Zec 5: 2  Ve bana dedi ki: Ne görüyorsun? Ben de şöyle cevap verdim: Uçan bir parşömen görüyorum; onun uzunluğu is yirmi arşın ve genişliği on arşın. 3  Ve bana şöyle dedi: Bu is tüm dünyanın yüzüne yayılan lanet; çünkü bundan sonra hırsızlık yapan herkes buna göre kesilecek; ve bundan sonra yemin eden herkes buna göre kesilecektir. 4  Orduların Yehova'sı diyor ki, onu ortaya çıkaracağım; ve hırsızın evine, ve benim adım üzerine yalan yere yemin edenin evine girecek. Ve evinin ortasında kalacak ve onu, kerestesini ve taşlarını yiyip bitirecek. 5  Sonra benimle konuşan melek öne çıktı ve bana şöyle dedi: Şimdi gözlerini kaldır ve bunun ne olduğunu gör. is bu ileri gidiyor. 6  Ben de dedim ki: Ne is BT? Ve dedi ki: Bu is ileri giden efa. Ve dedi ki: Bu is tüm dünyadaki formları. 7  Ve işte, kurşun bir kapak kaldırılmıştı ve bir kadın oldu efanın ortasında oturuyor. 8  Ve dedi ki: Bu is kötülük. Ve onu efanın ortasına attı. Ve kurşun taşı onun açıklığına attı. 9  Ve gözlerimi kaldırıp baktım ve baktım ki, iki kadın dışarı çıktı. Ve rüzgar oldu kanatlarında; Çünkü leyleğin kanatlarına benzeyen kanatları vardı. Ve yer ile gök arasındaki efayı kaldırdılar. 10  Ve benimle konuşan meleğe dedim ki: Nerede vardır efa ile mi gidiyorlar? 11  Ve bana dedi: Onun için Şinar diyarında bir ev yap; ve orada kendi temeli üzerinde kurulacak ve kurulacaktır.

İbranice'de kadın için kullanılan kelime ateş için de geçerlidir. Kurşun kutudaki Kötü Kadın, kurşun kutunun içinde bulunan bir Nükleer yangındır. Uçan parşömen bir rokettir ve onu iten iki kadın da iki roket motorudur. Şinar bölgesi şu anda IŞİD'in elinde bulunan bölge.
İran nükleer yeteneklerini hızla geliştiriyor ve Pakistan zaten bunlara sahip. Her iki İslam ülkesi. Şimdi Suudi Arabistan'ın da onları aradığını okumak üzeresiniz.
Aşağıda verdiğim her bağlantıyı okumaya zaman ayırmanızı ve kehanet konusunda ne kadar ilerlediğimizi kendiniz görmenizi rica ediyorum.
ABD'deki isyancı güçler Suriye silindi. Şimdi ne olacak? Şu anda Irak'ta IŞİD'e karşı İran destekli milislerin başında bulunan aynı adam tarafından öldürüldüler.
Güney'in kralı İran, Orta Doğu'daki hakimiyetini güçlendiriyor. Bu aslında Ortadoğu'da değişen güç yapısına dair inanılmaz bir rapor.
ABD dünya olaylarından habersiz ve saf davrandığı ve bu nükleer anlaşma üzerinde İran'la gizlice çalıştığı için başkaları da endişeleniyor. Bir tanesi Suudi Arabistan. Ve onlar nükleer silahlanmayı kendileri arıyorlar ve ABD ile bu konuyu konuşuyoruz.
ABD, Mısır'da Mübarek'in devrilmesine ve ardından Müslüman Kardeşler'in desteklenmesine yardım ediyor ve onların Mısır'da Yeni General tarafından ortadan kaldırıldığını görüyor. Ve şimdi Mısır, Sina'da El Kaide güçleriyle savaşmak zorundayken ABD onunla oyun oynuyor. IŞİD güçleri Libya'da.
ABD'nin Kaddafi'nin bir başka diktatör liderini daha devirmesinin ardından IŞİD güçleri Libya'ya taşındı. ABD, Irak'ta da Saddam Hüseyin'i devirdi ve Suriye lideri Başan'ı da devirmeye çalıştı. Güçlü adamların bu görevden alınması şu anda içinde bulunduğumuz karışıklığa yol açtı.
Nijeryalı Boko Haram da güçlerini birleştirdi IŞİD onlara Batı Afrika'ya açılan bir kapı sunuyor. Ve şimdi konuşma Somali'de olsun ya da olmasın Al Shabaab da bu Halifeliğe katılacak.
Bütün Kuzey Afrika'nın kendi üzerine silahlı ve zora dayalı bir terörizme doğru ilerlediğini ve IŞİD'le birleştiğini görüyoruz. Ve bölgede üstünlük ve hakimiyet için onlara karşı savaşan İran'ımız var. Suudiler ABD'ye güvenmiyor ve kendi nükleer tesislerini arıyor. Bu karışıklık her geçen gün daha da kötüye gidiyor ve diğer uluslara da ulaşıyor.
IŞİD'in Roma'yı bombalama tehdidini de unutmayın.
Bütün bunlar 12. Mehdi'nin gelişine yardımcı olmak için yapıldı.
Ayrıca Daniel 8'deki keçi ve koçun da boynuzları çıkıyor. Avrupa'nın Keçisi ve İran'ın Koçu. Şimdi bu kehaneti ve Daniel'i okuyun.

Dan 8: 3  Daha sonra gözlerimi kaldırıp baktım. Ve işte, bir koç iki boynuzlar kanalın önünde duruyordu sahip olan iki boynuz ve iki boynuzlar yüksekti ama bir oldu diğerinden daha yüksekti ve daha yüksek olan en son ortaya çıktı. 4  Koçun batıya, kuzeye ve güneye doğru ilerlediğini gördüm; Öyle ki, hiçbir canavar onun önünde duramaz, hiçbir hayvan da onun elinden kurtulamaz. Ama kendi isteğine göre yaptı ve büyük oldu. 5  Ve ben seyrederken, işte, bütün dünyanın üzerinden batıdan bir keçi geldi ve yere değmedi. Ve o keçi vardı gözlerinin arasında olağanüstü bir boynuz. 6  Ve koçun yanına geldi iki tane vardı nehrin önünde durduğunu gördüğüm boynuzlar ve gücünün öfkesiyle ona doğru koştu. 7  Ve onun koçun yanına yaklaştığını gördüm, ve ona karşı öfkelendi, ve koça vurup iki boynuzunu kırdı. Ve koçta onun önünde duracak güç yoktu. Ama o onu yere fırlattı ve üzerine bastı. Ve hiç kimse koçu onun elinden kurtaramadı. 8  Sonra keçi çok büyük oldu. Ve güçlendiğinde büyük boynuz kırıldı. Ve onun yerine dört olağanüstü geldi olanlar göğün dört rüzgârına doğru. 9  Ve bunların birinden güneye, doğuya ve bereketli topraklara doğru çok büyüyen küçük bir boynuz çıktı. Arazi. 10  Ve harika oldu, Üstelik cennetin ev sahibine. Ve ordunun ve yıldızların bir kısmını yere düşürüp onları çiğnedi. 11  Evet, kendisini ordunun hükümdarına kadar büyüttü ve günlük kurban kendisi tarafından götürüldü ve mabedinin yeri yıkıldı. 12  Ve bir ordu verildi ona günlüklüğe karşı kurban ihlal yüzünden ve gerçeği yerle bir etti. Ve işe yaradı ve başarılı oldu. 13  Sonra kutsal bir kişinin konuştuğunu duydum ve başka bir kutsal kişi konuşan kişiye şöyle dedi: Günlük olaylarla ilgili görüm ne zamana kadar sürecek? kurban ve hem mabedi hem de ev sahibini ayaklar altına almak için hayrete düşüren günah? 14  Ve bana şöyle dedi: İki bin üç yüz akşam ve sabah boyunca. O zaman kutsal alanın haklılığı kanıtlanacak.

Koç'un iki boynuzu Şii İran ve Sünni IŞİD'dir. IŞİD ise ikinci sırada yer aldı. Eğer IŞİD Roma'ya nükleer bir cihazla saldırırsa, o zaman kesinlikle Avrupa Keçi onlara hızla saldıracak ve onları tamamen yok edecektir. Ve bunun içinden 4 hükümdar daha çıkıyor ve eğer doğru anladıysam bunlardan biri de Anti-İsa'dır. Ve bu da 2300 gün boyunca Azizlerle savaşıyor.
Sizi Cehennemin 2300 Günü kitabını okumaya yeterince teşvik edemem.
Ayrıca 2017'de Sabbatical savaş döngüsünün başlamasına kadar sadece iki yılımız var. Ve Daniel 5:70-9'deki bu 24. Jübile döngüsünün ortasına gelene kadar da sadece 27 yılımız var.
Bu Jübile Döngüsü 2020'nin ortası, 2300 Gün veya 6 1/4 yılın başladığı zamandır.
Çok yakınız. 2016-2017'de Sabbatical yılını tutacak mısınız? alacak mısın dul kadınların bakımı bu yıl 2015-2016?
Sabbatik yılın öğretilerini inceleme ve bunları kanıtlama zahmetine girdiniz mi?
Zaman dolmak üzere. Ne için bekliyorsun?

“ERİKTOLOJİ – ALEF/BEYT”

jwj

Cxet

Geçen hafta size şifreli bir giriş yapmıştık. Bazılarınız bunu aldı, bazılarınız alamadı. Bu hafta bunu çözebilmelisiniz.

Cxet j Eric'e göre büyük ve küçük kepçenin bir araya gelmesinden oluşuyor. Bu, Mişkan perdesinin tek kapısı veya tek girişi olan kapısıdır. Ve bu iki öğretiyi izledikten sonra neden çitin üst rayına binenlerden bahsettiğimi anlamaya başlayabilirsiniz. Perdenin içinde olmanız gerekiyor. İçeri girip doğruluğun beyaz cübbesini giymeniz gerekiyor.

Küçük kepçe veya küçük ağıl, Mayasız Ekmek Günleri sırasında ilk Dalga Demetinde yetiştirilenleri temsil eder. Daha büyük Koyun ağılının Büyük Kepçesi, Büyük Sıkıntı'nın sonunda Şavuot'ta dirilecek olanları temsil eder. Ve hepimiz bu dirilişin bir parçası olmak istiyoruz. Bu öğretiyi kitabımızda açıklıyoruz. 8. Gün Videosu.

Bu Cxet  j Mişkan'a giden perde iki kepçeden oluşur ve bir arada tutulur. w. Mişkan'da olmak ve O'nun Krallığının hazinesinin bir parçası olmak istiyorsanız, 2016'da yaklaşan Şabat yılı da dahil olmak üzere Emirleri yerine getirmelisiniz. Dabar, Arı, kelimeler, O'nun sözleri bu takımyıldızlardadır. kelimeler, Onun Alef Tav'ı ta bulunacak. Arzu etmemiz gerekiyor xpj Onun sözleri, Alef Tav'ı. Ok işaretinizi kaçırırsanız xj günah işledin.

Burada ise ilk video ve işte ikinci bir video bu öğretide. 

“ESKİ İbranice Araştırmaları – Jeff Benner”

İşte Jeff'in mektupla ilgili öğretisi Neyse  j. Bağlantı Ve işte aşağıdakiler için bazı pratik seansları: mektup Chet.

Kardeşlerim, Jeff Benner'dan başka video öğretilerimiz de olduğunu bilmenizi isterim. Bu bağlantıyı öğrenmeniz için.
Ayrıca Uri Harel'inkini de ekledik öğretileri sizin de kullanmanız için.

Trienal Tevrat Okuması

Bu hafta sonu düzenli olarak devam ediyoruz Trienal Tevrat Okuması

Ör 34 Yeremya 1-2 Özd. 6 Elçilerin İşleri 4

Yenilenen Antlaşma İlişkisi ve “Parlak Bir Örnek” (Çıkış 34)

Musa, Tanrı'nın kendisine daha önce vermiş olduğu On Emir tabletlerini kırdığından, Tanrı ona, Kendisiyle halkı arasındaki antlaşma ilişkisinin temeli olan emirlerini yeniden yazabilmesi için taştan iki tablet daha oymasını söyler. Bu, İsraillilerin korkunç itaatsizliğine rağmen onlarla olan antlaşma ilişkisini yenilemeye istekli olan Tanrı'nın muazzam bir merhamet eylemiydi.
Tanrı daha sonra Musa'nın önünden geçerek ona yüceliğinin bir kısmını gösterir. Bunu yaparken, antlaşma ilişkisinin yenilenmesini sağlayan şey olan muazzam merhametine ve lütfuna odaklanarak, karakterinin yüceliğini duyurur (5-7. ayetler). Ancak yine de günahın sonuçları olduğu konusunda uyarıyor (7. ayet). Musa bunu duyunca hemen insanların günahları için Tanrı'dan merhametli bir şekilde af diliyor ve aynı zamanda Tanrı'nın onların "aralarına gitmesini" tekrar istiyor (9. ayet).

Tanrı'nın yanıtı? Antlaşma ilişkisini yeniler. Ve bu yenilenmeye, Kenan halkını halkın önünden kovarak “harika bir şey” yapacağını bildiren muhteşem duyuruyla başlıyor (10-12. ayetler). İsrailliler, Kenanlıların pagan gelenek ve fikirleriyle bozulmalarını önlemek için onlarla hiçbir anlaşma yapmamalıydı. Kesinlikle pagan ibadet uygulamalarını benimsemeyeceklerdi.

Tanrı, İsrail'le olan ilişkisini evlilik ilişkisi olarak görüyordu (Yeremya 3:1-14). İsrailoğulları için pagan tanrılara "fahişelik yapmak" (Çıkış 34:15-16) -onlara ibadet etmek veya onların dini törenlerini benimsemek- bu nedenle bir tür evlilik sadakatsizliği ve manevi zinaydı. Ancak bu ifadenin aynı zamanda doğrudan gerçek anlamda bir uygulaması da vardı; çünkü hem erkek hem de kadın tapınak fahişeleriyle yapılan cinsel ayinler, İsraillilerin gireceği topraklardaki iğrenç ve aşağılayıcı pagan dinlerinin önemli bir parçasıydı. Burada, Tanrı'nın 32. bölümdeki altın buzağı olayına verdiği tepkide olduğu gibi, pagan dini uygulamalarının iğrenç olduğunu ve O'nun açısından hiçbir şekilde kabul edilemez olduğunu görüyoruz; günümüzün popüler dini gelenek ve göreneklerinin kökenlerini incelediğimizde bunu göz önünde bulundurmamız gerekir (mutlaka okuyun). aydınlatıcı kitapçığımız Tatiller mi Kutsal Günler mi: Hangi Günleri Tuttuğumuz Önemli mi?). Tanrı'nın bu bağlamda, gerçek inancın dışındaki kişilerle evliliklerin, Kendi gerçeğinden taviz vermeye yol açabilecek tehlikeli bir yol olduğu konusunda da uyardığına dikkat edin.

Tanrı daha sonra 21-23. bölümlerde verdiği antlaşmanın bazı şartlarını tekrarlamaya devam ediyor. Mısır'dan Çıkış 34:26, 23:19'daki oğlağın ana sütünde kaynatılmasıyla ilgili yasağı tekrarlıyor. Daha önceki ayetle ilgili olarak The Jerome Biblical Commentary şöyle diyor: “19b'deki (ve Tesniye 14:21'deki) yasa, yüzyıllar boyunca yorumcuların kafasını karıştırdı; ancak Ras Shamra literatürünün keşfi ve yayınlanması (UM [Cyrus H. Gordon, Ugaritic Manual, 1955] 52:14, “Tanrıların Doğuşu”) bu ikilemi ortadan kaldırdı. Artık bu uygulamanın İbranilerin Kenanlı komşuları arasında tarikatçı bir uygulama olduğu açıktır. Bu nedenle İsrailliler, Kenanlı mezhepçi çıkarımlardan bazılarını benimsememeleri için bundan kaçınmalıydılar.” Matthew Henry'nin Şerhi aynı ayete atıfta bulunarak şöyle diyor: “Toplama bayramı (ayet 16) olarak adlandırılan bayramda, onlar [İsrailliler] aldıkları hasat bereketleri için Tanrı'ya şükretmeliler ve Bir sonraki hasat için ona güvenmek ve söylendiğine göre hasadın sonunda anne sütünde bir oğlağı kaynatıp o sütü serpen Yahudi olmayan bazılarının bu batıl inançlı kullanımından fayda sağlamayı düşünmemelidir. - gelecek yıl daha verimli olmaları için bahçelerine ve tarlalarına sihirli bir şekilde saksı dikin. Ancak İsrail'in bu tür aptalca geleneklerden nefret etmesi gerekiyor."

Pagan ibadetinden kaynaklanan geleneklerden kaçınmamız gerektiği için, oğlakları kasıtlı olarak kendi annesinin sütünde kaynatmaktan da kaçınmak akıllıca olacaktır. Ancak söz konusu kısıtlamaya göre Ortodoks Yahudiler et ve süt ürünlerini hiçbir şekilde bir arada yemeyecek. Aslında bu yiyeceklerin kaşer sayılabilmesi için farklı yerlerde, farklı mutfak eşyalarıyla hazırlanması gerekiyor. Yahudiler bu ayetlerde genel bir prensip görüyorlar: Hayatı beslemek için verilen süt (süt) onu yok etmek için kullanılmamalıdır. Ancak bunun Tanrı'nın niyeti olmadığı açıktır.

Tanrı'nın kanunlarını ve kanunlarını tutan İbrahim (Yaratılış 26:5), Sara'ya, Tanrı'ya (yeniden doğmuş Mesih) ve iki meleğe hizmet etmek üzere et ve süt ürünlerini birlikte hazırlamasını sağladı: “Bunun üzerine [İbrahim] tereyağını, sütü ve getirdiği buzağıyı aldı. hazırlamış ve önlerine koymuştu; Onlar yemek yerken o da ağacın altında yanlarında duruyordu” (Yaratılış 18:8). Böylece Tanrı'nın Kendisi bile fiziksel formda tezahür ederken süt ve eti birlikte yiyordu. Ancak bazı Yahudiler, kısıtlamanın dar bir sınırlama olduğunu kabul etmekle birlikte, belirli bir süt ürününün, yenen hayvanın annesinden elde edilmiş olma ihtimalinin uzak da olsa olabileceği gerekçesiyle, et ve süt ürünlerini birlikte yemeye karşı çıkacaklardır. . Ancak uzak olasılıkları genel olarak diyetimize uygularsak, bir şekilde kirli bir şeyin molekülünün üzerine bulaştığından korktuğumuz için asla hiçbir şey yiyemezdik. Bu kesinlikle Tanrı'nın aklında olan şey değildi.

Musa bu kez Tanrı'nın huzurunda olduktan sonra, yüzü parlayarak dağdan indi; bu, Tanrı'nın huzurundayken üzerinde parıldayan görkemin sessiz bir yansımasıydı. Görünüşe göre bu, Musa'nın bundan sonra Tanrı ile her buluştuğunda gerçekleşti. Musa daha sonra halkın huzuruna çıkacak ve yüzü parladığı için onun Tanrı'dan geldiğini anlayacaklardı. Daha sonra, Pavlus'un daha sonra açıkladığı gibi, bu geçici görkemin solmasını gizlemek için bir peçe takacaktı (2 Korintliler 3:7, 13). Musa'nın parlayan yüzünü, bize yansıyan Tanrı'nın karakterinin görkeminin tipik bir örneği olarak görebiliriz. Bunu gören başkaları bizim Tanrı'yı ​​temsil ettiğimizi ve O'na yakın olduğumuzu anlayacaklar. O'nunla temaslarımız arasında zaman geçtikçe, manevi gücümüz ve odaklanmamız, örneğimiz gibi azalır; bu, yansıtılmasını istemediğimiz bir şeydir. Sonra yenilenmek için Tanrı'ya gideriz ve ışığımızın bir kez daha başkalarının önünde parlamasına izin vermeye hazırız.

Yeremya Kitabının Girişi

Eski Ahit, Yeremya adında dokuz farklı kişiden bahseder. Tanrı'nın bu kitabı yazarken kullandığı adam bir rahipti ve İsrail'in en büyük peygamberlerinden biriydi. Yeremya kitabındaki birçok biyografik anlatımdan dolayı Yeremya hakkında diğer peygamberlerden daha çok şey bilinmektedir.
İbranice Yeremya adı görünüşe göre “Sonsuz Olandan Yüceltilmiş” veya “Sonsuz Olan Tarafından Atanmış” anlamına geliyor. Bu, peygamberin, İncil'de doğumdan önce Tanrı tarafından özel bir amaç için kutsandığını ortaya koyan birkaç kişiden biri olduğu gerçeğiyle ilgili olabilir; diğerleri Vaftizci Yahya, Yeshua Mesih ve elçi Pavlus'tur (Luka 1: 13-14; İşaya 49:1, 5; Galatyalılar 1:15). Yeremya 1:5, Yuhanna ve Yeshua gibi, Yeremya'nın da göreve doğmadan önce seçildiği anlamına gelebilir.

Yeremya'nın babası Hilkiya (1:1) görünüşe göre 2. Krallar 22:8'deki başkâhin Hilkiya değildi. Rahip şehri Anathoth'ta (Kudüs'ün yaklaşık 3 mil kuzeydoğusunda) yaşayan rahipler İthamar soyundandı (1. Krallar 2:26 ile karşılaştırın), Sadok'tan beri başrahipler ise Eleazar soyundandı.
Yeremya'nın hizmeti Yoşiya'nın 13. yılında başladı (Yeremya 1:2) - yaklaşık. MÖ 627 veya 626 - Zephaniah'ın da vaaz verdiğine inanılıyor. Yeremya'nın adını taşıyan kitap, onun Yahuda'nın son beş kralının hükümdarlığı sırasındaki (yaklaşık 40 yıllık bir süre) ve Yahuda'nın Babil esaretinin ilk yıllarındaki sözlerini ve çalışmalarını anlatır (1-3. ayetler). Yoşiya, görünüşe göre Yeremya'ya yakın olan adil bir hükümdardı; kralın büyük reformu, Yeremya'nın vaazının başlamasından beş yıl sonra gerçekleşti. Yoşiya'nın ölümü üzerine Yeremya onun için yas tuttu (2 Tarihler 35:25). Ancak Josiah'ın reformlarının çoğu yüzeysel faydalarının yerini çok geçmeden ahlaki ve manevi çürüme aldı. Onu dört kötü hükümdar izledi: Yehoahaz, Yehoyakim, Yehoyakin ve son olarak, hükümdarlığı Babil'in Yahuda'yı işgal etmesiyle sona eren Sidkiya.

“Geleneksel tarihe göre, [Yeremya'nın] çağrısının zamanı (Yoşiya'nın saltanatının 13. yılı - Yeremya 1:2), yaklaşık olarak son büyük Asur hükümdarı Asurbanipal'in ölümüyle aynı zamana denk geliyordu; bu, Asur imparatorluğunun parçalanmasının sinyalini veren bir olaydı. Yahuda neredeyse bir yüzyıl boyunca onun boyunduruğu altında hizmet etmişti. Asurluların azalan gücüne ve nüfuzuna karşı Yahuda, Josiah'ın yönetimi altında bağımsızlığını ilan etti” (International Standard Bible Encyclopedia,”Jeremiah, Book of”). Hiç şüphesiz bu, kısa süre sonra İskitlerin gelişiyle de desteklendi. Ancak onların nihai geri çekilmesinin ardından Yahuda, kendisini egemenlik için yarışan iki güç (Mısır ve Yeni Babil İmparatorluğu) arasında savunmasız bir konumda buldu ve ikincisi üstün gelecekti.

Yeremya “uluslara peygamber” (ayet 5) yani “dünyanın bütün krallıklarına” (25:26) atandı. Ve 46-51. bölümler çeşitli Yahudi olmayan uluslara yöneliktir. Ancak “milletler”in öncelikle Yahuda ve İsrail halkını kastettiği anlaşılıyor. Onun vaazları elbette büyük ölçüde yaşadığı Yahuda halkına yönelikti. Ancak Yeremya, vaaz etmeye başlamadan neredeyse bir yüzyıl önce Tanrı'nın cezalandırdığı ve esaret altına gönderdiği İsrail evine de peygamberlik etti. O halde Tanrı'nın mesajının ahir zamanın İsrail'i için olduğu açıktır. Yeremya, İsrail'in kayıp 10 kabilesinin günümüzdeki torunlarını bekleyen ulusal sorunlardan söz etti. Yeremya'daki bazı pasajlar, Mesih'in bu çağın sonunda geri dönüşünden hemen önce ve sonra gerçekleşecek olaylara açıkça değinmektedir.

Bu kitabın en büyük değerlerinden biri, Tanrı'nın doğru doğasını ve umutsuzca dönüşüme ihtiyaç duyan insanın asi doğasını anlamada evrensel uygulamasıdır. The Expositor'ın İncil Yorumu'na göre, “Yeremya tövbe hakkında diğer peygamberlerden daha fazla vaaz verdi” (Yeremya hakkındaki giriş notları). Bir süreliğine Yeremya'nın mesajı, kendi zamanının insanlarına tövbe etmeleri ya da Babil tarafından esir alınmaları yönündeydi. Ancak yanıt tövbe yerine kırgınlık olduğundan, Tanrı Yeremya'ya Yeruşalim'in düşüşünün ve halkın esaret altında tutulmasının kaçınılmaz ceza haline geldiğini açıkladı. Bu vahyin ardından Yeremya insanları tövbe etmeye teşvik etmeye devam etti, ancak aynı zamanda Tanrı'nın onların Babil'e teslim olmalarını istediğini de vaaz etti; eğer bunu yaparlarsa merhamet göreceklerine dair güvence verdi. Ancak halk, özellikle de yetkililer bu mesajı karamsar, sapkın, vatansever olmayan ve hatta ihanet olarak değerlendirdi. Sonuç olarak Yeremya defalarca reddedilmeye, düşmanlığa, alaya, zulme ve hayatıyla ilgili tehditlere maruz kaldı. Bir süreliğine aslında hapsedildi.

Yeremya, kendi adını taşıyan bu kitabın yanı sıra, neredeyse peygamberle eşanlamlı hale gelen bir terim olan Ağıtlar kitabının da yazarı olarak tanınır. Aslında Yeremya kitabının büyük bir kısmı, insanların Tanrı'ya itaatsizliğine ve onları bekleyen trajik kadere dair bir ağıt olarak tanımlanabilir. İngilizce dilinde, peygambere dayanarak, “ayrıntılı ve uzun süreli bir ağıt veya bir keder hikayesi” olarak tanımlanan “jeremiad” kelimesi bulunmaktadır (American Heritage Dictionary, 1969). Bu şaşırtıcı olmasa gerek. Popüler hayal gücündeki Yeremya, sert ve kasvetli bir felaket habercisidir. Ancak bu, peygamberin aşırı ve adil olmayan bir nitelendirmesidir. Halkın davranışlarını eleştiren ve cezalandırma konusunda uyaran mesajları onun uydurması değildi. Daha doğrusu o, Tanrı'nın mesajlarını iletiyordu. Üstelik bu mesajlar, insanların tövbe etmeleri halinde merhamet ve kurtuluşa dair muhteşem vaadi de içeriyordu. Ve Yeremya 1:10, görevinin olumlu ve olumsuz, yapıcı ve yıkıcı unsurları içermesi gerektiğini açıkça ortaya koyuyor. Kitabı aynı zamanda gelecek Mesih'e, yeni bir antlaşmaya ve gelecek mutlu bir yeni çağa ilişkin neşeli kehanetleri de içeriyor.

Yeremya'nın kişiliğinin adil olmayan bir şekilde tasvir edilmesinin bir kısmı, kronik depresyonlu bir kişinin tasviridir. Sık sık melankoliye maruz kalsa da bu, doğuştan gelen zayıflığın değil, hayatındaki büyük stresin ve fedakarlıkların bir yansımasıydı. Bir peygamberin kötü haber taşıyıcısı olarak geçirdiği yalnız yaşam, özellikle Yeremya gibi derinden kaygılı ve şefkatli biri için, katlanması ağır ve bunaltıcı bir yüktü. Halkın dinden dönmesine ve putperestliğine karşı öfke ve tiksinti duyuyordu, ama aynı zamanda sevgili yurttaşlarını bekleyen uğursuz kaderin bilincinde olduğu için de üzülüyordu. Buna ek olarak, yıllar geçmesine ve kehanetlerinin gerçekleşmemesine rağmen kendisini şaşkın ve aşağılanmış hissediyordu.

Yeremya bazen “ağlayan peygamber” olarak anılır (bkz. 9:1, 10; 13:17; 48:32), ancak başkalarının kötülükleri ve gelecekteki acıları nedeniyle yas tutmak bir zayıflık değil, ruhsal bir güçtür (Hezekiel 9:4; 21:6; Matta 6:6). Yeremya'nın diğer güçlü yönleri, Tanrı'ya olan inancı, duaya olan bağlılığı, çağrısını yerine getirme konusundaki sadakati ve düşmanlık ve tehlike karşısında gözü kara cesaretiydi. Yeremya'nın hayatı, “Acıların adamı ve kederi bilen” (Yeşaya 5:4; Matta 53:3) Mesih'in hayatıyla paralellik gösterir.

Sonunda Yeremya yakın geleceğe dair kehanetlerinin gerçekleştiğini görecek. Yoşiya'nın adil hükümdarlığının ardından, Yahuda'nın Babillilerin eline geçmesiyle ulusal gerileme dönemi sona erecek. Ancak göreceğimiz gibi peygamberin işi bu felaketle bitmiyor.

Tüm peygamberlik kitapları arasında Yeremya en uzun olanıdır. "İşaya veya Hezekiel'den daha uzundur ve Küçük Peygamberlerin toplamı yaklaşık üçte bir oranında daha kısadır. İncil'deki en uzun kitap olduğu iddiası ileri sürülmüştür” (Expositor's). Aynı zamanda peygamberlik kitaplarının en karmaşık olanıdır. Kronolojik veya konusal olarak düzenlenmemiştir. Bunun nedeni kısmen Yeremya'nın bir yazardan çok bir vaiz olması ve olaydan sonra olayları ve mesajları dikte etmesi olabilir. (Yeremya kitabın çoğunu sekreteri Baruch'a yazdırdı.) Olduğu gibi, "kehanetlerin, düzyazı vaazlarının ve diğer materyallerin organizasyonu içerik, dinleyici ve bağlantı bağlantılarına dayanmaktadır" (Nelson Study Bible, Yeremya hakkındaki giriş notları) ). İncil Okuma Programı, bölümleri İncil'deki sıraya göre ele almayacak, bunun yerine Yeremya'nın hayatının hikaye akışını takip etmek için bölümleri görünen kronolojik sıraya göre yerleştirecek ve onun mesajlarını bu bağlama yerleştirecektir.

Yeremya'nın Çağrısı ve Görevi (Yeremya 1)

Tanrı, Yeremya'yı çağırıp görevlendirdiğinde alçakgönüllü ve isteksizdi; gençliğinin, deneyime dayalı ve otoriteyle konuşmanın önünde bir engel olduğunu belirtti. Bible Reader's Companion şunu belirtir: “O, Tanrı tarafından 1 ila 6 yaşlarında bir genç olan na'ar (16:18) olarak çağrıldı” (6. ayetle ilgili not). Ancak gençlik görecelidir ve onun güvenliği ve başarısı kendisine değil, Tanrı'ya bağlı olduğundan yaşı önemli değildir (7-8, 17-19. ayetler). Gerçekten de bu, Tanrı'nın yönlendirmesi ve ilhamının kanıtını sağlamanın yanı sıra, sorumluluklarını yerine getirmeyen ulusun ileri gelenleri için bir utanç kaynağı olacaktı. Tahttaki kral da artık gençti ve harika reformlarla ulusa liderlik edecekti.
Yeremya'nın çağrı sırasındaki genç yaşı, aynı zamanda, Tanrı'nın Sözünü okuyan, hakikati anlayan ve bildiklerini uygulama konusunda güçlü bir inançla harekete geçen her genç için bir ilham kaynağı olmalıdır. Tanrı gençleri de çağırıyor ve onlarla birlikte çalışıyor.

10. ayette Tanrı Yeremya'ya gizemli bir görev verir: "Bakın, bugün sizi ulusların ve krallıkların başına, söküp yıkmaya, yok etmeye ve yıkmaya, inşa edip dikmeye görevlendiriyorum" (Yeni Gözden Geçirilmiş Standart Versiyon). “Kökünü sökmek, yıkmak, yok etmek, yıkmak, inşa etmek ve dikmek sözleri Yeremya Kitabı'nın kilit noktalarında Yeremya'nın çağrısını yeniden doğrulamak için tekrarlanıyor (18:7; 24:6; 31:28; 42:10; 45) :4)” (Nelson Study Bible, 10. ayetle ilgili not). Yeremya'nın bundan sonraki hayatına dayanarak, Tanrı'nın koparmak, aşağı çekmek, yok etmek ve devirmekle ne kastettiğini anlamak kolaydır. Bu büyük peygamber Yahudileri defalarca itaatsizliklerinden tövbe etmeleri konusunda uyardı ama onlar onu küçümsediler. Böylece Tanrı onu millete hükmü bildirmek için kullandı: Davud'un soyunun halkı ve kralları, Babil fethinde devrilecek ve Babil'e götürüleceklerdi.

Ancak peygamberin görevinin ikinci kısmı hâlâ kalmıştı: "inşa etmek ve dikmek." Bu neyi içeriyordu? Yeremya 45:4'ten, bu bağlamda inşa etmenin ve dikmenin başlangıçta Tanrı'nın halkını toprağa yerleştirmesini ve orada onlardan bir krallık kurmasını gerektirdiğini görebiliriz; şimdi kaldırılacak ve yok edilecek. Yani komisyon, başka bir yerde krallık kurmak için insanları başka bir yere yerleştirmeyi içeriyor gibi görünüyor. Bu soruyu kitabın sonuna doğru daha detaylı inceleyeceğiz.

Allah burada badem ağacının işaretini veriyor: “Diğer ağaçlar henüz uykudayken çiçek açar…. sanki mevsimin başlangıcını 'gözetliyormuş' gibi, baharın habercisi. Benzer şekilde, Tanrı da İsrail'e hükmü getirmeye hazır olarak Kendi sözünü 'gözetiyordu'” (1:11-12 ile ilgili not). Yeremya ayrıca güneye doğru eğilmiş bir kaynama kabı da gördü; bu, “kabın içindekilerin döküleceği yönü gösteriyordu. Bu görümün ima ettiği felaket, kuzeyden Yahuda ve Yeruşalim'e yapılacak bir düşman saldırısıydı. 20:4'te Yeremya sonunda bu düşmanın Babil olduğunu belirtir. Babil Yeruşalim'in doğusundaydı ama yol çölü dolaşıp kuzeyden yaklaşıyordu” (13-14. ayetlerle ilgili not). İlginçtir ki, Yeremya peygamberlik etmeye başladığında kuzeydoğudaki düşman hâlâ Asur'du. Ama bu yakında değişecekti. Aslında Yeremya kitabı Babil'den 164 kez söz eder; bu, Kutsal Kitabın geri kalanından daha fazla göndermedir. Yeremya, Yahuda'yı yok eden Babil'in Medler ve Persler tarafından yok edileceğini ve bir daha asla ayağa kalkamayacağını önceden bildirdi. Bu bağlamdaki kehanetlerin bazıları ikili olup, Yahuda'nın kuzeybatısında (dolayısıyla hâlâ kuzeyde) yer alan Babil adı verilen son zaman siyasi, ekonomik ve dinsel sisteminin yükselişine ve çöküşüne de atıfta bulunurken, bazı kehanetler yalnızca Yahuda'ya atıfta bulunur. bitiş zamanı.
Tanrı'nın mesajını duyurmak Yeremya'ya büyük acı çektirdi, ancak Tanrı onu kesin bir dille uyardı: "Onların [korkutucu] yüzlerinden korkmayın" (1:8, 17) - zira O, Mutlak Güce Sahip Kurtarıcı, zaptedilemez bir savunma sağlayacaktır (1) :18-19). Tanrı'nın Kendi Topluluğuna verdiği, Kendi gerçek müjdesini çağın sonuna kadar duyurma görevini yerine getirirken biz de bu sözlerden cesaret alabiliriz (bkz. Matta 28:19-20).

 “Kırık Sarnıçlar” (Yeremya 2)

Yeremya "gidip Yeruşalim'in huzurunda ağlayacaktı" ama onun mesajı tüm İsrail'i ilgilendiriyordu (Yeremya 2:1-3). Ve sonra Tanrı'nın mesajı “Yakup'un evine ve İsrail evinin tüm ailelerine” (ayet 4) gitmekti. Ancak kuzeydeki İsrail krallığının bir asır önce esaret altına alındığını unutmayın. Yine de, Yeremya'nın hizmetinin başlamasından yaklaşık üç yıl sonra İsraillilerin küçük bir yüzdesinin, yani bölgeyi istila eden İskitlerin kısa bir süre için ülkeye geri döndüğünü biliyoruz. Dolayısıyla Yeremya'nın mesajının bir ölçüde O'nun zamanındaki Yahudilere ve İsraillilere yönelik olması muhtemeldir. Fakat mesajın “İsrail evinin bütün aileleri” için olduğuna bir kez daha dikkat edin. Yeremya'nın peygamberlik ettiği dönemde İsrailoğulları Asur İmparatorluğu'nun dört bir yanına dağılmış olduğundan, çoğu da Kara ve Hazar Denizi yakınlarında olduğundan, onun mesajının o çağda onlara hiçbir zaman iletilmediğini rahatlıkla varsayabiliriz.

Tanrı, mesajı asla duyamayacak olan insanlara bir mesaj iletmeyeceğinden, bu kehanetler o zaman ikili olmalı, daha çok son günlerde İsrail'in soyundan gelenlere yönelik olmalıdır, özellikle de bu bölümdeki açıklamalar ve kitabın büyük bir kısmı bizim Amerikan tarzımıza kesinlikle uymaktadır. ve İngiliz toplumları ve günümüz dünyasının büyük bir kısmı. (Yeremya kitabında “İsrail”, neredeyse “Yahuda” kadar adlandırılır. Ve “Kudüs” (12 kabilenin tamamının eski başkenti) bazen açıkça Yahuda'dan çok İsrail'e atıfta bulunur.)

İsraillilerin hafızası kısadır, çok geçmeden geçmiş ve şimdiki bereketlerin kaynağını unuturlar (7, 32. ayetler) ve hızla putperestliğin sayısız biçimine yönelirler. “Yasayı uygulayanlar” (8. ayet) gerçek Tanrı'dan ve O'nun yasasından sahte tanrılara döndüler! Çoğu kültür kendi geleneklerine ve tanrılarına bağlı kalırken, Tanrı tarafından gerçek dini (gerçek ödül getiren tek yol!) kabul etmek için seçilmiş olan İsrail, Tanrı'yı ​​terk etmekte ve bunu “kârı olmayan şeyler için” (ayet) yapmakta hızlı davranmıştır. 11). Buradaki “iki kötülük” bunlardır: Tanrı'yı ​​terk etmek ve yerine sahte tanrılar koymak (13. ayet). “Yaşayan suların kaynağı olan Tanrı, sınırsız miktarda taze, hayat veren rızık sundu. Bunun yerine insanlar, su depolamak ve yaşamı sürdürmek için işe yaramayan kırık sarnıçları seçtiler” (The Nelson Study Bible, 13. ayetle ilgili not). Tanrı, Yeremya 17:13'te “canlı suların kaynağı” olan Kendisini reddetmenin korkunç bir cezasını ilan ediyor.

Tanrı, sık sık yaptığı gibi, tahtadan ve taştan tanrılar yaratmanın ne kadar aptalca olduğunu renkli bir şekilde tasvir ediyor, ancak İsrail ve Yahuda, Yahuda'daki şehirlerin sayısı kadar aptal tanrılar yaratıyor (2:27-28). "Bakın, zor durumda kaldığınızda sizi kurtarabilecekler mi?" Tanrı alay ediyor (28. ayetle karşılaştırın). Bugün halklarımız hâlâ savaş silahlarımız ve paramız gibi bizi kurtaracak değersiz ve cansız şeylere güveniyor. Ve bazıları hâlâ gerçek putlara hizmet ediyor, gücü haçlarda, Meryem heykellerinde, iyi şans tılsımlarında vs. görüyor. Ayrıca diğer insanlara yanlış bir güven var ve Yeremya'nın başka bir yerinde doğrudan kınanıyor (17:5).
14. bölümün 16-2. ayetleri, Tanrı'nın İsrail'i kölelikten kurtarmış olmasına rağmen, Mısırlılarla başarısız bir anlaşma yaptıktan sonra bu ulusun kendisini vasallığa ve ardından Asurlular tarafından yağma ve köleliğe maruz bıraktığını göstermektedir (Noph ve Tahpanhes, ayrıca Memphis ve Daphne olarak da bilinir) Kuzey Mısır'ın başlıca şehirleriydi). 18. ayette “Siyah” anlamına gelen Sihor, Nil Nehri'ne, Asur ile ilişkilendirilen “Nehir” ise Fırat Nehri'ne işaret etmektedir. Yahuda burada temel olarak şu uyarıda bulunuyor: "Kurtaramayacaklarsa Mısır ya da Asur'a neden güvenelim?" Bu artık bize bir uyarı niteliğinde olmalı. Çünkü modern İsrailliler sıklıkla Mutlak Güce Sahip Tanrı'dan ziyade ittifaklara güvenme hatasına düşüyorlar (36-37. ayetlerle karşılaştırın).

Yeremya, İsrail ve Yahuda'yı defalarca, hem sevgi dolu, cömert kocasını terk eden, hem de birden fazla sevgilisiyle (sahte tanrılar ve ulusal müttefikler) "fahişelik yaparak" zina yapan sadakatsiz bir eş olarak tasvir eder (20. ayet). Kendini “yıkanmak” için adımlar atar (22. ayet), yani doğru hissetmek ve görünmek için çaba gösterir. Fakat yıkanması gereken, düşüncelerinin arındırılması gereken şey onun kalbidir (4:14 ile karşılaştırın). Ve yalnızca gerçek tövbe, Tanrı'nın bağışlayıcılığı ve Tanrı'nın gücü sayesinde kişi ruhsal olarak gerçekten temizlenebilir. İsrail sadece baştan çıkarılarak değil, kızgınlık dönemindeki dişi bir hayvan gibi aktif olarak partnerlerini ayartarak da zina yapıyor (23-25. ayetler).

Daha da kötüsü, İsrail'in ıslah edilmemesi bir yana, Tanrı halkı azarlıyor: "Kılıcın peygamberlerini yok eden bir aslan gibi yuttu" (30. ayet). Ne yazık ki İsrail ve Yahuda, Tanrı'nın gerçek hizmetkarlarını her zaman reddettiler, hatta onları şehit etmeye bile maruz bıraktılar. Şu anda bu gerçekleşmiyor olsa da, zamanların çok daha kötüleşeceği öngörülüyor. Allah ayrıca şöyle diyor: “Eteklerinizde zavallı masumların canlarının kanı var” (34. ayet). Bugün çok az fark var. En masumları çocuklardır. Artık çok az çocuk ateşe kurban ediliyor, ancak birçoğu öldürülüyor, çok daha fazla doğmamış çocuk katlediliyor ve toplum o kadar çarpık, yozlaşmış ve yozlaşmış ki neredeyse tüm çocuklar ölüme giden bir yaşam yoluna zorlanıyor.

Tanrı'nın mutlak yasalarına itaat otomatik olarak nimetler getirdiğinden ve itaatsizlik otomatik olarak cezalar getirdiğinden, O, İsrail'e şunu söyler: “Bunu başınıza siz getirdiniz” (17. ayetle karşılaştırın) ve “Kendi kötülüğünüz sizi düzeltecektir” (19. ayet). Ulusal bir uyarı olmakla birlikte, her birimizin bireysel olarak yanıt verme sorumluluğu bulunmaktadır. Eğer Allah'ın yoluna aykırı yaşıyorsak, bu eninde sonunda bize yetişecektir. Aslına bakılırsa bu, şimdiden sonuçlara yol açıyor. O halde hepimiz şimdi Tanrı'ya dönüp vefalı kalalım ve günahın getirdiği acılardan kaçınalım.

Atasözleri 6

Bu bölümde aceleci borçlara karşı bir uyarı, tembelliğe karşı bir uyarı, kötü niyetli ve yaramaz bir adamın karakteri ve kaderi, Tanrı'nın nefret ettiği yedi şeyin bir açıklaması, Tanrı'nın sözünü bize tanıdık kılmak için bir öğüt ve tekrarlanan bir uyarı var. fahişelik günahının zararlı sonuçlarından.

Tanrı'nın sözünün mükemmelliği bize yalnızca ilahi bilgeliği değil, aynı zamanda bu dünya için insani sağduyuyu da öğretmesidir; böylece işlerimizi sağduyulu bir şekilde düzenleyebiliriz; ve bu iyi bir kuraldır: Borçtan kaçınmak için, çünkü borç yüzünden çoğu zaman ailelere yoksulluk ve yıkım getirilir ve bu da önceki bölümde tavsiye ettiği ilişkilerdeki rahatlığı ortadan kaldırır.

Borca bir tuzak olarak bakmalı ve onu buna göre reddetmeliyiz: "Bir insanın, koşullarını iyi bildiği ve yeterliliğinden emin olduğu bir arkadaşına bağlı kalması yeterince tehlikelidir, ama çok daha fazlasıdır." bir yabancıyla el vurmak, ne yetenekli ne de dürüst olduğunu bilmediğin birine kefil olmak.'' Ya da burada elin vurulduğu yabancı alacaklıdır, “bağlı olduğun tefecidir ama yine de o senin için bir yabancı, yani ona hiçbir borcun yok ve onunla hiçbir ilişkin yok. Eğer bu tür nişanlara aceleyle girdiysen, ya kandırarak ya da aynı iyiliğin sana bir kez daha yapılmasını umarak, bil ki ağzından çıkan sözlerle tuzağa düşürüldün; tek kelimeyle kolayca yapıldı; elini bir kağıda koymaktan başka bir şey değildi, kısa sürede bir senet mühürlenip teslim edildi ve bir taahhütname imzalandı.

Ancak bundan o kadar kolay kurtulamayacağız; sen farkında olduğundan daha fazla tuzağın içindesin.'' Dil günahlarını hafife almak için ne kadar az nedenimiz olduğunu görün; Eğer ağzımızdan çıkan bir sözle insanlara borçlu olabilir ve onların eylemlerine açık olabilirsek, ağzımızdan çıkan sözle Tanrı'nın adaletine karşı iğrenç hale gelebiliriz ve hatta tuzağa düşebiliriz. Kelimelerin rüzgardan başka bir şey olmadığı yanılgıdır; çoğunlukla tuzaktırlar. Eğer bu tuzağa düşmüşsek, bundan ne pahasına olursa olsun, tüm hızımızla çıkmak bizim bilgeliğimiz olacaktır. Şimdilik uyuyor; hiçbir şey duymuyoruz. Borç talep edilmez; Müdür, “Korkma, biz hallederiz” diyor. Ama hala senet yürürlükte, faiz devam ediyor, alacaklı istediği zaman karşına çıkabilir ve belki aceleci ve sert olabilir, anapara Ya hilekar ya da iflas etmiş olduğunu kanıtlarsan, o zaman karını ve çocuklarını soymak ve aileni mahvetmek zorunda kalırsın, böylece ne karşılığında ne de içtiğin bir şeyi ödersin.

Ve bu nedenle kendini teslim et; Alacaklı teminatı verene veya anapara sana karşı teminat verene kadar dinlenme; Arkadaşının eline geçtiğinde ve o sana karşı bir avantaja sahip olduğunda, tehdit etmenin ya da kötü söz söylemenin (bu kışkırtacak ve hastayı daha da kötüleştirecek) zamanı değil, kendini alçakgönüllü kıl, yalvar ve dua et işten atılma zamanı, git onun önünde diz çök ve ona söyleyebildiğin tüm güzel sözleri söyle; arkadaşlarınızı sizin adınıza konuşmaya davet edin; Düşmanınızla anlaşana ve meseleyi uzlaştırana kadar çevrilmemiş taş bırakmayın, böylece bağınız size veya sizin aleyhinize olmasın. Bu, uykunuzu pekala bölebilecek bir kaygıdır ve siz bunu başarana kadar da öyle yapmasına izin verin. “Kendini teslim edinceye kadar gözlerine uyku verme. Sonuna kadar çabala, mücadele et ve var gücünle koş, tıpkı bir karaca ya da kuşun, kuşçu ya da avcının bu tuzağından kendini kurtarması gibi. Gecikmeler tehlikelidir ve zayıf çabalar işe yaramaz.'' Tanrı'nın, kendi sözüyle, insanları mülklerinin iyi kocaları yapmak ve onlara bu mülklerin yönetiminde sağduyulu davranmayı öğretmek için ne kadar özen gösterdiğini görün.

Süleyman bu ayetlerde, rahatını seven, aylaklık içinde yaşayan, hiçbir iş düşünmeyen, hiçbir şeye takılıp kalmayan, hiçbir şey yapmayan, özellikle de din işlerinde dikkatsiz olan bir tembele hitap etmektedir. Tembellik, aceleci borç kadar kısa olmasa da yoksulluğa giden kesin bir yoldur. Burada tembelle talimat yoluyla konuşuyor. Onu okula gönderiyor çünkü tembellerin eğitim görmesi gerekiyor. Onu okula kendisi götürecektir, çünkü eğer bilgin zahmete katlanmayacaksa, hocanın daha fazlasını yapması gerekir; Tembel onun için okula gelmeye istekli değildir (rüya gören alimler uyanık öğretmenleri asla sevmez) ve bu nedenle ona arzu edebileceği kadar düşük bir okul bulmuştur.

Gözlemleyin, 1. Okula gönderildiği usta: Karıncaya, arıya, yani Septuagint'e git. İnsana yeryüzündeki hayvanlardan daha çok şey öğretilir ve gökteki kuşlardan daha bilge kılınır, ama yine de o kadar yozlaşmıştır ki bilgeliği en aşağılık böceklerden öğrenip onlardan utanabilir. Aşağı düzeydeki yaratıkların harika bilgeliklerini gözlemlediğimizde, onları bu kadar tuhaf yaratan doğanın Tanrısını yüceltmekle kalmamalı, aynı zamanda kendimize de talimat vermeliyiz; Ortak şeyleri ruhsallaştırarak, Tanrı'ya ait şeyleri bizim için hem kolay hem de hazır hale getirebilir ve onlarla her gün sohbet edebiliriz.

2. Bu ustayı öğrenmek için gereken akıl uygulaması: Onun yollarını düşünün. Tembel, düşünmediği için öyledir; Kendimizi düşünmeye yöneltmediğimiz sürece, Tanrı'nın sözünden ya da işlerinden hiçbir zaman hiçbir amaç öğrenemeyeceğiz. Özellikle, eğer başkalarını iyilik konusunda örnek alıyorsak, onların yollarını düşünmeli, yaptıklarını özenle gözlemlemeliyiz ki, biz de aynısını yapabilelim.

3. Öğrenilmesi gereken ders. Genel olarak bilgeliği öğrenin, düşünün ve bilge olun; Tüm öğrenimimizde amaçladığımız şey budur; sadece bilmek değil, aynı zamanda bilge olmak. Özellikle yazın et sağlamayı öğrenin; yani, ahiret için hazırlanmalı, sadece şimdiki zamana bakmamalı, her şeyi yememeli ve hiçbir şeyi biriktirmemeli, zaman toplarken harcayacak zaman için hazine biriktirmeliyiz. Bu nedenle, dünyevi işlerimizde kaygılı bir dikkatle değil, basiretli bir öngörüyle hareket etmeliyiz; kışı, yaşanabilecek sıkıntıları, yoklukları ve yaşlılığı bekle; ruhlarımızın işlerinde çok daha fazlası.

4. Bu dersi öğrenmenin, karıncanın sahip olduğundan daha üstün olduğu avantajlar, eğer zamanımızı boşa harcarsak, tembelliğimizi ve ihmalimizi daha da artıracaktır. Onun rehberleri, gözetmenleri ve yöneticileri yoktur, ancak bunu doğanın içgüdüsünü takip ederek kendisi yapar; Kendi aklımızın ve vicdanımızın emirlerini aynı şekilde takip etmeyen bizler için daha da utanç verici, oysa onların yanı sıra bize görevimizi hatırlatan, ihmalkarlığımızı kontrol eden ebeveynlerimiz, efendilerimiz, bakanlarımız, yargıçlarımız da var. bizi ona ulaştırmak, ona yöneltmek ve bizi bu konuda hesaba çağırmak için. Kurtuluşumuz için ne kadar çok yardıma sahip olursak, bunu ihmal edersek o kadar affedilmez oluruz.

Süleyman burada bize insanlara zararlı ve başa çıkılması tehlikeli olan birinin karakterlerini veriyor. Eğer tembeller mahkum edilecekse, hiçbir şey yapmayanlar, özellikle de kötülük yapanlar ve ellerinden gelen her kötülüğü yapmaya çalışanlar. Burada yaramaz bir insandan bahsediliyor, Heb. Belial'li bir adam; Bence bu şekilde tercüme edilmesi gerekirdi, çünkü bu kutsal metinlerde sıklıkla kullanılan bir terimdir ve bunun açıklaması da budur.

Burada Belial'li bir adam nasıl anlatılıyor. O, özellikle diliyle kötülük yapmayı alışkanlık haline getiren kötü bir adamdır; çünkü ileri görüşlü bir ağızla, yalan söyleyerek, sapkınlıkla ve Tanrı'ya ve insana doğrudan muhalefet ederek yürür ve planlarını gerçekleştirir. Her şeyi çok ustaca ve tasarımla söylüyor ve yapıyor. Yılanın inceliğine sahiptir ve gözleriyle, ayaklarıyla, parmaklarıyla projelerini büyük bir ustalık ve yönetimle yürütür. Konuşmaya cesaret edemediğinde (bazıları için de öyle) kötü niyetini ifade eder, daha doğrusu komplosunu bu şekilde sürdürür; Kötülüğünün aracı olarak kullandığı çevresindekiler, bir göz kırpmasının, ayaklarının yere vurmasının, parmaklarının en ufak bir hareketinin kötü anlamını anlıyorlar. Kötülük yapma emri verir ama yine de bunu yaptığı düşünülmez ama kendisinden şüphelenilmesin diye yaptığını gizleme yolları vardır. O yakın bir adamdır ve ihtiyatlıdır; Sadece onların yapmalarını istediği her şeyi yapabilecek sırrı bilmelerine izin verilecek. O kurnaz bir adamdır ve hilebazdır; dürüst bir insanın tanımadığı ve bilmek istemediği bir dili vardır onun.

Acts 3

Bu bölümde bir mucize ve bir vaazımız var: Mucize, vaaza yer açmak, vaaz edilecek öğretiyi doğrulamak ve insanların zihinlerinde ona yer açmak için yapıldı; ve ardından mucizeyi açıklamak ve onun tarafından parçalanan toprağı ekmek için vaaz. Mucize, doğuştan topal olan bir adamın tek bir sözle iyileşmesiydi (3 uyarısı: 1-8) ve bunun insanlar üzerinde yarattığı izlenim, 3 uyarısı: 9-11. Burada vaaz edilen vaazın kapsamı, insanları Mesih'e getirmek, O'nu çarmıha gererek işledikleri günahtan tövbe etmekti (3 uyarısı: 12-19), şimdi yüceltildiğine göre ona inanmak ve Babanın onu yüceltme amacına uymak, 3 uyarısı: 20-26. Söylemin ilk kısmı yarayı açar, ikincisi ise çareyi uygular.
1–11. Ayetler

Genel olarak söylendi (Elçilerin 2: 43) havariler tarafından bu kitapta yazılmayan birçok işaret ve harikanın yapıldığı; ama burada örnek olarak bize verilen bir tane var. Her bedenin onlara fırsat verdiği gibi değil, ama Kutsal Ruh'un görevlerinin sonuna cevap vermek için talimat vermesiyle, her beden üzerinde mucizeler yarattıklarında; dolayısıyla onların gerçekleştirdikleri tüm mucizeler bu kitapta yazılmamıştır, ancak yalnızca bunlar, bu kutsal tarihin sonuna cevap vermek üzere Kutsal Ruh'un uygun gördüğü şekilde kaydedilmiştir.

Bu mucizeyi hizmeti aracılığıyla gerçekleştiren kişiler, havariler arasındaki iki önemli adam olan Petrus ve Yuhanna idi; Yeshua'nın zamanında da öyleydiler; çoğunlukla evin konuşmacılarından biri, Üstün'ün diğer favorisiydi; ve öyle devam ediyorlar.

Petrus ve Yuhanna'nın, on ikiler arasında her birinin, gönderildikleri zaman birlikte oldukları bir erkek kardeşi vardı; ama şimdi ikisi de birbirine ağabeyinden daha sıkı bağlanmış gibi görünüyorlar, çünkü dostluk bağı bazen akrabalıktan daha güçlüdür: Kardeşten daha yakın olan bir arkadaş vardır. Görünüşe göre Petrus ve Yuhanna, Yeshua'nın dirilişinden sonra eskisinden daha fazla tuhaf bir yakınlığa sahip olmuşlardı. John 20: 2.
Zaman ve yer burada belirtilmiştir. 1. Petrus ve Yuhanna'nın birlikte çıktığı mabetteydi. 2. İnananlar arasında yaygın olarak belirlenen ve uygulanan toplu ibadet saatlerinden biri olan dua saatiydi. Zaman ve yer, her eylemin, eğitim için en uygun olan, rıza ile belirlenmesi gereken iki gerekli koşuludur. Toplu ibadete gelince, bir ibadethanenin ve bir namaz saatinin olması gerekir: Dokuzuncu saat, yani öğleden sonra saat üç, müminler arasında namaz saatlerinden biriydi; diğer ikisi sabah dokuz ve öğlen on iki idi. Görmek Ps. 55:17; Dan. 6:10.

Bu mucizevi iyileşmenin sağlandığı hasta burada anlatılıyor: Elçilerin 3: 2. O, tapınağın kapısındaki zavallı, topal bir dilenciydi. 1. O, tesadüfen değil, sakat olarak doğmuştu; Görünüşe göre, uzuvlarını zayıflatan felçli bir hastalık nedeniyle annesinin rahminden itibaren topaldı; çünkü tedavisinin açıklamasında söyleniyor (Elçilerin 3: 7), Ayakları ve ayak bileği kemikleri güçlendi. Etkilenmemiz ve şefkatle bakmamız gereken ve bize ruhsal olarak doğası gereği ne olduğumuzu göstermek için tasarlanmış olan bu tür acınası vakalar bazen vardır: Güçsüz, doğuştan topal, çalışamaz veya çalışamaz durumdayız. Tanrı'nın hizmetinde yürüyün.

2. O bir dilenciydi. Geçimini sağlamak için çalışamadığı için sadaka ile yaşamak zorundadır; bunlar Tanrının fakirleridir. Arkadaşları tarafından her gün tapınağın kapılarından birinin önüne yatırılıyordu; bu sefil bir manzaraydı; kendisi için tapınağa giren veya çıkanlardan sadaka istemekten başka bir şey yapamıyordu. Bir izdiham vardı; hayırseverlik beklenebilecek dindar iyi insanlardan oluşan bir izdiham ve en iyi durumda olmalarının umulabileceği bu tür insanlardan oluşan bir izdiham; ve orada yatırıldı. İhtiyacı olan ve çalışamayanlar dilenmekten utanmamalı. Eğer orada erzak, günlük erzak karşılamaya alışkın olmasaydı, oraya yatırılmazdı ve her gün orada yatırılırdı. Dikkat edin, dualarımız ve sadakalarımız bir arada olmalıdır; Cornelius yaptı, Elçilerin 10: 4.

Onun yatırıldığı tapınağın kapısına bu isim verilmiştir: olağanüstü ihtişamı ve görkeminden dolayı ona Güzel adı verilmiştir. 3. Peter ve John'a yalvardı (Elçilerin 3: 3), bir sadaka için yalvardı; Hayırsever insanlar olarak nam salmış, çok fazla şeyleri olmamasına rağmen yine de sahip olduklarıyla iyilik yapan onlardan beklediği en fazla şey buydu. Kör ve topalların tapınakta Yeshua'ya gelip orada iyileşmeleri üzerinden birkaç hafta geçmemişti. Matt. 21: 14. Ve eğer Petrus ve Yuhanna'nın İsa'nın elçileri olduğunu ve onun adına vaaz verip mucizeler yaptıklarını bilseydi neden sadakadan daha fazlasını istemezdi? Ama kendisi için beklemediği şeyi yapmıştı; sadaka istedi ve şifa buldu.