Quis est Israel?

Iosephus F. Dumond

Isa 6:9-12 et dixit: Vade, et dic populo huic: Audis quidem, sed non intelligis. et videns quod videtis, sed non cognoscitis. Pingue cor populi huius et aures eius aggrava et oculos eius claude; ne videant oculis et auribus audiant et corde intelligant et convertantur et sanentur. Et dixi : Domine, usquequo? Et dixit : Donec desolentur civitates absque habitatore, et domus sine homine, et terra deserta, in desolationem, et donec longe movebit Dominus homines, et magna est vastitas in medio terræ.
Published: Jan 17, 2009

Quis est Israel?

 

Quis est hic nuntius Iubilaei? Hoc interest scire, quod plerique putant, nihil pertinere quod perperam supponunt solum applicatum ad statum hodiernum Israelis vel Iudaeorum vel coetum hominum iamdiu ab historia discessisse. Sed ad Israel et ad Iudam dicitur. Omni tempore est applicatum ad universam terram.

Quis est hodie Israel? Israel Americae Foederatae Rei Publicae, Angliae, Australiae et Canadae, necnon Norvegia, Suecia, Gallia, Dania, Hibernia, Scotia, Wallia, Islandia, Africa Australis, aliaeque regiones Europae septentrionales sunt. "Jehudah" repraesentatur per statum Israelis et populum Judaicum; Haec igitur maledictio his nationibus et his populis competit. Plerumque Anglo-Saxonum populum tegit.

Ex http://philologos.org/bpr/files/j006.htm "Ad murum occidentalem hodie (22 Martii, 2001) et in scholis yeshivas, synagogis et scholis religiosis per Israelem, sonus tubarum lituum, psalmorum hebraicorum cantus, clamor et fletus, cum gemitu poenitentiae, audiebantur. responsionem declarationi Gedolei Yisrael (magni Israelis) sollemniter agnoscens initium temporis tribulationis â«Jacob».

Feria Quinta, die 22 mensis Martii, anno MMI (die 2001 Adar, anno 27, tempus prius designatum assignatum est, quo Rosh Chodesh Nisan celebraret, (die 5761 Nisan), ex quo die 1 Nisan in Dominicam recidit. Ordinarie, Rosh. Chodesh Nisan designatur timeframe secundum Yom Kippur Katan (parvum Yom Kippur).

Itaque, praeter 24 horas, communitas Iudaeorum in Israel totoque orbe orationi coniuncta est. Quod insolitum de hoc anno Yom Kippur Katan est, in luce motus VI menses veteris Palaestinae, qui vitam 6 Israelis vindicavit, incluso plusquam XX per directam participationem et participationem auctoritati Yasser Arafat Palaestinae, Rabbini. adjecimus notationem in tempore tribulationis Jacob.

Praeterea ab omnibus signatur 27 principum sapientum Orthodoxorum et Chassidic, tam "maranan verabonon" (magistri et magistri) quam Gedolei ha-Torah veha Chassidus (Torah Sages apud Chassidut).

Incipit declaratio et formaliter designatur;

"TRISTIS TEMPUS YA'ACOV SED ILLE HAEC SANDUS EST."

Iacob saepe Israel designatur. Filiorum Iacob, Ioseph, et Manasse filio eius, et Ephraim traditus est Israel. Non dubium est, quin aliqui vestrum dicant omnia haec iubilaei negotia, dies festi, et computatione Audomari nihil ad vos pertinere, et ad Israelitas stricte pertinere.

Sed restat quod Dominus promiserit Abrahae, et semini eius. Dominus mentem suam non mutavit, et cum alia multitudine alibi in mundo laborare coepit. Nec mentem suam mutavit et una particularis coetus ecclesiastici laborare coepit. Et elegit Dominus Israel, et solum Israel; Semen Abrahae elegit. Ipsum non elegerunt. Decem Tribus Israelis evanuerunt et hodie tantum novimus Iudaeos. Judaei hodie non sunt decem tribus Israelis.

Quis est ergo Israel, et quis est qui docet in iubileo et in diebus sanctis? Secans venationem in libris duobus Yair Davidiy, Origine et Duabus Tribus respective, legitur:

Dominatur per Ephraim Britannia. "Ephrati" apud Hebraeos aliquis ex Ephraim est et nomen etiam aristocratici significat et in Britannia etiam principium sociale Aristocraticum valet. Anglica vox significat Angliam, et Angli etiam Aegli (id est vitulus Hebraice) noti sunt, quod cognomen fuit Ephraimi, Ierem. John Bull. Anglica vox, Gallice "Angleterre," significat angulum mundi, et Britannia est in fine terrae, in insulis, maritimis, aliis populis, ut de Ephraim praedictum est, dominatus est, et opportuna possedit. "portae" momenti internationalis. Ephraim etiam inter filias Britanniae qualis est Australia, quae terra Sinim seu terra magna meridionalis prophetata est per Isaiam XLIX, 31; Aliae regiones ad Ephraim pertinentes includunt Novam Zelandiam, Canadam et Africam Meridionalem. Praeter hoc, plures posteri Ephraim in USA habitant, quae tamen Manasses dominatur.

noti sunt filii Manasse Machir ab Assyriis. Postea Amyrgii Scythae, Amyrgii Scuthae, et Margiani, Marycaei, Maruca, in Assyriis captivitate vocati sunt. Tempore procedente noti sunt Gimirri Umurgah circa 522-486 aCn a Babyloniis et postquam liberati sunt a Babyloniis et Medis. Postea tamen cum hi in Europam septentrionalem commigraverunt vocabantur Umerga "Amyrgio Umerugi (Saxon Germania), Saxones Merciani (Anglia), Maruka Skati Maruka Abis Maurungani circiter DCC CE. Nihilominus postea nonnulla nota sunt ut Ap-Meryk filius Machir usque ad annum 700 in antiquis monumentis Richard Ameryk et aliis monumentis adhuc cum titulo America Land of Machir 1470-1451 habetur.

Una e significationibus "Machir" apud Hebraeos vendit seu Capitalismi principium. USA Manasses dominatur. Ephraem major factus erat ante Manassen (Gen. 48:20) qui tunc in mundo regnabat potentia. Hoc innuitur in comparatione Balaam ad "unicornes" (Num. 24) et unicornis, inquit Midrash, symbolum est Manasse. Symbolum Josephi (Ephraim et Menassis simul) erat imago Aegypti repraesentans; USA tali signo utitur ut symbolum officiale in Magno sigillo USAe est. USA per fruitionem facultatum mineralium, abundantiae agriculturae, divitiarum et potentiarum bona adimplet filiis Ioseph promissa. USA, suis consiliis et auxilio aliis internationalibus, adimplet promissionem Abrahae, ut gens magna et potens fieret ad iustitiam et iudicium faciendum. Gen.

Gallia a Rubenio dominata est. Signa Galliae et Galli includunt gallum, fleur-de-lys, solem. Hi iungitur Ruben. Ruben partem hereditatis Israel adiacens Euphrate. Ribuari in Gallia consedit. "Ribuari" interpretatur Reubeni. Rubi cognominati. Filii Reubenis fuerunt Hanoch, Phallu, Hezron, et Carmi, Gen. Haec nomina imposuerunt aliis populis qui in Gallia consederant. Nominum significatio aliquid characteris Gallici significat: Hanoch = Education, Inauguratio, Caeremonia. Phallu = dist. Hezron = Regulus provincialis, Peasant. Carmi = Vinea. Aliae notae cum Rubeno coniunguntur sicut inclinationes venereae et instabilitas impetuosa, Gallis quoque tribuuntur. Franci primi magnitudinem obtinebant et munus prophetabant Ruben.

Hibernia dominatur a Simeone cum multis a Dan et elementis Ephraim.

Belgium pertinet ad Beniamin. Belgis a Belgis nomen accepit. Bela filius Beniamin fuit, et hoc nomen apud Hebraeos antiquos "Belagh" dici potuit.

Hollandia ad Zabulon pertinet, quod ab inundatione cum multitudine incolarum in "Loris maris" habitantium in Hollandia (ut "Sabalingoi" habitantium nomina populorum Zabulon et Zabulon (ut "Sabalingoi) enixae tutelae comprobata sunt. Symbolum traditum Hollandiae navis erat Zabulon.

Dania est gens Danorum, posteritas Dan.

Norvegia ab Nephtalite Hunnis et aliis Nephthali coetibus deducebatur.

Suecia a Gothis et Svea vel Suione condita est. Gothi ab Gad et Suiones a Suni filio Gad appellati. Ceteri coetus cum Suetia et Gothis nomina habent similes illis e gente Gad. Arodi Gad factus est Harudi et Hreadgothae Scandinavia. Areli Gad facti sunt Erules Sueciae.

Finnia a tribubus Israeliticis Gad, Simeon et praesertim Issachar, populis conlocata est. Antiquissimae Finniae traditiones repetunt traditionem quod orti sint ex decem tribubus perditis Israelis.

Helvetia constituitur ex Issachar et quibusdam aliis tribubus Israel.

Ut uberius discas, hoc tibi admoneo locum sequentem perorare;

http://www.britam.org

Nunc ergo perspicuum est, quisnam istae benedictiones ac maledictiones ex Levitico adhiberent. Genti semper opulentissimae super faciem terrae benedicitur, nunc venit maledictio quae perdet eam, quia non sequitur et obediens ei, sicut notum fecit Dominus Abrahae voluntatem suam. Haec applicanda sunt ad Civitates Americae, Manasse, et Angliae et colonias eius, Ephraim!
Ostendimus autem vobis quoniam haec Iubilaea sunt Domini magni momenti. Ostendimus etiam vobis, qui haec dirigantur.

Sed ostendamus tibi biblia quod Israel et Iudas sunt duo alii populi. Sequentes scripturas legimus;

Cum recensuisset eos in Bezec, fuerunt filii Israel trecenta milia, virorum autem Iudae triginta milia; 1 Samuel 11:8

Omnis autem Israël et Juda diligebat David : ipse enim ingrediebatur et egrediebatur ante eos. 1 Samuel 18:16

Quadraginta annorum erat Isboseth filius Saul cum regnare coepisset super Israel, et duobus annis regnavit. sola domus Iuda sequebatur David. 2 Samuel 2:10

Percussusque est Juda ab Israël, et fugerunt unusquisque in tabernacula sua. 2Ki 14:12

Iuda et Israel duo sunt populi. Juda una ex duodecim tribubus. Israel decem ex duodecim tribubus cum Ioseph in principem tribum. Nota est Ioseph duos filios, Ephraem et Manassen.

Has duas tribus Ioseph factas esse supra ostendimus quae nunc Anglorum vel Anglice nominantur. Ex Anglia, Angle-Terre, venerunt Americani.

Estne Lingua Anglica ad Hebraeum pertinentia?

Ad hanc quaestionem respondet hic excerptum ex The Occultum Americae & Magnae Britanniae Britanniae auctore Stephano J. Spykerman:

Anglica quoque lingua Hebraeo cognata est. Aliquot Interpretum Bibliorum et Scholares Hebraeorum monuerunt Anglicam linguam Hebraicam esse simillimam. Eorum maximus fuit Gulielmus Tyndale, qui primum Biblia Hebraica in Latinum transtulit. Tyndale linguista eruditus fuit et doctus eximius, qui septem linguas Hebraicas possidet. Dixit linguam Latinam facillima esse ex Hebraica interpretatione.

 

Estne Hebraica Mater Linguae Hominis?

Secundum egregium etymologum Isaac E. Moson, lingua hominum ver- nacula Hebraica est. Post plus quam decem annos investigationis originalis, plus quam 22,000 verba Anglica ad ultimam originem biblicam Hebraicam reducere potuit. Investigatio conclusiva probat "Latinam et Hebraeam penitus conexam esse". Inventiones eius ostendunt, "multo plura verba ab Hebraeis mutuata esse agnoscenda", inquit, "centa, inquit, Anglorum et Hebraeorum, quae sonant egregie et idem significant, sed a linguistis non citantur." (emphasis mea)

Paucae ex his sunt abas et boosha, albino et labhan, mala et avel, lingent et lakak, regularia et rageel, et directio et derech.

Praeterea, argumentum connexionis in verbo significatis existit. Moses refert, "Multa animalium nomina hebraice significantia." Panthera "collum" significat et skunk significat foetidum." Eius nuper editus liber fundamenti vocatus, Verbum maximum provocationem praebet linguistis mundo super. 22,000 Latinae parallelae, quas Hebraice signat, prorsus coincidentia sunt, et vocant fundamentalem recognitionem nostrae etymologicae intellectus. Re quidem vera, liber Verbi sui maximam boost pro thesi biblica tribuit quod omnes linguae humanae ex unica « matre lingua » derivant.

Yair Davidy, Israelis auctor plurium librorum historicorum, quos antea commemoravi, suis exemplis parallelis Hebraicis verbis Anglicis ascendit. Cum nulla ejus exempla recensentur apud Isaacum Moschon, in Libro Verbi, significatur quod plura quam 22,000 Anglicana, quae ex Hebraeis originibus repeti possunt, indicat. Ut pauca milia exemplorum similitudinis inter Anglos et Hebraeos enumerem, similitudinem significationis sequentium verborum spectant;

lutum Hebraicum est botz, et paludis ubi terra umoris baitsa est. Hoc multum simile enuntiari potest vox "litus" Anglice, et verisimiliter est origo vocabuli. Oculus enim Anglicus ab Hebraico verbo ayin derivatur, quod interpretatur oculus. Verbum "atramentum" apud Hebraeos est diyo. Hoc clare patet ubi vox Anglica "mundo" provenit. scalpellum Hebraice dicitur taar, id est quodlibet acre acutum instrumentum. Haec est verisimillima origo vocis Anglicae pro "lacrimis." Verbum Anglicum "mutum" ab Hebraeo sumptum est, quod est tacere.

 

Estne relatio genetica Inter Anglos et Hebraeos et Aegyptios?

Praeclarus scholaris linguae e Dania, Dr. Louis Hjelmslev, pervestigationes amplas et fundans in structuram linguarum radicem perduxit. In suo libro, Lingua: Prooemium (University of Press Wisconsin, 1970), effert immensam vim semiticae linguae in linguas Indo-europeas. Affirmat plurima verba Europaea a linguis Indo-Europaeis mutuatus esse. Specialius, inquit, " œ" relatio genetica inter Indo-Europaeam et Hamito-Semiticam (ie Aegyptiam-Hebram) a Danica Linguist Herman Moller singulariter demonstrata est, methodo functionum elementalium adhibita. (p.79) Hoc maxime momenti esse contingit. Quare? Praesertim quia similitudo inter Hebraeos et Anglos excedit solam vocum similitudinem. Munera elementaria repraesentant "coniunctionem geneticam" inter Anglicam et Hebraeam et Aegyptiam. (p.83) Hae igitur linguae in ipsa structura radicis referuntur, originem communem ostendentes.

 

Suntne Semites Nostri?

His factis, coetus scholarium linguae Danicae proposuit eliminandos singulas linguas praedicamenta semiticae et Indo-Europeae, eas in unum novum categoriam, quae "nostraticum" appellatur, nomen ab Holger Pedersen proponebatur pro linguis ad nostras pertinentibus. Hamito (Aegyptius) et Semiticus (Hebr.). Commode vox nostratica sumitur ex latino nostro "nostra", id est nostrates. Semites (inquit) nostri sunt, quia utraque lingua communem originem in ipsa radice structurae significant. Quaesitum est, quomodo in terris celtica et Anglo-Saxonica populus Brittaniae linguae proprietates tam Hebraicae quam Aegyptiacae similes ostendere possit?

Verissima expositio est quod maiores eorumdem Celtarum et Anglo-Saxonum ipsi Hebraei fuerunt, qui ex captivitate sua antiquitus in Aegypto evaserunt. Propria Israelis historia librum "Bibliae" confirmat antiquos Israelitas aliquantum temporis in Aegyptia servitute consumptos ac proinde solidum tam Aegyptium quam Hebraeum in vocabulis suis mixturam habuisse. Sic mysterii, cur hodierni hodierni diei structurae radix Anglica manifestam originem aegyptiam et hebraicam ostendit, solvitur. Inde etiam patet, cur nonnulla 22,000 plus vocum in lingua Anglica clare ab archetypis hebraicis mutuatae sint. Quibus factis, apparet legitimas causas esse credendum quod gentes Anglicanae vere ab Abrahamo sint oriundae.

Communis lingua: "Prima Facie" Testimonium communis lineae!

Hic dubitat bene quaerere: "Quae congruentia haec omnia verba linguae vere indicat?" James Cowles Pritchard clarissimus linguae centuriae saeculo XIX peritissimus censebatur. Reapse hodie censetur â«conditor anthropologiae hodiernae.

Hoc idem Pritchardus dixit;

Lingua communis est argumentum prima facie in favorem generis communis. Lingua una est ex iis signis originis communitatis quae tardior est quam pleraque alia aboleri tarda ».

( Origines Celticarum Nationum Orientalium, 1857).

0 Comments