altóir os comhair an Tiarna, agus a lámha lán de thúis mhilis mhín buailte, agus tabharfaidh sé laistigh den bhrat é. Agus cuirfidh sé an t-ús ar an tine os comhair an Tiarna, ionas go gcumhdóidh scamall na tuise an chathair trócaire atá ar an bhFianaise, ionas nach bhfaighidh sé bás. Glacfaidh sé cuid d'fhuil an tairbh agus croinnfidh sé lena mhéar í ar an trócaire ar an taobh thoir; agus os comhair na trócaire croinnfidh sé cuid den fhuil lena mhéar seacht n-uaire.
“Ansin maróidh sé gabhar na híobairt pheaca, atá ar son an phobail, tabharfaidh sé a fhuil istigh sa bhrat, déan leis an fhuil sin mar a rinne sé le fuil an tairbh, agus spréigh sé ar an trócaire agus os comhair na trócaire í. suíochán. Mar sin déanfaidh sé réite ar son an Áit Naofa, mar gheall ar neamhghlana chlann Iosrael, agus mar gheall ar a n-easaontais, as a bpeacaí go léir; agus mar sin do dhéanfa sé don tabernacle cruinnithe a bheidh fágtha ina measc i lár a neamhghlana. Ní bheidh duine ar bith i bpailliún an chruinnithe nuair a rachaidh sé isteach chun réite a dhéanamh san Ionad Naofa, go dtí go dtiocfaidh sé amach, go ndéanfaidh sé réiteáil dó féin, dá theaghlach, agus do chomhthionól Iosrael go léir. Agus rachaidh sé amach go dtí an altóir atá os comhair an Tiarna, agus déanfaidh sé réite ar a son, agus tógfaidh sé cuid d'fhuil an tairbh agus cuid d'fhuil an ghabhair, agus cuirfidh sé ar adharca na haltóra timpeall uirthi. . Ansin crathaidh sé cuid den fhuil air lena mhéar seacht n-uaire, glanfaidh sé é, agus coisrigfidh sé é ó neamhghlan chlann Iosrael.
“Agus nuair a bheidh deireadh curtha aige leis an adhaint ar son an Áit Naofa, tabernacle an chruinnithe, agus an altóir, bhéarfaidh sé an gabhar beo. Leagfaidh Árón a dhá lámh ar cheann an ghabhair bheo, admhálfaidh sé airís uile chlann Iosrael, agus a n-easaontais go léir, maidir lena bpeacaí go léir, agus é á chur ar cheann an ghabhair, agus cuirfidh sé uaidh é. isteach san fhásach le láimh fear oiriúnach. Iompróidh an gabhar air féin a n-éachtaí go léir i dtír neamháitrithe; agus scaoilfidh sé an gabhar san fhásach.
“Ansin tiocfaidh Árón isteach i bpailliún an chruinnithe, bainfidh sé de na baill éadaigh línéadaigh a chuir sé air nuair a chuaigh sé isteach san Áit Naofa, agus fágfaidh sé ansin iad. Agus nighfidh sé a chorp le huisce in ionad naofa, cuirfidh sé air a chuid éadaigh, teacht amach agus ofráil a ofráil dóite agus a ofráil dóite an phobail, agus a dhéanamh reitine ar a son féin agus ar son an phobail. Saill na híobairt pheaca dódh sé ar an altóir. Agus an té a scaoil an gabhar mar an ngabhar éalaithe, nighfidh sé a chuid éadaí agus folóidh sé a chorp in uisce, agus ina dhiaidh sin féadfaidh sé teacht isteach sa champa. Iomprófar an tarbh don íobairt pheaca agus an gabhar don íobairt pheaca, ar tugadh a fhuil isteach le haghaidh réitithe a dhéanamh san Ionad Naofa, lasmuigh den champa. Agus déanfaidh siad a gcraicne, a bhfeoil agus a scartach a dhó sa tine. Ansin nighfidh an té a dhónn iad a chuid éadaí agus folóidh sé a chorp in uisce, agus ina dhiaidh sin féadfaidh sé teacht isteach sa champa.
“Beidh sé seo ina reacht go deo duit: Sa seachtú mí, ar an deichiú lá den mhí, déanfaidh tú greadadh ar d’anamacha, agus ní dhéanfaidh tú aon obair ar bith, cibé acu is de bhunadh do thíre féin nó mar choimhthíoch a chomhnaíonn i do chónaí. . Oir an lá sin déanfaidh an sagart réite ar bhur son, chun sibh a ghlanadh, chun go mbeidh sibh glan ó bhur bpeacaí go léir i láthair an Tiarna. Sabóide suaimhnis sollúnta atá ann daoibh, agus buailfidh sibh bhur n‑anamacha. Is reacht go deo é. Agus an sagart, a ungadh agus a choisric le freastal mar shagart in áit a athar, déanfaidh sé réiteáil, agus cuirfidh sé air na héadaí línéadaigh, na baill éadaigh naofa; ansin déanfaidh sé réitear don Tearmann Naofa, agus déanfaidh sé réiteáil ar son phailléid an chruinnithe agus ar son na haltóra, agus déanfaidh sé réitear ar son na sagairt agus mhuintir uile an chomhthionóil. Beidh sé seo ina reacht síoraí duit, chun réite a dhéanamh ar son chlann Iosrael, as a bpeacaí go léir, uair sa bhliain.” Agus rinne sé mar a d’ordaigh an Tiarna do Mhaois.

Imigh anois agus léigh cad a deir sé i leabhar na Revelation.

Léirscrios 20:1-3 Ansin chonaic mé aingeal ag teacht anuas ó neamh, eochair an chlais gan íochtair agus slabhra mór ina láimh aige. Rug sé greim ar an dragan, an nathair sean, atá an Diabhal agus Sátan, agus cheangail sé é ar feadh míle bliain; agus chaith sé isteach sa chlais gan íochtar é, agus dhruid sé suas é, agus chuir sé séala air, ionas nach meallfadh sé na náisiúin níos mó go gcríochnódh an míle bliain. Ach tar éis na nithe seo ní mór é a scaoileadh saor ar feadh tamaill bhig.

Ach an gabhar ar ar thit an crannchur ina bhoc éalaithe cuirfear i láthair beo é os comhair an Tiarna, chun réite a dhéanamh air, agus chun é a ligean isteach san fhásach mar an gabhar éalaithe.

“Agus nuair a bheidh deireadh curtha aige leis an adhaint ar son an Áit Naofa, tabernacle an chruinnithe, agus an altóir, bhéarfaidh sé an gabhar beo. Leagfaidh Árón a dhá lámh ar cheann an ghabhair bheo, admhálfaidh sé airís uile chlann Iosrael, agus a n-easaontais go léir, maidir lena bpeacaí go léir, agus é á chur ar cheann an ghabhair, agus cuirfidh sé uaidh é. isteach san fhásach le láimh fear oiriúnach. Iompróidh an gabhar air féin a n-éachtaí go léir i dtír neamháitrithe; agus scaoilfidh sé an gabhar san fhásach.

Mar an gcéadna a thuairiscítear i Lá an Réitigh ar ligean don Ghabhar ar a mbaineann peacaí an domhain é, a thógtar isteach san fhásach, is é an t-imeacht céanna a thuar an tráth a bhfuil Sátan, Gabhar Azazel faoi ghlas ar feadh 7ú Mílaoise. Tá sé seo chomh soiléir, is féidir le duine ar bith é a fheiceáil. Tá súil agam go ndéanann tú.

Ba é Gabhar Azazel gach bliain ar Lá an Réitigh ionadaíocht do Shátan. Cuireadh peacaí an domhain air. Is é sin Satan ba chúis leis an bpeaca dul isteach sa saol seo go siombalach tríd an gabhar atá freagrach as seo. Sin é an fáth a gcuireann an tArd-Preist a lámh ar cheann Gabhar Azazel agus a admhaíonn sé peacaí uile Iosrael air.

An Gabhar EILE, an té a íobraítear mar íobairt pheaca ná Iehova.

Léivítigh 16:9 Agus tabharfaidh Árón an gabhar ar ar thit an crannchur don Iehova agus ofrálfaidh sé é mar íobairt pheaca.

Déanann an Gabhar eile ionadaíocht ar an Iehova agus ba é an gabhar seo uair sa bhliain a léirigh an Iehova a bheith maraithe mar íobairt pheaca. Is é an rud díreach céanna é agus an Gabhar Azael a sheasann do Shatan agus a bheith faoi ghlas nó á chaitheamh amach ar aill i bhfásach Azazel.

Cén fáth, dar leat, go ndéanaimid troscadh ar an lá seo agus ar an lá seo uair sa bhliain amháin? Toisc gur ar an lá seo a bhí Iehova ag taispeáint dúinn go bhfaigheadh ​​sé bás ag lámha a chruthú chun a chruthú.

Bhí ionadaíocht ag Iehova mar an Gabhar a maraíodh ar an Atonement

Bhí ionadaíocht ag Iehova mar an t-uan a maraíodh ag Cháisc na nGiúdach. Tá Cháisc na nGiúdach agus Atonement ceangailte.

Eaxodus 12:5 Beidh do uan gan blemish, fear den chéad bhliain. Is féidir leat é a thógáil ó na caoirigh nó ó na gabhair.

Bhí ionadaíocht ag Iehova mar an Bodach Dearg a maraíodh.

Bhí ionadaíocht ag an Iehova mar na huain laethúla a maraíodh ar 9 am agus 3 pm gach lá.

Léiríodh do Iehova mar na colmáin Turtair a íobairt.

Rinneadh ionadaíocht ar an Iehova mar na Tairgí Gránna. Is é Arán na Beatha é.

Léirigh na hainmhithe féin a ghearr Abrahám ina dhá cheann an fhuil mar an fhuil agus lig don fhuil sreabhadh eatarthu inar shiúil Iehova chun an cúnant a shéalú.

Geineasas 15:1-21 Tar éis na nithe seo tháinig briathar an Tiarna go hAbram i bhfís, ag rá: “Ná bíodh eagla ort, a Abram. Is mise do sciath, do luach saothair an-mhór."
Ach dúirt Abram: "A Thiarna Dia, cad a thabharfaidh tú dom, go bhfuil mé ag dul gan chlann, agus is é Eliezer na Damaisc oighre mo thí?" Ansin dúirt Abram: “Féach, níor thug tú sliocht ar bith dom; go deimhin is é an té a rugadh i mo theach m'oidhre!”
Agus féuch, do tháinig briathar an Tighearna chuige, ag rádh, Ní bheidh an duine so ina oighre ort, ach an té a thiocfaidh ó do chorp féin beidh sé ina oighre ort. Ansin thug sé amach é agus dúirt, "Féach anois i dtreo na bhflaitheas, agus comhair na réaltaí más féidir leat a n-uimhir." Agus dúirt sé leis, "Is mar sin a bheidh do shliocht."
Agus chreid sé sa Tiarna, agus thug sé cuntas dó mar fhíréantacht.
Ansin dúirt sé leis: "Mise an Tiarna, a thug amach as Ur na gCaildeach thú, chun an tír seo a thabhairt duit le hoidhreacht a dhéanamh uirthi."
Agus dúirt sé, "A Thiarna Dia, conas a bheidh a fhios agam go bhfaighidh mé mar oidhreacht é?"
Mar sin dúirt sé leis: "Tabhair chugam bodóg trí bliana d'aois, gabhar baineann trí bliana d'aois, reithe trí bliana, turtar, agus colm óg." Ansin thug sé leis iad seo go léir agus ghearr sé ina dhá cheann iad, síos sa lár, agus chuir sé gach píosa os comhair an chinn eile; ach níor ghearr sé na héin ina dhá cheann. Agus nuair a tháinig na vultures anuas ar na conablaigh, Abram thiomáin amach iad.
Anois nuair a bhí an ghrian ag dul síos, thit codladh domhain ar Abram; agus féuch, do thuit uafás agus dorchadas mór air. Ansin dúirt sé le hAbram: “Bíodh a fhios agat go cinnte go mbeidh do shliocht ina strainséirí i dtír nach leo, agus go ndéanfaidh siad seirbhís dóibh, agus go ndéanfaidh siad achrann orthu ceithre chéad bliain. Agus tabharfaidh mé breith freisin ar an náisiún dá bhfónann siad; ina dhiaidh sin tiocfaidh siad amach le maoin mhór. Anois ar do shonsa, rachaidh tú go dtí do aithreacha faoi shíocháin; adhlacfar thú ar sheanaois mhaith. Ach sa cheathrú glúin fillfidh siad anseo, óir níl aingeacht na nAmorach críochnaithe fós.”
Agus nuair a chuaigh an ghrian síos agus é dorcha, féach, bhí oigheann caitheamh tobac agus tóirse ar lasadh ag gabháil idir na píosaí sin. An lá céanna rinne an Tiarna conradh le hAbram, ag rá:
“Thug mé an tír seo do do shliocht, ó abhainn na hÉigipte go dtí an abhainn mhór, an Euphrates, na Céiniteacha, na Ceinéasaigh, na Cadmonaigh, na Hiteach, na Perizítigh, na Rephaim, na hAmoraigh, na Canaanaigh, na Girgasaigh. , agus na Iebusaigh."

Léimid freisin faoi íobairt Íosác san áit chéanna ina ndéanfaí an Meisias a íobairt timpeall 1800 bliain ina dhiaidh sin. Anseo tá Iehova ag rá le hAbrahám duine daonna a íobairt. Ba shiombail é seo ar an méid a bhí Iehova féin chun a dhéanamh. Is minic a fhanaimid ag an bpointe seo agus muid in Iarúsailéim.

Gen 22:1-14 Tar éis na nithe seo a dhéanamh, rinne Dia tástáil ar Abrahám, agus dúirt leis, “Abraham!”
Agus dúirt sé, "Seo mé."
Ansin dúirt sé, "Tóg anois do mhac, d'aon mhac Íosác, a bhfuil grá agat, agus imigh leat go tír Mhuiríá, agus ofráil ansin é mar íobairt dhóite ar cheann de na sléibhte a déarfaidh mé leat."
Mar sin d’éirigh Abrahám go moch ar maidin agus chuir sé diallait ar a asal, agus thug sé leis beirt dá ógánach agus Íosác a mhac; agus scoilt sé an t-adhmad don íobairt dhóite, agus d'éirigh sé agus chuaigh sé go dtí an áit a ndúirt Dia leis. Ansin ar an tríú lá d’ardaigh Abrahám a shúile agus chonaic sé an áit i bhfad uaidh. Agus dúirt Abraham lena ógánaigh, “Fan anseo leis an asal; Rachaidh an buachaill agus mise anonn agus adhradh, agus tiocfaimid ar ais chugat.”
Mar sin ghlac Abrahám adhmad na híobairt dhóite agus chuir ar a mhac Íosác é; ocus tuc an teine ​​'na láimh ocus scian, ocus do chuaid an dá n-a chéile. Ach labhair Íosác lena athair Abrahám agus dúirt, “A athair!”
Agus dúirt sé, "Seo mé, a mhic."
Ansin dúirt sé, “Féach, an tine agus an t-adhmad, ach cá bhfuil an t-uan mar íobairt dhóite?”
Agus dúirt Abraham, "A mhic, soláthróidh Dia an t-uan dó féin mar íobairt dhóite." Mar sin chuaigh an bheirt acu le chéile.
Ansin tháinig siad go dtí an áit a dúirt Dia leis. Agus thóg Abrahám altóir ann agus chuir sé an t-adhmad in ord; agus cheangail sé a mhac Isaac agus chuir ar an altóir é ar an gcoill. Agus shín Abrahám amach a lámh agus thóg sé an scian chun a mhac a mharú.
Ach ghlaoigh aingeal an Tiarna air ó neamh agus dúirt: “A Abrahám, a Abrahám!”
Mar sin dúirt sé, "Seo mé."
Agus ar seisean, “Ná leag do lámh ar an ngasúr, ná déan tada air; óir tá a fhios agam anois go bhfuil eagla Dé oraibh, mar nár choinnigh tú do mhac, d'aon mhac, uaim.”
Ansin thóg Abrahám a shúile agus d’fhéach sé, agus bhí reithe taobh thiar de gafa i mbreis ar a adharca. Mar sin d’imigh Abrahám agus thóg sé an reithe agus d’ofráil sé mar íobairt dhóite in ionad a mhic. Agus thug Abrahám mar ainm ar an áit, An Tiarna Soláthraí; mar a deirtear go dtí an lá inniu, “I Sliabh an Tiarna cuirfear ar fáil é.”

Ar shliabh Shíonái, ba é an Tiarna a labhair agus a rinne an conradh le treibheanna Iosrael. Bhris Iosrael an cúnant sin agus pheacaigh. Agus fós ó thús, bhí Iehova ag rá go raibh sé toilteanach bás a fháil ar son Iosrael ar Lá na Réitigh, tríd an íobairt a deineadh an lá seo ar son na peaca a rinneamar. Is rud mór é seo agus is é sin an fáth a ndéanaimid troscadh ar an lá seo.

Níl Iehova ag caint ar íobairtí daonna ach léirigh gach uile íobairt a rinneadh sa Teampall an t-am a maraíodh an Tiarna é féin am éigin amach anseo. Tá an t-am sin tagtha anois nuair a léiríodh na híobairtí go léir in imeachtaí an lae sin ar an 14ú den 1ú mí sa bhliain 31 CE nuair a maraíodh an Iehova, Dia Linn, Emanuel, ar ár son.

Is faoi Iehova agus a ghrá dúinne atá Cáisc na nGiúdach, an tArán Gan Ghorta, Súcót, Féasta an 8ú Lá, na hÍobairtí Laethúla, an Bogha Dearg agus a ghrá dúinne agus a phlean dár slánú.

Is é Sátan atá ag iarraidh a bheith cosúil leis an té is Airde agus a tháinig chugainn ag gníomhú mar Eisean ach nach é an Tiarna é.

Isaiah 14:12-17 “Conas a thit tú ó neamh,
O Lucifer, mac na maidne!
Conas a ghearrtar síos go talamh tú,
Tú a lagaigh na náisiúin!
Mar a dúirt tú i do chroí:
'Beidh mé ag dul suas ar neamh,
Ardóidh mé mo ríchathaoir os cionn réaltaí Dé;
Suífidh mé freisin ar shliabh an phobail
Ar na taobhanna is faide ó thuaidh;
Beidh mé ag dul suas os cionn airde na scamaill,
Beidh mé ar nós an té is Airde. '
Ach tabharfar anuas go Síol thú,
Go dtí an doimhneacht is ísle den Pit.
“Beidh na daoine a fheiceann tú ag amharc ort,
Agus do mheas, ag rádh:
'An é seo an fear a chuir crith ar an talamh,
Cé a chroith ríochtaí,
A rinne an domhan mar fhásach
Agus scrios sé a cathracha,
Cé nár oscail teach a phríosúnaigh?'

Is é Sátan an gabhar Azazel atá díreach cosúil leis an ngabhar a sheasann do Iehova. Ní féidir leat a insint óna chéile. Is é an t-aon bhealach le fios a bheith agat ná staidéar a dhéanamh ar do Torah. Ní léann ná ní ghéilleann an Chríostaíocht don Torah. Ina ionad sin leanann siad Gabhar Azazel. An Gabhar Scaipe. Tá siad tar éis titim mar gheall ar an bréag gurb é seo an Gabhar a fhaigheann bás agus go gcuirtear an milleán air as peacaí nach ndearna sé, Gabhar Scape. Tá tú curtha deceived. Is ionann an gabhar Azazel agus Sátan. Is ionann an Gabhar a íobraítear agus is é an Tiarna é.

Rinneadh é seo go léir chun a ghrá dúinne a thaispeáint duit. Agus inniu tá go leor againn ag titim amach ag séanadh an ghrá sin agus ag séanadh cad a rinne Sé. Agus fós tá go leor acu chun gach ceann de na Laethanta Naofa a choinneáil agus cuimhneamh ar na híobairtí a rinneadh ar na laethanta sin. Ach ní fheicfidh siad an Tiarna in aon cheann de. Níl ann dóibh ach cleachtadh reiligiúnach eile. Ach dar liomsa, is gníomh de dhlúthchara é idir Iehova agus mise agus iad siúd go léir a roghnaíonn géilleadh dó.