September 11, 2021

Spotkanie szabatowe Zoom

Jest wielu ludzi potrzebujących wspólnoty, którzy w szabat siedzą w domu i nie mają z kim rozmawiać ani debatować. Chcę zachęcić was wszystkich, abyście przyłączyli się do nas w szabat i zaprosić innych, aby również przyłączyli się do nas. Jeśli nie masz dogodnego czasu, możesz odsłuchać nauczanie i midrasz po nim na naszym kanale YouTube.

Co robimy i dlaczego uczymy w ten sposób?

Omówimy obie strony problemu i wtedy dokonamy wyboru. Zadaniem Ruach (Ducha) jest kierować tobą i uczyć.

Średniowieczny komentator Raszi napisał, że hebrajskie słowo oznaczające zmagać się (avek) sugeruje, że Jakub był „związany”, ponieważ tym samym słowem określa się frędzle związane w żydowskim szalu modlitewnym, tzitzityot. Raszi mówi: „takie jest zachowanie dwojga ludzi, którzy walczą o wzajemne obalenie, że jeden obejmuje drugiego i wiąże go ramionami”.

Nasze intelektualne zapasy zostały zastąpione innym rodzajem walki. Zmagamy się z Jehową, gdy zmagamy się z Jego Słowem. Jest to akt intymny, symbolizujący relację, w której Jehowa, ja i ty jesteśmy ze sobą związani. Moje zapasy to walka o odkrycie, czego Jehowa od nas oczekuje, i jesteśmy „związani” z Tym, który pomaga nam w tej walce.

Dziś wielu twierdzi, że Izrael oznacza „Mistrza Boga” lub lepiej – „Zapaśnik Boga”.

Nasze sesje Tory w każdy szabat uczą cię i zachęcają do ciągłego rzucania wyzwań, kwestionowania, sprzeciwiania się, a także przeglądania alternatywnych poglądów i wyjaśnień Słowa. Innymi słowy, mamy „zmagać się ze Słowem”, aby dotrzeć do prawdy. Żydzi na całym świecie wierzą, że trzeba zmagać się ze Słowem i nieustannie kwestionować dogmaty, teologię i poglądy, w przeciwnym razie nigdy nie dotrze się do Prawdy.

Nie jesteśmy jak większość kościołów, w których „kaznodzieja mówi, a wszyscy słuchają”. Zachęcamy wszystkich do udziału, zadawania pytań i dzielenia się swoją wiedzą na omawiany temat. Chcemy, abyś był mistrzem w zapasach Słowa Jehowy. Chcemy, abyście nosili tytuł Izraela, wiedząc, że nie tylko wiecie, ale potraficie wyjaśnić, dlaczego wiecie, że Tora jest prawdziwa, posługując się logiką i faktami.

Mamy jednak kilka zasad. Pozwól innym mówić i słuchać. Nie ma dyskusji na temat Nephilim, szczepionek i tematów związanych z UFO. Mamy ludzi z całego świata o różnych poglądach na świat. Nie każdego obchodzi, kto jest prezydentem danego kraju. Traktujcie siebie nawzajem z szacunkiem, jak inni zapaśnicy słowa. Niektóre z naszych tematów są trudne do zrozumienia i wymagają dojrzałości, a jeśli nie wiesz, to słuchaj, aby zdobyć wiedzę i zrozumienie i, miejmy nadzieję, mądrość. To samo, o co przykazano wam prosić Jehowę, a On daje tym, którzy proszą.

Jak 1:5 A jeśli komu z was brakuje mądrości, niech prosi Boga, który daje wszystkim szczodrze i bez wypominania, a będzie mu dana.

Mamy nadzieję, że możesz zaprosić tych, którzy chcą przestrzegać Tory, aby przyłączyli się do nas, klikając poniższy link. To prawie jak talk show poświęcony wspólnocie nauczania Tory, w którym ludzie z całego świata biorą udział i dzielą się swoimi spostrzeżeniami i zrozumieniem.

Zaczynamy od muzyki, a potem odrobiny modlitw i mamy wrażenie, jakbyśmy siedzieli w kuchni w Nowej Fundlandii, popijali filiżankę kawy i wszyscy cieszyli się swoim towarzystwem. Mam nadzieję, że kiedyś zaszczycisz nas swoim towarzystwem.

W szabat 11 września 2021 r. sala będzie otwarta od 12:30 czasu wschodniego ze śpiewami i modlitwami do około 1:15. Zapraszamy wszystkich do dołączenia i oglądania. Nie jest to zapisane. Następnie odprawimy popołudniowe nabożeństwo. Zapraszamy do przyłączenia się do nas przed i po zakończeniu emisji.

Nie możemy się doczekać, aż dołączysz do naszej rodziny i poznasz nas tak, jak my poznajemy Ciebie.

Joseph Dumond zaprasza Cię na zaplanowane spotkanie Zoom.

Temat: Osobista sala konferencyjna Josepha Dumonda

Dołącz do Zoom Meeting

https://us02web.zoom.us/j/3505855877

Identyfikator spotkania: 350 585 5877

Jedno dotknięcie telefonu komórkowego

+13017158592,,3505855877# USA (Germantown)

+13126266799,,3505855877# USA (Chicago)

Wybierz według swojej lokalizacji

        +1 301 715 8592 USA (Germantown)

        +1 312 626 USA (Chicago)

        +1 346 248 7799 USA (Houston)

        +1 669 900 USA (San Jose)

        +1 929 436 2866 US (Nowy Jork)

        +1 253 USA (Tacoma)

Identyfikator spotkania: 350 585 5877

Znajdź swój numer lokalny: https://us02web.zoom.us/u/kctjNqPYv0

Siedmioletnia część Tory

Jeśli pójdziesz Fragment Tory w naszej sekcji archiwalnej możesz następnie przejść do piątego roku, który jest piątym rokiem cyklu szabatowego, tego, w którym się znajdujemy, jak stwierdzamy na początku każdego biuletynu informacyjnego. Tam możesz przewinąć w dół do 5 września 5 r. i zobaczyć, że w ten szabat równie dobrze moglibyśmy gadać w midracie

Exodus 3

1 Kings 7

Psalm 107

Luke 18

Jeśli podczas studiowania tej sekcji przegapiłeś ekscytujące odkrycia z zeszłego tygodnia, możesz przejść i obejrzeć poprzednie Szabaty na naszym sekcja multimedialna.

8. Księżyc w nowiu

Nów rozpoczynający 8 miesiąc był widziany w środę wieczorem przez wielu świadków, co oznacza, że ​​pierwszy dzień przypadał na czwartek. W najbliższy szabat 1 września 11 r. przypada 2021. dzień 3. miesiąca. Zdjęcie dzięki uprzejmości Becci Biderman.

Nie będą mogli kupować ani sprzedawać

Poniżej mam dla Was dwa artykuły. Oglądam, ale jeszcze się nie zdecydowałem, co to znaczy.

Ap 13:11 I widziałem inną bestię wychodzącą z ziemi. Miała dwa rogi podobne do rogów baranka i mówiła jak smok.

Obj 13:12 I sprawuje przed nią całą władzę pierwszej bestii, i sprawia, że ​​ziemia i jej mieszkańcy oddają pokłon pierwszej bestii, której śmiertelna rana została zagojona.

Ap 13:13 I czyni wielkie cuda, sprawiając, że ogień z nieba spada na ziemię na oczach ludzi.

Ap 13:14 I zwodzi mieszkańców ziemi ze względu na cuda, które jej dano czynić przed bestią, mówiąc mieszkańcom ziemi, aby uczynili posąg bestii, która ma ranę od rany miecz i przeżył.

Ap 13:15 I dano jej dać ducha obrazowi bestii, aby obraz bestii przemówił i spowodował śmierć tych, którzy nie oddadzą czci obrazowi bestii.

Rev 13: 16  I sprawia, że ​​wszyscy: mali i wielcy, bogaci i biedni, wolni i niewolnicy otrzymują znamię na prawą rękę lub na czoło,

Rev 13: 17  i że nikt nie może kupować ani sprzedawać, jeśli nie ma znamienia, czyli imienia Bestii lub liczby jej imienia.

Ap 13 Oto mądrość. Niech rozsądnie obliczy liczbę bestii, bo jest to liczba człowieka. A jego liczba to sześćset sześćdziesiąt sześć.

Niektórzy z Was czytają i słuchają tak zwanych stron internetowych spiskowych. A ty łykasz haczyk i ciężarek wszystkie tak zwane informacje, które przekazują. Od lat ostrzegałem was, żebyście nie mieszali się w te bzdury, ale wielu z was jest mądrzejszych ode mnie i oddaje się temu. A ponieważ nie chcę zniżać się do poziomu informacji o ściekach, ci sami ludzie wściekają się na mnie.

Są też tacy, którzy twierdzą, że szczepionka z paszportem szczepionki, który uniemożliwia osobom niezaszczepionym pójście do restauracji, potencjalnie w samolocie lub przedostanie się do innych krajów, że szczepionka jest piętnem bestii.

Niektóre z bardziej szalonych teorii, które ludzie głoszą, głoszą, że szczepionka jest mechanizmem, za pomocą którego wkładają mikrochip lub znak do twoich ramion, co następnie nazywają ręką, jak mówi Księga Objawienia. A jednak istnieje wiele nowych wersji i zwrotów akcji, a jeszcze więcej nadejdzie.

Moim zdaniem i mogę mieć pogląd, który może nie zgadzać się z Twoim, jest taki, że nowa waluta będzie kontrolowana przez Bestię. Tą Bestią jest Europa. Kilka tygodni temu rozmawialiśmy o obrazie z Objawienia, który mówi. Ten mówiący obraz jest tym, który powoduje śmierć tych, którzy mu się nie kłaniają.

Nadal jestem zdania, że ​​znak na dłoni lub ramieniu i na czole (nie słyszałem jeszcze, żeby komukolwiek podano szczepionkę na czole, ale może to nastąpić jutro) to napis w języku arabskim na szalikach noszonych na prawe ramię i czoło dżihadysty.

Apostoł Jan powiedział w Objawieniu 13:18, że ludzie będą nosić na czole i prawym ramieniu coś przedstawiającego liczbę w języku greckim 666. Debata dotyczy tego, czym jest to 666. Są ludzie, którzy twierdzą, że był to prezydent Clinton, Bush, Obama, królowa, książę Filip i papież. Nie zgadzam się z żadnym z tych konspiracyjnych poglądów, dlatego trzymam się od nich z daleka. Słyszę takie rzeczy, odkąd Clinton był prezydentem.

Uważa się, że Jan pisał po grecku. Liczby 666 są reprezentowane przez litery greckie i podobnie jak litery hebrajskie mają również wartości liczbowe, w szczególności: Chi Xi Stigma lub „sześćset trzy punkty sześć”.

John opisuje coś, co wyglądało jak „stygmat Chi Xi” noszony na czołach i prawych ramionach osób należących do mocy Bestii i tych, którzy byli częścią imperium czasów końca.

Czy wiesz, że greckie litery Chi Xi Stigma oznaczają również frazę w innym języku? Pozwolę ci odejść i przeczytaj nasz artykuł, który może bądź zbyt wrażliwy, aby opublikować go dzisiaj. Chodzi o Bismallah.

Proszę, idźcie i przeczytajcie, bo sądzę, że dzisiaj nie udałoby mi się go opublikować. potem wróć i przeczytaj to, co udostępniam poniżej. Widzę nadchodzący kryzys gospodarczy i widzę w nim przyspieszenie zmiany dolara amerykańskiego, używanego na całym świecie, na walutę kontrolowaną przez Potęgę Bestii. Jak to się mogło stać?

Udostępniam dwa artykuły z tego tygodnia, które dają mi powód do zastanowienia się, jak to się mogło stać.

Drogi Czytelniku,

Największym paradoksem na dzisiejszych rynkach walutowych jest dolar amerykański (USD).

Odpowiedzialność fiskalna Stanów Zjednoczonych legła w gruzach. W ciągu ostatnich dwóch lat Stany Zjednoczone zatwierdziły nowe wydatki deficytowe w wysokości 11.5 biliona dolarów i zwiększyły swoją podstawową podaż pieniądza o ponad 4 biliony dolarów. Stosunek długu Stanów Zjednoczonych do PKB wynosi obecnie 130%, co jest porównywalne z Libanem, Włochami i Grecją, które należą do najbardziej rozrzutnych krajów na świecie.

Tymczasem wzrost gospodarczy w USA gwałtownie zwalnia.

Narzędzie prognostyczne Atlanta Fed PKBNow pokazało przewidywane spowolnienie wzrostu w ujęciu rocznym z 13% w kwietniu do 11% w maju do 7.5% w czerwcu. Rzeczywisty wzrost PKB w drugim kwartale 2021 r. wyniósł 6.5%.

Obecnie prognozuje się, że wzrost w trzecim kwartale wyniesie 5.1%.

Rzeczywisty wzrost będzie jeszcze niższy, ponieważ prognozy te nie uwzględniają pełnego zakresu nowych blokad, nakazów maseczek i szczepionek, które szkodzą podróżom, rozrywce, kurortom, restauracjom i sprzedaży detalicznej. Zaufanie konsumentów właśnie odnotowało najgwałtowniejszy miesięczny spadek w historii tych danych.

Stany Zjednoczone doświadczają więc rosnącego zadłużenia, lekkomyślnego drukowania pieniędzy, spowolnienia wzrostu i nowej fali Covid-19. To brzmi jak przepis na pełną ucieczkę od dolara amerykańskiego.

Ale to się nie dzieje.

Dolar stopniowo się umacnia. Indeks dolara amerykańskiego (DXY) wzrósł z 89.64 w dniu 25 maja 2021 r. do 93.57 niedawne 19 sierpnia. Inne indeksy dolara wykazują porównywalne wzrosty.

Jak dolar rośnie w obliczu niepowodzeń fiskalnych i monetarnych oraz spowolnienia wzrostu?

Dolar to nie tylko waluta narodowa

Odpowiedź jest taka, że ​​dolar amerykański to coś więcej niż tylko waluta krajowa. Jest to globalna waluta rezerwowa. Jest używany na całym świecie w handlu, inwestycjach i płatnościach, a poza Stanami Zjednoczonymi jest tworzony w formie eurodolarów przez banki amerykańskie i zagraniczne działające m.in. w Londynie, Frankfurcie i Tokio, w centrach pieniężnych.

Rynek eurodolarowy opiera się na papierach wartościowych denominowanych w dolarach, takich jak amerykańskie bony skarbowe i weksle, jako zabezpieczenie transakcji lewarowanych.

Krótko mówiąc, dolar żyje własnym życiem, niezależnie od Rezerwy Federalnej, Białego Domu i Kongresu USA. Jest to siła napędowa międzynarodowego systemu monetarnego, niezależnie od tego, czy amerykańscy decydenci są lekkomyślni w polityce fiskalnej i pieniężnej, czy nie.

Banki potrzebują dolarów na zakup bonów skarbowych, które stanowią zabezpieczenie i utrzymanie systemu przy życiu, niezależnie od tego, czy polityka wewnętrzna USA jest słuszna, czy nie.

Jak zostanie rozwiązany paradoks rozrzutnej polityki fiskalnej i pieniężnej prowadzonej przez USA oraz zwiększonego popytu na dolary amerykańskie ze strony międzynarodowych banków?

Na krótką metę paradoks nie zostanie rozwiązany.

Spodziewam się utrzymujących się rekordowych deficytów ze strony Kongresu USA i ciągłego popytu na dolary ze strony międzynarodowych banków wykorzystujących dużą dźwignię finansową.

Jednak taki stan jest nie do utrzymania. Możliwe środki zaradcze obejmują nową dawkę odpowiedzialności fiskalnej w Kongresie (mało prawdopodobne, że nastąpi to przed 2023 r., jeśli w ogóle), bezpośrednią interwencję skarbu państwa na rynkach walutowych w celu osłabienia dolara (mało prawdopodobne, dopóki nie będzie za późno) lub światowy kryzys finansowy, który doprowadzi do poważnych reform na rynku międzynarodowym monetarnego, być może obejmując nowe porozumienie na wzór Bretton Woods.

Najbardziej prawdopodobny jest tego rodzaju upadek, po którym następują reformy. Stanie się tak, ponieważ decydenci nie będą mieli innego wyboru.

Długo oczekiwany nowy system monetarny

Moje badania doprowadziły mnie do jednego wniosku – będziemy świadkami upadku międzynarodowego systemu walutowego. Mówiąc to, mam na myśli w szczególności załamanie zaufania do walut papierowych na całym świecie. To nie tylko śmierć dolara czy upadek euro. To spadek zaufania do wszystkich walut papierowych.

W ciągu ostatniego stulecia systemy monetarne zmieniały się średnio co 30–40 lat. Istniejący system monetarny ma 50 lat, więc świat już dawno potrzebował nowego systemu monetarnego.

W przypadku utraty zaufania banki centralne mogą być zmuszone do przejścia na złoto jako punkt odniesienia lub rzeczywisty standard złota, aby przywrócić zaufanie. To nie byłby wybór. Żaden bankier centralny nie zdecydowałby się nigdy dobrowolnie na powrót do standardu złota.

Jednak w scenariuszu całkowitej utraty zaufania prawdopodobnie będą musieli wrócić do jakiejś formy standardu złota.

Niewielu pamięta, że ​​Nixon wyraźnie stwierdził, że zawieszenie wymienialności złota przez partnerów handlowych odbywa się „tymczasowo”.

Rozmawiałem z dwoma członkami administracji Nixona, Paulem Volckerem i Kennethem Damem, którzy byli z prezydentem w Camp David w weekend, w którym ogłoszono zawieszenie. Obaj potwierdzili mi, że zamierzeniem było tymczasowe zawieszenie.

Plan zakładał zwołanie nowej międzynarodowej konferencji monetarnej, dewaluację dolara w stosunku do złota i innych walut, przede wszystkim marki niemieckiej, franka szwajcarskiego i jena japońskiego, a następnie powrót do standardu złota przy nowych kursach wymiany.

Pierwsza część rzeczywiście się wydarzyła. W grudniu 1971 r. w Waszyngtonie odbyła się międzynarodowa konferencja monetarna. Dolar został zdewaluowany w stosunku do złota (z 35.00 dolarów za uncję do 42.22 dolarów za uncję) i innych głównych walut o około 10–17%, w zależności od waluty.

Jednak druga część nigdy nie powstała. Nigdy nie było powrotu do standardu złota. Kraje negocjując nowe oficjalne kursy walut, przeszły także na płynne kursy walut na międzynarodowych rynkach walutowych.

Kot zniknął z worka.

Dlaczego banki centralne trzymają się „barbarzyńskiego reliktu”?

Od tego czasu żyjemy przy płynnych kursach walutowych. Utworzenie euro w 1999 r. było sposobem na zakończenie wojen walutowych między narodami europejskimi, ale wojny walutowe EUR/USD trwają nadal.

Tymczasowe zamknięcie złotego okna przez Nixona stało się trwałe, choć miało być jedynie tymczasowe…

Jednak złoto zawsze czai się w tle. Uważam, że złoto jest raczej formą pieniądza niż towarem.

Banki centralne i ministerstwa finansów na całym świecie nadal przechowują w swoich skarbcach 35,000 17.5 ton złota, co stanowi około XNUMX% całego złota naziemnego na świecie.

Po co mieliby trzymać całe to złoto, skoro złoto było tylko barbarzyńskim reliktem?

Spojrzenie na cenę złota w dowolnej głównej walucie mówi tyle samo o sile lub słabości tej waluty, co każdy kurs krzyżowy. Złoto nadal ma potężną rolę do odegrania w międzynarodowym systemie monetarnym, niezależnie od tego, czy istnieje standard złota.

Moment wystąpienia kryzysu finansowego jest zawsze niepewny, ale prawdopodobieństwo jego wystąpienia jest wysokie. Codziennie pojawiają się nowe oznaki problemów z płynnością.

Żaden inwestor nie powinien być zaskoczony, jeśli kryzys nastąpi wcześniej niż później.
Pozdrowienia,

Jim Rickards

Jim Rickards to amerykański prawnik, ekonomista i bankier inwestycyjny z 35-letnim doświadczeniem w pracy na rynkach kapitałowych na Wall Street. Był głównym negocjatorem ratowania Kapitału Długoterminowego.

W miarę jak zbliżamy się coraz bardziej do poważnego kryzysu finansowego, wyobraźmy sobie, że euro stanie się walutą wszystkich banków świata, a następnie zostanie użyte jako kryptowaluta.

Salwador kupuje bitcoiny, gdy cyfrowa waluta staje się prawnym środkiem płatniczym

Merlin Delcid, CNN Business

Zaktualizowano o 12:54 ET, wtorek 7 września 2021 r

Salwador jako pierwszy kraj przyjął we wtorek bitcoin jako walutę krajową, rozpoczynając radykalny eksperyment monetarny, który może stanowić ryzyko dla niestabilnej gospodarki.
Prezydent Nayib Bukele ogłosił pod koniec poniedziałku, że jego rząd zakupił 200 bitcoinów przed formalnym przyjęciem waluty przez Salwador. We wtorek dodał kolejne 150, zwiększając łączną liczbę bitcoinów w kraju do 550.
Bitcoin jest teraz prawnym środkiem płatniczym w Salwadorze, obok dolara amerykańskiego. We wtorek ryzyko związane z takim podejściem zostało podkreślone, gdy ceny bitcoinów gwałtownie spadły w czasie, który Bukele nazwał „Dniem Bitcoina”.

Czy rok Szmity to rok 5782? Naprawdę?

Niektórzy mówią, że w tym roku Jom Teruah rozpoczyna się Rok Szmita. Mówią tak, ponieważ mogą podzielić żydowski rok 5782 przez 7 i nie otrzymać reszty. Przyjmują również za oczywistość, że rok rozpoczyna się Jom Teruah. Rok zaczyna się od Avivu. Wyjścia 12:2

Wj 12 Ten miesiąc będzie dla was początkiem miesięcy. Będzie to dla ciebie pierwszy miesiąc w roku.

Czy więc naprawdę w ten sposób określa się rok szabatowy? Czy to wszystko co musisz zrobić? Czy naprawdę chcesz wiedzieć, jak udowodnić, kiedy są lata Szmitah i w ten sposób dowiedzieć się, kiedy zaczyna się siódme tysiąclecie? Następnie obejrzyj nasz darmowy film.

2 Królów 19:29 mówi całkiem wyraźnie, kiedy są dwa lata szabatowe. Opisuje 49. rok, w którym nie można sadzić, i kolejny rok szabatowy, który jest rokiem jubileuszowym, w którym nie można sadzić.

2Kl 19:29 A to będzie dla was znakiem: w tym roku będziecie jeść to, co samo z siebie wyrośnie, a w drugim roku to, co z niego wyrośnie. A w trzecim roku siejcie i zbierajcie, i sadźcie winnice, i jedzcie ich owoce.

Jest to jedyne miejsce w całej Biblii, gdzie Jehowa wyraźnie określa rok jubileuszowy.

Data, o której mowa w 2 Księdze Królewskiej 19:29, jest najbardziej niekwestionowaną datą w historii.

2 Księga Królewska dalej opisuje, co wydarzyło się w tym czasie.

2Kl 19:35 I stało się tej nocy, że wyszedł Anioł Jehowy i pobił sto osiemdziesiąt pięć tysięcy w obozie Asyryjczyków. I wstali wczesnym rankiem, a oto wszyscy byli trupami.

2Kl 19:36 I odszedł Sennacheryb, król asyryjski. I poszedł, i wrócił, i zamieszkał w Niniwie.

W historii mamy dwie daty, które odnotowują interakcję z Narodem Izraela i innym narodem o znanej chronologii. Gdyby nie te dwie interakcje, nie wiedzielibyśmy, kiedy istnieli królowie Izraela. Jedną z takich dat jest bitwa pod Qarqar 853 p.n.e i drugi, gdy Sennacheryb występuje przeciwko Ezechiaszowi.

Chronologię asyryjską można prześledzić od około 900 roku p.n.e. aż do naszych czasów, ponieważ łączy się ją z historią babilońską, a następnie grecką i rzymską.

Kroniki Sennacheryba są kronikami asyryjskiego króla Sennacheryba. Można je znaleźć widniejące na wielu artefaktach, a ostateczne wersje odnaleziono w trzech glinianych pryzmatach z inskrypcją tego samego tekstu: pryzmat Taylora znajduje się w British Museum, pryzmat Oriental Institute w Oriental Institute w Chicago i pryzmat jerozolimski znajduje się w Muzeum Izraela w Jerozolimie.

Pryzmat Taylora to jeden z najwcześniejszych artefaktów klinowych analizowanych we współczesnej asyriologii. Znaleziono go kilka lat przed współczesnym rozszyfrowaniem pisma klinowego.

Same kroniki są godne uwagi, ponieważ opisują oblężenie Jerozolimy przez Sennacheryba za panowania króla Ezechiasza. Wydarzenie to opisano w kilku księgach Biblii, m.in. w rozdziałach 36 i 37 Księgi Izajasza; 2 Królów 18:17; 2 Kronik 32:9.

Trzy znane kompletne przykłady tego napisu są prawie identyczne, z niewielkimi tylko wariantami, chociaż daty na graniastosłupach wskazują, że zostały one zapisane w odstępie szesnastu miesięcy (pryzmaty Taylora i jerozolimskie w 691 rpne oraz pryzmat Instytutu Orientalnego w 689 rpne). Istnieje również co najmniej osiem innych fragmentarycznych pryzmatów, które zachowały fragmenty tego tekstu, wszystkie w British Museum, a większość z nich zawiera tylko kilka linijek.

Tekst z Chicago został przetłumaczony przez Daniela Davida Luckenbilla, a tekst akadyjski wraz z tłumaczeniem na język angielski jest dostępny w jego książce The Annals of Sennacherib (University of Chicago Press, 1924).

Jest to jedna z trzech odkrytych dotychczas relacji, jakie pozostawił Sennacheryb na temat jego kampanii przeciwko Królestwu Izraela i Królestwu Judy, przedstawiająca te wydarzenia z innej perspektywy niż przedstawiona w biblijnej Księdze Królewskiej.

Niektóre fragmenty Biblii hebrajskiej (2 Król. 18–19) zgadzają się z co najmniej kilkoma twierdzeniami na ten temat. Biblia wspomina udany atak Asyryjczyków na Samarię, w wyniku którego wysiedlono ludność, a później podaje, że atak na Lakisz zakończył się wystąpieniem Ezechiasza o pokój, a Sennacheryb zażądał 300 talentów srebra i 30 talentów złota oraz Ezechiasz dał mu całe srebro ze swego pałacu i ze świątyni jerozolimskiej, a także złoto z drzwi i odrzwi świątyni. W porównaniu z tym Taylor Prism głosi, że Asyryjczycy podbili 10 miast otoczonych murami i niezliczoną ilość mniejszych osad, w wyniku czego 46 200,150 ludzi i bydła zostało deportowanych, a podbite terytorium zamiast zostać zwrócone rozproszone pomiędzy trzema królami Filistynów . Ponadto Pryzmat mówi, że oblężenie Sennacheryba spowodowało, że Ezechiasz został zamknięty w Jerozolimie „jak ptak w klatce”, najemnicy Ezechiasza i „Arabowie” go opuścili, a Ezechiasz ostatecznie wykupił Sennacheryba, zmuszony do dania mu antymonu, klejnotów, inkrustowanych kością słoniową meble, własne córki, harem i muzycy. Stwierdza, że ​​Ezechiasz stał się władcą-dopływem.

Przez pryzmat Sennacheryba tak mówi o Ezechiaszu: „Jeśli chodzi o króla judzkiego, Ezechiasza, który nie poddał się mojej władzy, oblegałem i zdobyłem czterdzieści sześć jego ufortyfikowanych miast wraz z wieloma mniejszymi miastami, wziętymi w bitwie z moje tarany. […] Wziąłem na łup 200,150 XNUMX ludzi, małych i dużych, mężczyzn i kobiet, a także ogromną liczbę zwierząt, w tym konie, muły, osły, wielbłądy, woły i owce. A Ezechiasza zamknąłem go jak ptaka w klatce w jego królewskim mieście Jerozolimie. Następnie zbudowałem wokół niego szereg twierdz i nie pozwoliłem nikomu wyjść z bram miejskich. Jego miasta, które zdobyłem, dałem królom Asodu, Ekronu i Gazy”.

Danina złożona przez Ezechiasza jest następnie wspomniana, ale w tej relacji nic nie jest powiedziane o zdobyciu Jerozolimy przez Sennacheryba.

Przeczytaj, co encyklopedia historii świata mówi o tym wydarzeniu i zwróć uwagę na rok, w którym to wydarzenie się odbywa.

Merodach-Baladan uciekł do Elamu, ale nie pozostał tam bezczynny. Zachęcał innych do buntu przeciwko rządom asyryjskim. Wśród nich był król judzki Ezechiasz, któremu powiedziano, że jeśli przeciwstawi się Asyrii, pomoc nadejdzie z Egiptu. Wkrótce po zdobyciu Babilonu przez Sennacheryba, miasta Tyr i Sydon nad Morzem Śródziemnym zbuntowały się w tym samym czasie, co filistyńskie miasta Ekron i Lakisz w Kanaanie. W 701 roku p.n.e. Sennacheryb poprowadził swoje wojska w ten region, aby stłumić bunty. Tymczasem mianowany przez Asyryjczyków król Ekronu został zabrany do Jerozolimy w łańcuchach i przekazany Ezechiaszowi, który go uwięził. Sennacheryb był zajęty oblężeniem miasta Lakisz, dlatego wysłał swoich posłów do Jerozolimy z żądaniem uwolnienia uwięzionego króla i kapitulacji miasta. Bauer zauważa, że ​​„nie byli to byle wysłannicy, ale generał, starszy oficer i dowódca polowy Sennacheryba; i stanęli na czele dużej armii” (385). Podczas gdy ci oficerowie zajmowali się problemem Jerozolimy, Sennacheryb skoncentrował się na ograniczeniu Lakisz w drodze oblężenia. Historyk Simon Anglim opisuje atak asyryjski:

W Lachisz miasto zostało najpierw otoczone, aby uniemożliwić ucieczkę. Następnie przyprowadzono łuczników; pod osłoną gigantycznych tarcz oczyścili blanki. Następnie król zastosował sprawdzoną metodę asyryjską, budując ziemną rampę w pobliżu muru wroga, przykrywając ją płaskim kamieniem i popychając do przodu machinę będącą połączeniem wieży oblężniczej z taranem. Następnie Asyryjczycy przeprowadzili dwutorowy atak. Wieżę wprowadzono na rampę, a taran wepchnięto w środkową część muru wroga. Łucznicy w wieży oczyścili blanki, podczas gdy łucznicy na ziemi podeszli blisko muru, aby osłonić atak piechoty drabinami. Wydaje się, że walki były intensywne, a szturm trwał prawdopodobnie kilka dni, jednak ostatecznie Asyryjczycy wkroczyli do miasta (190).

Lakisz został zabrany, a ludność wymordowana. Ci, którzy ocaleli, zostali deportowani do regionów Asyrii. W czasie oblężenia posłowie za bramami Jerozolimy prowadzili negocjacje z przedstawicielami Ezechiasza. Nazywając Egipt „złamaną trzciną”, która nie może pomóc miastu, asyryjski generał zwrócił się głośno do ludzi Ezechiasza po hebrajsku, a nie po aramejsku, aby ludzie stojący wzdłuż murów miasta mogli go zrozumieć. Kiedy przedstawiciele Ezechiasza poprosili go, aby mówił po aramejsku, aby ludzie nie wpadli w panikę, generał odmówił, mówiąc: „To przesłanie jest również dla nich. Podobnie jak ty, będą musieli jeść własne łajno i pić własny mocz” (Bauer, 386). Ezechiasz wypuścił króla Ekronu i wysłał Sennacherybowi do Lakisz jedenaście ton srebra i tonę złota. Armia asyryjska wycofała się z Jerozolimy, aby walczyć z Egipcjanami pod Eltekeh. Pokonali siły egipskie, a następnie pomaszerowali z powrotem w rejon Lewantu i stłumili bunty w Ekron, Tyrze i Sydonie.

Oblężenie Jerozolimy
Kiedy już przywrócono porządek, a zbuntowana ludność została zdziesiątkowana i deportowana, Sennacheryb ponownie skierował swoją uwagę na Jerozolimę. Chociaż Ezechiasz złożył mu hojny hołd, Sennacheryb nie należał do osób, które przebaczają i zapominają. Wkroczył na miasto i według jego inskrypcji zdobył je oblężeniem:

Jeśli chodzi o Żyda Ezechiasza, nie poddał się mojemu jarzmowi, oblegałem jego silne miasta, fortyce otoczone murami i niezliczone małe wioski i podbiłem je za pomocą dobrze opieczętowanych ramp ziemnych i taranów przyniesionych w pobliże mury z atakiem piechoty z użyciem min, spodni i okopów. Wypędziłem 200,150 30 ludzi, młodych i starych, mężczyzn i kobiet, koni, mułów, osłów, wielbłądów, niezliczonego bydła dużego i małego i uważałem ich za niewolników. Sam uczyniłem więźnia w Jerozolimie, jego królewskiej rezydencji, jak ptaka w klatce. Otoczyłem go wałem ziemnym, aby molestować tych, którzy byli bramą jego miasta. W ten sposób zmniejszyłem jego kraj, ale mimo to zwiększyłem daninę i podarunki dla mnie jako zwierzchnika, które nałożyłem na niego poza poprzednią daninę, która miała być dostarczana corocznie. Sam Ezechiasz wysłał mnie później do Niniwy, mojego panującego miasta, wraz z 800 talentami złota, XNUMX talentami srebra, drogimi kamieniami, antymonem, dużymi kawałkami czerwonego kamienia, kanapami inkrustowanymi kością słoniową, krzesłami nimedu inkrustowanymi kością słoniową , skóry słoniowe, drewno hebanowe, bukszpan i wszelkiego rodzaju cenne skarby, własne córki i nałożnice.
Jednak według biblijnego zapisu tego wydarzenia oblężenie zostało zniesione dzięki boskiej interwencji. II Księga Królewska 18-19, II Księga Kronik 32 i Księga Izajasza 37 twierdzą, że Sennacheryb oblegał Jerozolimę, ale prorok Izajasz powiedział Ezechiaszowi, że nie ma się czego obawiać, ponieważ Bóg będzie bronił miasta.

Dlatego tak mówi Pan o królu asyryjskim:

„Nie wejdzie do tego miasta
lub wystrzel strzałę tutaj.
Nie stanie przed nim z tarczą
lub zbuduj przeciwko niemu rampę oblężniczą.
Drogą, którą przyszedł, powróci;
nie wejdzie do tego miasta,
wypowiada Pan.
Będę bronił tego miasta i ocalę je,
ze względu na mnie i ze względu na Dawida, mojego sługę”.

Tej nocy anioł Pański wyszedł i zabił w obozie asyryjskim sto osiemdziesiąt pięć tysięcy. Kiedy ludzie wstali następnego ranka – byli tam wszyscy trupy! Zatem Sennacheryb, król asyryjski, rozbił obóz i wycofał się. Wrócił do Niniwy i tam pozostał (19 Król. 31:36-XNUMX).
To właśnie to wydarzenie zainspirowało wiersz Lorda Byrona z 1815 r. n.e. „Zniszczenie Sennacheryba”, dzięki któremu imię króla stało się powszechnie znane, ponieważ dzieci w wieku szkolnym miały obowiązek zapamiętywania go i regularnego recytowania. Dzięki powtórzeniom nawet ci, którzy nie byli zaznajomieni z historią z II Księgi Królewskiej, zrozumieli, że król asyryjski został pokonany przez boga Hebrajczyków. Jednak na długo przed napisaniem swojego wiersza przez Byrona kronikarze asyryjscy wspominali o niepowodzeniu Sennacheryba w zdobyciu Jerozolimy. Chociaż Biblia rzeczywiście wymienia 46 miast judzkich, które padły pod panowaniem Asyryjczyków (jak zanotował Sennacheryb), utrzymuje jednak, że Jerozolima nie była jednym z nich. Co więcej, chociaż pałac Sennacheryba w Niniwie ozdobiono płaskorzeźbami przedstawiającymi jego kampanie i zwycięstwa, w tym wiele szczegółowo opisujących oblężenie Lakisz, Jerozolima nigdy nie pojawia się wśród nich.

Uczeni cytowali relację Herodota o nieszczęściu Asyryjczyka w bitwie z Egiptem pod miastem Pelusium w związku z oblężeniem Jerozolimy. Herodot pisze, że egipski przywódca Sethos modlił się do swego boga o pomoc w pokonaniu ogromnych sił asyryjskich, a bóg zesłał do obozu asyryjskiego „rój myszy polnych, [które] przegryzały ich kołczany i łuki, a także rączki ich także tarcze, tak że następnego dnia bez broni mogli już tylko uciekać, a straty ponieśli ciężkie” (II.141). Uważa się, że obie historie odnoszą się do zarazy, która dwukrotnie nawiedziła obóz asyryjski i spustoszyła armię. Cokolwiek wydarzyło się poza Jerozolimą, czy to interwencja Boga, plaga, czy interwencja Boga w postaci zarazy, miasto pozostało nienaruszone, a Sennacheryb wrócił do Niniwy.

Historia podaje rok 701 p.n.e., kiedy miało miejsce to historyczne wydarzenie. Wszystko, co musisz zrobić, to policzyć do 7, aby wylądować w każdym roku Shmita, począwszy od tej daty.

Mamy obecnie łącznie 89 cykli szabatowych i jubileuszowych, z których wszystkie zgadzają się i potwierdzają ten fakt. 89!!! Nie tylko kilka, nie czyjaś opinia. Nie moja opinia. 89 lat szabatowych i jubileuszowych z historii, Biblii i artefaktów, co do których wszyscy są zgodni co do tego, kiedy są lata szabatowe.

Pozwól, że pokażę ci, jak ma miejsce liczenie tych lat lub tych 7 lat, gdy dojdziesz do roku zerowego. Nie ma roku zerowego. Jeśli policzysz od 701 p.n.e. przez 7, otrzymasz 1 p.n.e. reprezentowany przez -1 na poniższym wykresie. Ponieważ nie ma roku zerowego, w swoim liczeniu przechodzisz od -1 p.n.e. do 7 n.e.

To sprowadza cię do naszych czasów, w których mamy kolejny rok szabatowy od Awiwu 2023 do Awiwu 2024.

Jeden ze świetnych wywiadów, jakie przeprowadziłem, odbył się z Nehemią Gordonem i wyciągnął jeden z lat szabatowych, o których wiedział, jako potencjalną próbę wtrącenia mnie w kłopoty. Proszę posłuchać wywiadu i przekonać się o tym osobiście.

Rambam potwierdza nawet nasze ustalenia co do tego, kiedy należy przestrzegać lat szabatowych. W naszym wywiadzie powyżej Nehemia cytuje Rambama, który powiedział, że rokiem szabatowym był zgodnie z tradycją rok 1107 od zniszczenia świątyni, ale faktyczny rok przypadał na rok wcześniej lub 1106 od zniszczenia. Zatem wszystko, co musimy zrobić, to dodać do tego 70 lat, aby otrzymać właściwą datę CE, czyli rok 1176 n.e., która pokrywa się z latami sabatowymi i jubileuszowymi, za którymi nadal stoimy.

Pozwólcie, że podzielę się z Wami dokładnie tym, co Nehemia przeczyta w powyższym filmie od 11. do 13. minuty. Shemita Rozdział 10, sekcje 5 i 6.

5 Niemniej jednak wszyscy Geonimowie powiedzieli, że otrzymali tradycję przekazywaną z nauczyciela na ucznia, że ​​w ciągu siedemdziesięciu lat między zniszczeniem Pierwszej Świątyni a budową Drugiej Świątyni liczyli tylko lata szabatowe, a nie rok jubileuszowy. Podobnie po zniszczeniu Drugiej Świątyni nie liczyli roku pięćdziesiątego. Zamiast tego naliczyli tylko zestawy po siedem sztuk od początku roku zniszczenia. [Ta interpretacja] wynika także z Talmudu w Avodah Zarah.19 To rozliczenie jest przyjętą tradycją.

האֲבָל ַגְּא הַגְּאוֹנִים אָמְרוּ שֶׁמָּסֹרֶת הִיא בִּידֵיהֶם אִישׁ מִפִּי אִישׁ שֶׁלֹּא מָנוּ בְּאוֹתָן הַשִּׁבְעִים שָׁנָה שֶׁבֵּין חֻרְבַּן בַּיִת רִאשׁוֹן וּבִנְיַן בַּיִת שֵׁנִי אֶלָּא שְׁמִטּוֹת בִּלְבַד יוֹבֵל. וְכֵן מִשֶּׁחָרַב בָּאַחֲרוֹנָה לֹא מָנוּ שְׁנַת הַחֲמִשִּׁים אֶ לָּא שֶׁבַע שֶׁבַע בִּלְבַד מִתְּחִלַּת שְׁנַת הַחֻרְבָּן. וְכֵן עוֹלֶה בַּגְּמָרָא עֲבוֹדָה זָרָה חֶשְׁבּוֹן זֶה שֶׁהוּא קַ Typ:

6 [Obliczanie] roku sabatowego jest dobrze znane i znane wśród Geonimów i ludu Erec Izrael. Żaden z nich nie dokonuje żadnego rachunku, chyba że według lat zagłady.20 Według tego rachunku, ten rok, będący Rok 1107 po zniszczeniu przypada na rok następujący po roku szabatowym.21

Opieramy się na tej tradycji i zgodnie z nią rządzimy22 w sprawach dziesięcin23, roku szabatowego i unieważniania długów, gdyż przyjęta tradycja i czyn24 są wielkimi filarami w ustanawianiu orzeczeń [halachicznych] i należy się na nich opierać .

ווּשְׁנַת הַשְּׁמִטָּה יְדוּעָה הִיא וּמְפֻרְסֶמֶת אֵצֶל הַגְּאו ֹנִים וְאַנְשֵׁי אֶרֶץ יִשְׂרָאֵל. וְכֻלָּן לֹא מָנוּ אֶלָּא לִשְׁנֵי חֻרְבָּן מַשְׁלִיכִין אוֹתָן ש ֶׁבַע שֶׁבַע. וּלְפִי חֶשְׁבּוֹן זֶה תְּהִי שָׁנָה זוֹ שֶׁהִיא שְׁנַת שֶׁבַע וּ מֵאָה וְאֶלֶף לַחֻרְבָּן מוֹצָאֵי שְׁבִיעִית. וְעַל זֶה אָנוּ סוֹמְכִין. וּכְפִי הַחֶשְׁבּוֹן זֶה אָנוּ מוֹרִין לְעִנְיַן מַעַשְׂרוֹת וּשְׁבִיעִית וְהַשְׁמָטַת כְּסָפִים שֶׁהַקַּבָּלָה wałְהַמַּעֲשֶׂה עַמּוּדִים גְּדוֹלִים בְּהוֹרָאָֹרָאָR

Na naszym wykresie poniżej możecie zobaczyć rok 1176, o którym Rambam mówił, że jest rokiem szabatowym i rzeczywiście jest to rok szabatowy na naszym wykresie.

Wspaniałą rzeczą w tym wywiadzie było to, że nie słyszałem tej informacji, zanim Nehemia o niej nie wspomniała. A jednak Nehemia właśnie potwierdziła lub Rambam potwierdził, że nasze cykle szabatowe są dokładne i całkowicie zgadzają się ze wszystkimi odniesieniami historycznymi.

Aby odrzucić fakt, że są lata szabatowe, należy odrzucić dokładność zapisów asyryjskich, którą czyni Nehemia. Musisz także odrzucić wszelkie historyczne zapisy mówiące o tym, kiedy Świątynia została zniszczona w 70 roku n.e., co rabini czynią na rzecz tego, kiedy rabin Yose niejasno mówi, że Świątynia została zniszczona w 68 lub 69 roku n.e.

Zatem teraz wykorzystajmy osobę, która była w Świątyni w roku, w którym została zniszczona, i zobaczmy, co ma do powiedzenia. Józef Flawiusz zaraz wam powie, że w latach 68 i 69 uprawiali zboże. Coś, czego by nie zrobili, gdyby był to rok szabatowy.

Józef Flawiusz i zniszczenie świątyni

Kontrakty Bar Kochby

Podzieliliśmy się teraz z wami wersetem z 2 Królów 19:29, dzięki któremu możecie teraz odkryć wszystkie lata szabatowe, zarówno w przód, jak i w tył. Następnie dokonaliśmy niespodziewanego odkrycia, które przekazała mi Nehemia podczas naszego wywiadu w Jerozolimie w 2018 r., co potwierdziło nasze informacje, wykorzystując samego Rambama do wsparcia naszych wysiłków.

Jednak Nehemia i większość żydowskich historyków nie mogą się doczekać, kiedy Świątynia zostaje zniszczona. Następnie udaliśmy się do Józefa Flawiusza i pozwoliliśmy mu pokazać, że w latach 68 i 69 mieli plony na polu, które Szymon ben Gioras spustoszył i zniszczył. Idumejczycy byli pod każdym względem Żydami i nie można ich było odróżnić. Przestrzegali praw dotyczących roku szabatowego i siali w latach 68 i 69, aż do roku szabatowego 70 roku n.e.

Aby dodatkowo potwierdzić, że rok 70 n.e. był rokiem szabatowym, udamy się teraz do buntu Bar Kochbah w 133 roku n.e., aby udowodnić, kiedy to miało miejsce. Kiedy już to zrobisz, będziesz mógł odliczyć wstecz od tego momentu do 70. roku, aby ustalić, czy rzeczywiście był to Rok Szmity.

Zadziwiające w tym, co zaraz przeczytacie, jest to, że rok Jubileuszowy był liczony jako rok Szmita, czyli taki, w którym nie można było sadzić. Zamierzali zapłacić tylko za 5 sezonów wegetacyjnych. Klasy od 2 do 6 tego 82. Cyklu Jubileuszowego. Kiedy dotarliśmy do nagrobków Zoara, zaczęto liczyć rok drugi jako rok pierwszy pierwszego cyklu szabatowego. Lub rok jeden z pięciu lat, które możesz sadzić.

Inną niesamowitą rzeczą w tych kontraktach jest to, że dają nam trzeci konkretny rok, kiedy przypadały lata jubileuszowe. Mamy Kpł 25:2, który wymaga trochę pracy chronologicznej, aby określić ten rok, ale znowu rok 2500 nie jest łatwo wpasowany w naszą współczesną chronologię naszej ery.

Następnie mieliśmy 2 Królów 19:29, co dało nam 49-letnią Szmitę z 701 rpne i rok jubileuszowy 700 rpne. Te dwa lata możemy wykorzystać w naszej współczesnej chronologii lat naszej ery.

Aby jednak potwierdzić, czy Jubileusz 50. rocznicy był taki sam jak rok pierwszy, nie mieliśmy innego dowodu, dopóki nie dotarliśmy do lat buntu Bar Kochby.

Te 12 różnych kontraktów potwierdza również, że rok zaczyna się w Awiwie, a nie w Tishri.

Szymon ben Kosevah, czyli Cosibah, znany potomności jako Bar Kochba, był uważany przez niektórych uczonych rabinicznych za długo oczekiwanego Mesjasza. Podczas buntu żydowski mędrzec rabin Akiva uznał Szymona za żydowskiego mesjasza i nadał mu imię „Bar Kochba”, co po aramejsku oznacza „Syn Gwiazdy”, na podstawie wersetu Proroctwa Gwiazd z Liczb 24:17: „Nadejdzie gwiazda z Jakuba”.

Lb 24:17 Zobaczę go, ale nie teraz. Zobaczę go, ale nie blisko. Wschodzi Gwiazda z Jakuba i podnosi się berło z Izraela, i uderzy w narożniki Moabu, i zniszczy wszystkich synów zamieszania.

Lb 24:18 I Edom stanie się własnością. Seir będzie także własnością jego wrogów. I Izrael będzie działał mężnie.

W roku jubileuszowym 134 n.e. powstanie zyskało poparcie, gdyż Mesjasz ma przyjść w roku jubileuszowym, a moment doprowadził do entuzjastycznego powstania.

Wiem, że dla wielu z Was to już długo, ale nigdy nie stworzyłem żadnego z moich biuletynów z myślą o mentalności złotych rybek. Zawsze przedstawialiśmy Ci wszystkie fakty, abyś mógł podjąć dobrze przemyślaną decyzję co do tego, co jest prawdą.

Pozwólcie, że podzielę się teraz jeszcze dwiema sekcjami na temat tego okresu, który dzisiaj omówiliśmy. Jak zaczął się rok w siódmym miesiącu? Dlaczego szabat lub jubileusz rozpoczynają się w siódmym miesiącu? To nie ale zbyt wielu uważa, że ​​tak. Mamy wiele dowodów na to, że lata szabatowe zawsze zaczynały się od Awiwu. Ale nie pokazujemy wszystkich tych lat w tym jednym nauczaniu.

Na koniec, ale z pewnością nie najmniej ważna, jest następna sekcja dotycząca rabina Yose, który napisał Seder Olam mniej więcej od połowy do końca II wieku. Po ukończeniu tej pracy Mędrcy Geonim wzięli jego dzieło za dobrą monetę.

Masz następujące klasy Mędrców.

Amoraim (aramejski: liczba mnoga אמוראים‎ ʔamoraˈʔim lub ʔamorajim, liczba pojedyncza Amora אמורא ʔamoˈʁa lub Amoray; „ci, którzy mówią” lub „ci, którzy przemawiają nad ludem”, czyli „rzecznicy”)[1] odnosi się do żydowskich uczonych tego okresu od ok. 200 do 500 n.e., który „wypowiedział” lub „opowiedział” nauki Ustnej Tory. Mieszkali głównie w Babilonii i Ziemi Izraela. Ich dyskusje i debaty prawne zostały ostatecznie skodyfikowane w Gemara. Amoraimowie podążyli za Tannaimami w kolejności starożytnych uczonych żydowskich. Tannaimowie byli bezpośrednimi przekazicielami nieskodyfikowanej tradycji ustnej; Amoraim objaśnił i wyjaśnił prawo ustne po jego pierwotnej kodyfikacji.

Savora (hebr. [savoˈʁa]; aramejski: סבורא, „rozumnik”, liczba mnoga Savora'im, Sabora'im [savoʁaˈ(ʔ)im], סבוראים) to termin używany w prawie żydowskim i historii na określenie jednego z czołowych rabinów żyjący od końca okresu Amoraim (około 500 roku n.e.) do początków Geonim (około 600 roku n.e.). Jako grupa nazywani są oni także Rabbeinu Sevorai lub Rabanan Saborai i mogli odegrać dużą rolę w nadaniu Talmudowi obecnej struktury.

Geonim (hebr. גאונים; hebrajski: [ɡe(ʔ)onim]; także w transliteracji Gaonim, liczba pojedyncza Gaon) byli prezydentami dwóch wielkich babilońskich akademii talmudycznych w Surze i Pumbedita[1] w kalifacie Abbasydów i byli na ogół akceptowani duchowi przywódcy społeczności żydowskiej na całym świecie we wczesnym średniowieczu, w przeciwieństwie do Resz Galuta (eksilarcha), który sprawował świecką władzę nad Żydami na ziemiach islamskich.

Geonim to liczba mnoga od גאון‎ (Gaon') [ɡaˈ(ʔ)on], co w biblijnym hebrajskim oznacza „dumę” lub „świetność”, a od XIX wieku „geniusz” we współczesnym hebrajskim. Jako tytuł rektora uczelni babilońskiej oznaczał coś w rodzaju „Jego Ekscelencji”.

Geonim odegrał wybitną i decydującą rolę w przekazywaniu i nauczaniu Tory i prawa żydowskiego. Nauczali Talmudu i decydowali w sprawach, w których w okresie Talmudu nie wydano żadnego orzeczenia. Geonim byli także duchowymi przywódcami społeczności żydowskiej swoich czasów.

Po tym wstępie pozwólcie, że podzielę się z Wami historią rabina Yose, który przekazał nam część tego zamieszania.