Jozua 1: 15 oant de Heare jo bruorren rêst hat jûn, lykas Hy jo jow, en se hawwe ek besit nommen fan it lân dat de Heare jo God har jowt. Den scilstû weromkomme nei it lân fen dyn besit en it genietsje, dat Mozes, de tsjinstfeint fan de Heare dy jown hat oan dizze kant fen 'e Jordaan, tsjin 'e sinne op.
Jozua 2: 24 En hja seine tsjin Jozua: Wiswier, de Heare hat it hiele lân yn ús hannen jown, hwent alle ynwenners fan it lân binne wier fen herten fanwegen ús.
Jozua 5: 10 En Israëls bern legeren har yn Gilgal, en fierden it Peaske op 'e fjirtjinde deis fan 'e moanne by it skimerjen op 'e flakten fan Jericho. 11 En hja ieten fen ’e opbringst fen it lân de deis nei it Peaske, op deselde deis ûnsûrre brea en bakte nôt. 12 Do hold it manna op de deis nei’t hja de opbringst fen it lân ieten hiene; en Israëls bern hiene gjin manna mear, mar hja ieten dat jiers it spize fen it lân Kanaän.
Jozua 11: 16 Sa naam Jozua dit hiele lân: it berchlân, it hiele Suden, it hiele lân Gosen, it leechlân, en de Jordaanflakte * - de bergen fan Israel en syn leechlannen, 17 fan 'e berch Halak en de opgong nei Seïr, sels oant Baäl-Gad ta yn 'e delling fan 'e Libanon ûnder de berch Hermon. Hy fong al har keningen, en sloech se del en deade se.
Jozua 11: 23 Sa naem Jozua it hiele lân, neffens alles wat de Heare tsjin Mozes sein hie; en Jozua joech it Israel ta in erfskip neffens hjar ôfdielingen, neffens hjar stammen. Doe rêste it lân fan 'e oarloch.
Jozua 14: 13 En Jozua seinge him, en joech Hebron oan Kaleb, de soan fen Jefunne, ta in erfskip. 14 Sa waerd Hebron it erfskip fen Kaleb, de soan fen Jefunne, de Kenizzyt, oant hjoed de dei ta, om’t er de Heare, de God fen Israël, alhiel folge.
Jozua 15: 1 Sa wie dit it lot fan 'e stam fan' e bern fan Juda neffens har slachten: De grins fan Edom yn 'e woastenije Sin, súdlik, wie de uterste súdlike grins. 2 En hjar súdlike grins bigoun oan ’e igge fen ’e Sâltsé, fen ’e baai dy’t nei it suden leit. 3 Do gyng it út nei de súdkant fen ’e opgong fen Akrabbim, gyng troch nei Sin, gyng op oan ’e súdkant fen Kades-Barneä, gyng troch nei Hesron, gyng op nei Adar, en gyng om nei Karkaa. 4 Dêr gyng it troch nei Asmon, en gyng út nei de beek fen Egypte; en de grins einige by de sé. Dit scil dyn súdlike grins wêze. 5 De grins nei it easten wier de Sâltsé oant de mûning fen ’e Jordaen ta. En de grins oan it noardlike kertier begûn by de baai fan 'e sé oan 'e mûning fan 'e Jordaan. 6 En de grins gyng op nei Beth-Hogla, en gyng noardlik troch Bet-Araba; en de grins gyng op nei de stien fen Bohan, de soan fen Ruben. 7 Do gyng de grins op nei Debir út ’e Delling Achor, en hja kearde nei it noarden ta Gilgal, dat foar de opgong fen Adummim leit, dat oan ’e súdkant fen ’e delling is. De grins gie troch nei it wetter fan En Shemesh en einige by En Rogel. 8 En de grins gyng op troch de delling fen ’e Soan fen Hinnom nei de súdlike helling fen ’e Jebusityske stêd, dat is Jeruzalem. De grins gyng omheech nei de top fan 'e berch dy't leit foar de Delling fan Hinnom nei it westen, dat is oan 'e ein fan 'e Delling fan Refaim F11 noardlik. 9 Do gyng de grins om fen ’e top fen ’e berch nei de boarne fen it wetter fen Neftoah, en swikke út nei de stêdden fen ’e berch Efron. En de grins gyng om nei Baäla, dat is Kirjath Jearim. 10 Do sloech de grins fan Baäla ôf nei it westen nei de berch Seïr, en gyng troch oan ’e kant fen ’e berch Jeärim yn it noarden, dat is Kesalon, en gyng del nei Beth Semes, en gyng troch nei Timna. 11 En de grins gyng út nei de kant fen Ekron, noardlik. Do gyng de grins om nei Sikron ta, gyng troch nei de berch Baäla, en gyng út nei Jabneel; en de grins einige by de sé. 12 De grins oan it westen wie de kustline fan de Grutte See. Dit is de grins fen Judas bern rûnom, neffens hjar slachten.
13 En Kaleb, de soan fen Jefunne, joech er in part ûnder de bern fen Juda, neffens it gebod des Heare oan Jozua, nammentlik Kirjath-Arba, dat is Hebron (Arba wie de heit fen Enak). 14 En Kaleb fordreau de trije soannen fen Enak dêrwei: Sesai, Ahiman, en Talmai, Anaks bern. 15 Do gyng er dêrwei op nei de biwenners fen Debir; 16 En Kaleb sei: Dy’t Kirjath-Sefer oanslacht en dy nimt, dy scil ik myn dochter Achsa ta frou jaen. 17 Do naem Otniël, de soan fen Kenaz, de broer fen Kaleb, it; en hy joech him syn dochter Achsa ta frou. 18 En it barde sa do’t hja by him kaem, dat hja him oertsjûge om hjar heit om in fjild to freegjen. Do gyng hja fan har ezel ôf, en Kaleb sei tsjin har: Wat wolsto? 19 En hja antwirde: Jou my in segen; om't jo my lân yn it Suden jown hawwe, jou my ek wetterboarnen. Sa joech er har de boppeste boarnen en de ûnderste boarnen.
20 Dit wier it erfskip fen ’e stam fen Juda’s bern neffens hjar slachten: 21 De stêdden oan ’e grinzen fen ’e stam fen ’e bern fen Juda, oan ’e grins fen Edom yn it Suden, wierne Kabzeël, Eder, Jagur, 22 Kinah, Dimonah, Adadah, 23 Kedes, Hazor, Ithnan, 24 Sif, Telem, Bealoth, 25 Hazor, Hadattah, Kerioth, Hezron (dat is Hazor), 26 Amam, Sema, Moladah, 27 Hazar Gaddah, Heshmon, Beth Pelet, 28 Hazar Shual, Berseba, Bizjothja, 29 Baäla, Ijim, Ezem, 30 Eltolad, Chesil, Horma, 31 Siklag, Madmannah, Sansannah, 32 Lebaoth, Silhim, Ain en Rimmon: al de stêdden binne njoggenentweintich, mei har doarpen, . 33 Yn it leechlân: Estaol, Sorah, Asnah, 34 Sanoä, En Gannim, Tappuah, Enam, 35 Jarmut, Adullam, Soko, Azeka, 36 Sharaim, Adithaïm, Gedera en Gederothaïm: fjirtjin stêdden mei hjar doarpen; 37 Zenan, Hadasha, Migdal-Gad, 38 Dilean, Mispa, Joktheël, 39 Lachish, Bozkath, Eglon, 40 Cabbon, Lahmas, F12 Kithlish, 41 Gederoth, Beth-Dagon, Naäma en Makkeda: sechstjin stêdden mei hjar doarpen; 42 Libna, Ether, Asan, 43 Jifta, Asna, Nezib, 44 Kehila, Achsib en Maresa: njoggen stêdden mei hjar doarpen; 45 Ekron mei syn stêdden en doarpen; 46 fen Ekron oant de sé ta, alles hwet by Asdod lei, mei hjar doarpen; 47 Asdod mei syn stêdden en doarpen, Gaza mei syn stêdden en doarpen, oant de beek fen Egypte en de Grutte See mei syn kustline ta. 48 En yn it berchtme: Samir, Jattir, Socho, 49 Danna, Kirjath Sannah (dat is Debir), 50 Anab, Estemo, Anim, 51 Gosen, Holon en Gilo: alve stêdden mei hjar doarpen; 52 Arab, Duma, Esean, 53 Janum, Beth Tappuah, Afeka, 54 Humta, Kirjath Arba (dat is Hebron), en Sior: njoggen stêdden mei hjar doarpen; 55 Maon, Karmel, Sif, Jutta, 56 Jizreël, Jokdeam, Sanoä, 57 Kaïn, Gibeä en Timna: tsien stêdden mei hjar doarpen; 58 Halhul, Beth Zur, Gedor, 59 Maarath, Beth Anoth, en Eltekon: seis stêdden mei hjar doarpen; 60 Kirjath Baäl (dat is Kirjath Jearim) en Rabba: twa stêden mei hjar doarpen. 61 Yn ’e woastenije: Beth-Araba, Middin, Secaca, 62 Nibsan, de Sâltstêd, en En Gedi: seis stêdden mei hjar doarpen. 63 En de Jebusiten, de biwenners fen Jeruzalem, de bern fen Juda koenen hjar net fordriuwe; mar de Jebusiten wenje by de bern fen Juda to Jeruzalem oant hjoed de dei ta.
Jozua 22: 4 En no hat de Heare dyn God dyn bruorren rêst jûn, lyk as Er harren tasein hat; nou dêrom werom en gean nei dyn tinten en nei it lân fen dyn erfskip, dat Mozes, de tsjinstfeint des Heare, dy jown hat oan 'e oare kant fan 'e Jordaan.
Jozua 22: 7 No hie Mozes oan 'e helte fan 'e stam fan Manasse in besit jûn yn Basan, mar oan 'e oare helte dêrfan joech Jozua in besit ûnder har bruorren oan dizze kant fan 'e Jordaan, westlik. En do't Jozua hjar nei hjar tinten stjûrde, seinge er hjar, 8 en spriek tsjin hjar, sizzende: Gean werom mei in protte rykdom nei jimme tinten, mei in hiel soad fee, mei sulver, mei goud, mei koper, mei izer; en mei in protte klean. Diel de bút fan jo fijannen mei jo bruorren."
Jozua 24: 13 'Ik haw jo in lân jown dêr't jo net foar arbeide hawwe, en stêden dy't jo net boud hawwe, en jo wenje yn har; dû ytst fen 'e wyngerds en olijfbomen dy't jimme net plante hawwe.'
Jozua 24: 29 No barde it nei dizze dingen dat Jozua, de soan fan Nun, de tsjinstfeint des Heare, stoar, hûndert en tsien jier âld. 30 En hja bigroeven him binnen ’e grins fen syn erfdiel to Timnath Serach, dat yn ’e bergen fen Efraïm leit, oan ’e noardkant fen ’e berch Gaäs. 31 En Israël tsjinne de Heare al de dagen fen Jozua, en al de dagen fen ’e âldsten, dy’t Jozua oerlibben, dy’t al de wirken des Heare kend hiene, dy’t Er oan Israël dien hie. 32 De biente fen Jozef, dy’t Israëls bern út Egypte opbrocht hiene, bigroeven hja to Sichem, op it stik lân dat Jakob kocht hie fen ’e soannen fen Hemor, de heit fen Sichem, foar hûndert sikkels silver, en dat wie in erfskip wurden fan Jozefs bern. 33 En Eleasar, de soan fen Aäron, stoar. Se begroeven him op in heuvel fan syn soan Pinehas, dy't him jûn waard op 'e bergen fan Efraïm.
Rjochters 1: 1 No, nei de dea fan Jozua, barde it dat de bern fan Israel de Heare fregen, sizzende: "Wa sil de earste wêze dy't foar ús optegje tsjin 'e Kanaäniten om tsjin har te fjochtsjen?" 2 En de Heare sei: Juda scil optsjen. Ja, ik haw it lân yn syn hân jûn."
Rjochters 2: 1 Doe kaem de ingel des Heare op fan Gilgal nei Bochim, en sei: Ik haw dy út Egypte brocht en dy brocht nei it lân dêr't Ik dyn âffears sward hie; en ik sei: Ik scil myn forboun mei dy nea brekke.
Ruth 1: 7 Dêrom gyng se út it plak dêr't se wie, en har beide skoandochters mei har; en hja gyngen op 'e wei om werom te gean nei it lân Juda.
1 Samuël 22: 5 En de profeet Gad sei tsjin David: Bliuw net yn 'e festing; gean fuort en gean nei it lân fan Juda. Sa gyng David fuort en gyng it bosk fen Hereth yn.
2 Samuël 7: 10 Ek scil Ik myn folk Israël in plak oanmeitsje, en Ik scil it plante, dat hja yn in eigen plak wenje meije en net mear forroppe; en de soannen fan 'e goddeleaze sille se net mear ûnderdrukke, lykas foarhinne,
2 Kroniken 30:10 Hwent as jo weromkeare ta de Heare, sille jo bruorren en jo bern mei begrutsjen behannele wurde troch dyjingen dy't har finzen liede, sadat se weromkomme nei dit lân; hwent de Heare dyn God is genedich en barmhertich, en sil syn oantlit net fan dy ôfkeare astû ta Him weromkearst.
Ezra 10: 7 En hja brochten in proklamaasje út yn hiele Juda en Jeruzalem oan al de neikommelingen fan 'e ballingskip, dat se moatte sammelje yn Jeruzalem,
Ezra 8: 1 Dit binne de haaden fen hjar heitehuzen, en dit is it geslachtsregister fen dyjingen dy't mei my opteagen út Babel, yn it regear fen kening Artaxerxes: 2 fen Pinehas soannen: Gersom; fen Ithamars soannen Daniël; fen Davids soannen Hattus; 3 fen Sekanja soannen, fen Paros soannen Sacharja; en by him ynskreaun wiene hûndert en fyftich mantsjes; 4 fen Pahath-Moäbs soannen: Eliehoenai, de soan fen Serachja, en mei him twahûndert mantsjes; 5 fen Sechanjas soannen: Ben-Jahaziël, en mei him trijehûndert mantsjes; 34 fen Adins soannen: Ebed, de soan fen Jonathan, en mei him fyftich mantsjes; 6 fen Elams soannen: Jesaja, de soan fen Atalja, en mei him sauntich mantsjes; 7 fen Sefatjas soannen Sebadja, de soan fen Michaël, en mei him tachtich mantsjes; 8 fen Joäbs soannen Obadja, de soan fen Jehiël, en mei him twahûndert en achttjin mantsjes; 9 fen Selomiths soannen: Ben-Josifja, en mei him hûndert en sechstich mantsjes; 10 fen Bebais soannen Sacharja, de soan fen Bebai, en mei him acht en tweintich mantsjes; 35 fen Azgads soannen Johanan, de soan fen Hakkatan, en mei him hûndert en tsjien mantsjes; 11 fen Adonikams lêste soannen, hwaens dizze nammen binne: Elifelet, Jeïel en Semaja, en dêrmei sechstich mantsjes; 12 ek fen Bigvais soannen, Utai en Sabbud, en mei hjar sauntich mantsjes. 13 En ik forgearre se by de rivier dy’t nei Acha ta streamt, en wy legeren ús dêr trije dagen. En ik seach ûnder it folk en ûnder de preesters, en foun dêr gjinien fen 'e soannen fen Levi. 14 Do stjûrde ik Eliezer, Ariel, Semaja, Elnatan, Jarib, Elnatan, Natan, Sacharja en Mesullam, lieders; ek foar Joiarib en Elnathan, mannen fan ferstân. 15 En ik joech hjarren in gebod foar Iddo, de oerste op it plak Kasifja, en ik fertelde hjarren hwet hja tsjin Iddo en syn broerren sizze scoene. . 16 Do brochten hja ús troch de goede hân fen ús God oer ús in man fen forstân, fen ’e soannen fen Mahli, de soan fen Levi, de soan fen Israël, nammentlik Serebja, mei syn soannen en syn broerren, achttjin man; 17 en Hasabja, en mei him Jesaja, fen Merari’s soannen, syn broerren en hjar soannen, tweintich man; 36 ek fen ’e netinim, dy’t David en de oersten steld hiene ta de tsjinst fen ’e Leviten, twahûndert en tweintich netinim. Allegearre waarden oanwiisd by namme.
21 Do rôp ik dêr in fêsten út by de rivier fen Acha, dat wy ús fornedere mochten foar ús God, om fen Him de rjuchte wei to siikjen for ús en ús bern en al ús besittings. 22 Hwent ik skamje my om de kening in begelieder fan soldaten en ruters te freegjen om ús te helpen tsjin de fijân op ’e dyk, om’t wy ta de kening spritsen hiene, sizzende: De hân fan ús God is oer allegearre dy’t foar it goede sykje Him, mar syn macht en syn grime binne tsjin al dyjingen dy't Him ferlitte." 23 Dat wy fêsten en smeeken ús God hjirfoar, en Hy antwirde ús gebed.
24 En ik skiede toalve fen ’e oersten fen ’e preesters – Serebja, Hasabja en tsien fen hjar broerren mei hjar – 25 en woege hjarren it silver, it goud en de guod, it offer ta it hûs fen ús God, dat de de kening en syn riedshearen en syn foarsten, en hiele Israel dy't der by wiene, hiene offere. 26 Ik woech hjarren seishûndert en fyftich talinten silver yn ’e hân, sulveren guod fan hûndert talinten, hûndert talinten goud, 27 tweintich gouden bekken fan tûzen drachma’s, en twa gerei fen fyn gepolijst koper, kostber as goud. 28 En ik sei tsjin hjar: Jimme binne hillich de Heare; de artikels binne ek hillich; en it silver en it goud binne in frijwillich offer oan 'e Heare, de God fen jimme âffears. 29 Wachtsje en hâld se, oant dû se weaget foar it oantlit fen ’e oersten fen ’e preesters en de Leviten en de haaden fen ’e stamhuzen fen Israël to Jeruzalem, yn ’e keamers fen it hûs des Heare. 30 Do krigen de preesters en de Leviten it sulver en it goud en de guod yn it gewicht, om se to Jeruzalem to bringen yn it hûs fen ús God.
31 Do teagen wy op ’e tolfde deis fen ’e earste moanne fen ’e rivier Ahawa, om nei Jeruzalem to gean. En de hân fan ús God wie op ús, en Hy rêde ús út 'e hân fan 'e fijân en út' e hinderlaag op 'e dyk. 32 Do kamen wy to Jeruzalem, en bleauwen dêr trije dagen. 33 En de fjirde deis waerden it silver en it goud en it guod yn it hûs fen ús God weage troch de hân fen Meremot, de soan fen Uria, de preester, en mei him wier Eleazar, de soan fen Pinehas; mei hjar wierne de Leviten, Jozabad, de soan fen Jezua, en Noadja, de soan fen Binnuï, 34 mei it tal en it gewicht fen alles. Al it gewicht waard yn dy tiid opskreaun. 35 En de bern fen ’e ballingfierd, dy’t út ’e ballingskip kommen wierne, offeren brânoffers oan Israëls God: toalve bollen foar hiele Israël, seis en njoggentich rammen, saun en sauntich lammen, en toalve geiten as in sûndeoffer. Dit alles wie in brânoffer foar de Heare. 36 En hja joegen it geboaden fen ’e kening oan ’e satrapen fan ’e kening en oan ’e steedhâlders yn it gebiet oan de oare kant fan ’e rivier. Sa joegen se stipe oan it folk en it hûs fan God.
Nehemia 1: 8 Tink dochs oan it wird dat Jo jins tsjinstfeint Mozes gebean hawwe, sizzende: As jo ​​​​ûntrou binne, scil ik jo ferspriede ûnder de heidenen; 9 mar as jimme ta My weromkeare en myn geboaden hâlde en se dogge, al binne guon fen jimme fordreaun ta it fierste diel fen ’e himel, dochs scil Ik se dêrwei sammelje en se bringe nei it plak dat Ik útkard haw as in wenning foar myn namme.'
Nehemia 7: 1 Doe't de muorre boud waard en ik de doarren ophongen, doe't de poartewachters, de sjongers en de Leviten oansteld wiene, 2 dat ik myn broer Hanani en Hananja de opdracht oer Jeruzalem joech lieder fan 'e sitadel, want hy wie in trou man en freze God mear as in protte. 3 En ik sei tsjin hjar: Lit de poarten fen Jeruzalem net iepen wirde, oant de sinne hjit is; en wylst se op 'e wacht steane, lit se de doarren slute en sperje; en stel wachters út 'e ynwenners fan Jeruzalem, ien op syn wachtstasjon en in oar foar syn eigen hûs. 4 En de stêd wier great en rom, mar it folk dêryn wier min, en de huzen waerden net werboud.
5 Do joech myn God it yn myn hert om de eallju, de oersten en it folk to sammeljen, dat hja yn it geslachtsregister ynskreaun wirde mochten. En ik fûn in register fan 'e geslachtsregister fan dyjingen dy't opkommen wiene yn' e earste weromkomst, en fûn dêryn skreaun: 6 Dizze F23 binne de minsken út 'e provinsje dy't weromkamen út 'e ballingskip, fan dyjingen dy't fuortfierd wiene, dy't Nebukadnezar, de kening fan Babel, hie fuortfierd, en dy't weromkamen nei Jeruzalem en Juda, elk nei syn stêd. 7 Dy’t mei Serubbabel kamen wierne Jezua, Nehemia, Azarja, Raämja, Nahamani, Mordechai, Bilsan, Mispereth, F24 Bigwai, Nehum en Baäna. it tal fen 'e mannen fen it folk fen Israël: 8 de soannen fen Paros, twa tûzen en hûndert en twa en sauntich; 9 de soannen fen Sefatja, trijehûndert en twa en sauntich; 10 de soannen fen Arah, seishûndert en twa en fyftich; 11 de soannen fen Pahath-Moäb, fen ’e soannen fen Jezua en Joäb, twa tûzen achthûndert en achttjin; 12 de soannen fen Elam, tûzen twahûndert en fjouwer en fyftich; 13 de soannen fen Sattu, achthûndert fiif en fjirtich; 14 de soannen fen Sakkai, saunhûndert en sechstich; 15 de soannen fen Binnuï, seishûndert en acht en fjirtich; 25 de soannen fen Bebai, seishûndert en acht en tweintich; 16 de soannen fen Asgad, twa tûzen trijehûndert en twa en tweintich; 17 de soannen fen Adonikams, seishûndert en saun en sechstich; 18 de soannen fen Bigvai, twa tûzen saun en sechstich; 19 de soannen fen Adin, seishûndert en fiif en fyftich; 20 de soannen fen Ater fen Hiskia, acht en njoggentich; 21 de soannen fen Hasum, trijehûndert en acht en tweintich; 22 de soannen fen Bezai, trijehûndert en fjouwer en tweintich; 23 de soannen fen Harif, hûndert en toalve; 24 de soannen fen Gibeon, fiif en njoggentich; 26 de mannen fen Bethlehem en Netofa, hûndert acht en tachtich; 25 de mannen fen Anatot, hûndert en acht en tweintich; 27 de mannen fen Beth-Asmawet, twa en fjirtich; 26 de mannen fen Kirjath Jearim, Kefira en Beëroth, saunhûndert trije en fjirtich; 27 de mannen fen Rama en Geba, seishûndert en ien en tweintich; 28 de mannen fen Michmas, hûndert en twa en tweintich; 28 de mannen fen Betel en Ai, hûndert en trije en tweintich; 29 de mannen fen ’e oare Nebo, twa en fyftich; 30 de soannen fen ’e oare Elam, tûzen twahûndert en fjouwer en fyftich; 31 de soannen fen Harim, trijehûndert en tweintich; 32 de soannen fen Jericho, trijehûndert fiif en fjirtich; 33 de soannen fen Lod, Hadid en Ono, saunhûndert en ien en tweintich; 34 de soannen fen Senaä, trije tûzen njoggenhûndert en tritich. 39 De preesters: de soannen fen Jedaja, út it hûs fen Jezua, njoggenhûndert trije en sauntich; 40 de soannen fen Immer, tûzen en twa en fyftich; 41 de soannen fen Pashur, tûzen twahûndert saun en fjirtich; 42 de soannen fen Harim, tûzen en santjin. 43 De Leviten: de soannen fen Jezua, fen Kadmiël, en fen ’e soannen fen Hodeva, F29 fjouwer en sauntich. 44 De sjongers: Asafs soannen, hûndert acht en fjirtich. 45 De poartewachters: de soannen fen Sallum, de soannen fen Ater, de soannen fen Talmon, de soannen fen Akkub, de soannen fen Hatita, de soannen fen Sobai, hûndert en acht en tritich. 46 De Nethinim: de soannen fen Siha, de soannen fen Hasufa, de soannen fen Tabaoth, 47 de soannen fen Keros, de soannen fen Sia, F30 de soannen fen Padon, 48 de soannen fen Libana, F31 de soannen fen Hagaba, F32 de soannen fen soannen fen Salmai, F33 49 de soannen fen Hanan, de soannen fen Giddel, de soannen fen Gahar, 50 de soannen fen Reaja, de soannen fen Rezin, de soannen fen Nekoda, 51 de soannen fen Gazzam, de soannen fen Uzza, de soannen. fen Paseä, 52 de soannen fen Besai, de soannen fen Meunim, de soannen fen Nefishesim, F34 53 de soannen fen Bakbuk, de soannen fen Hakupha, de soannen fen Harhur, 54 de soannen fen Bazlit, F35 de soannen fen Mehida, de soannen. fen Harsa, 55 de soannen fen Barkos, de soannen fen Sisera, de soannen fen Tama, 56 de soannen fen Nezia, en de soannen fen Hatifa. 57 De soannen fen Salomo syn tsjinstfeinten: de soannen fen Sotai, de soannen fen Sofereth, de soannen fen Perida, F36 58 de soannen fen Jaala, de soannen fen Darkon, de soannen fen Giddel, 59 de soannen fen Sefatja, de soannen fen Hattil; de soannen fen Pochereth fen Sebaim, en de soannen fen Amon. 37 60 Al de nethinim en de soannen fen Salomo syn tsjinstfeinten wierne trijehûndert en twa en njoggentich. 61 En dit wierne dejingen dy’t opkamen fen Tel Mela, Tel Harsa, Cherub, Addon, F38 en Immer, mar hja koene hjar heite hûs noch hjar slaad net identifisearje, oft hja út Israël wierne: 62 de soannen fen Delaja, de soannen. fen Tobia, de soannen fen Nekoda, seishûndert en twa en fjirtich; 63 en fen ’e preesters: de soannen fen Habaja, de soannen fen Koz; 64 Dy sochten hjar oplisting ûnder dejingen dy't yn 'e slachten ynskreaun wierne, mar it waerd net fûn; dêrom waerden hja as ûnreine út it preesterskip útsletten. 65 En de steedhâlder sei tsjin hjar, dat hja net ite fen it alderhillichste, oant in preester mei de Urim en Tummim rieplachtsje koe. 66 Mei-inoar wier de hiele gemeinte twa en fjirtich tûzen trijehûndert en sechstich, 67 neist hjar tsjinstfeinten en hjar tsjinstfeinten, dêr’t der saun tûzen trijehûndert en saun en tritich fen wierne; en hja hiene twahûndert en fiif en fjirtich sjongers en sjongers. 68 Hjar hynders wierne saunhûndert en seis en tritich, hjar muildieren twahûndert fiif en fjirtich, 69 hjar kamielen fjouwerhûndert en fiif en tritich, en ezels seis tûzen en saunhûndert en tweintich. 70 En guon fen ’e haaden fen ’e heitehuzen joegen ta it wirk. De steedhâlder F41 joech oan 'e skatkiste tûzen gouden drachmen, fyftich bekken en fiifhûndert en tritich prystersklean. 71 Guon fen ’e haaden fen ’e stamhuzen joegen ta de skatkiste fen it wirk tweintich tûzen gouden drachmen, en twa tûzen twahûndert silveren minen. 72 En hwet de oare fen it folk joech, wier tweintich tûzen gouden drachmen, twa tûzen silveren minen, en saun en sechstich prystersklean. 73 Sa wennen de prysters, de Leviten, de poartewachters, de sjongers, guon fan it folk, de Nethinim, en hiel Israel yn harren stêden. Doe't de sânde moanne oankaam, wiene de bern fan Israel yn harren stêden.
Nehemia 7:66 Mei-inoar wie de hiele gemeinte twa en fjirtich tûzen trijehûndert en sechstich, 67 útsein hjar tsjinstfeinten en froulike tsjinstfeinten, dêr't der saun tûzen trijehûndert en sân en tritich fan wiene; en hja hiene twahûndert en fiif en fjirtich sjongers en sjongers.
Nehemia 9: 7 "Jo binne de Heare God, dy't Abram útkarde, en brocht him út Ur fan 'e Chaldeërs, en joech him de namme Abraham; 8 Do founen syn hert trou foar Jo, en makken in forboun mei him om it lân fen ’e Kanaäniten, de Hetiten, de Amoriten, de Ferezyten, de Jebusiten en de Girgasiten te jaen, om it oan syn neiteam te jaen. Jo hawwe jo wirden dien, Hwent Jo binne rjochtfeardich.
Nehemia 9: 23 Jo hawwe ek har bern fermannichfâldige as de stjerren fan 'e himel, en jo hawwe se brocht yn it lân dat Jo har âffears sein hawwe om yn te gean en te besit. 24 Do gyng it folk yn en erfde it lân; Jo hawwe de biwenners fen it lân, de Kanaäniten, foar hjar ûnderbrocht, en hjarren yn hjar hannen joegen, mei hjar keningen en it folk fen it lân, dat hja mei hjar dwaen mochten sa't hja woene. 25 En hja namen sterke stêdden en in ryk lân, en hienen huzen fol mei alle guod, al groeven wetterbakken, wyngerds, olivebommen en fruchtbeammen yn oerfloed. Sa ieten se en waerden fol en waerden fet, En hja hiene harsels wille yn jins grutte goedens.
Psalm 2: 8 Freegje my, en ik sil jo de heidenen jaan ta jo erfskip, en de einen fan 'e ierde ta jo besit.
Psalm 14: 7 Och, dat it heil fan Israel soe komme út Sion! As de Heare de ballingskip fan syn folk werombringt, lit Jakob bliid wêze en Israel bliid wêze.
Psalm 25: 13 Hy sels sil wenje yn foarspoed, en syn neiteam sil ervje de ierde.
Psalm 27: 4 Ien ding haw ik fan 'e Hear begeare, dat sil ik sykje: dat ik al de dagen fan myn libben yn it hûs fan' e Hear wenje mei, om de skientme fan 'e Hear te sjen en te freegjen yn syn timpel.
Psalm 33: 12 Lokkich is it folk waans God de Heare is, it folk dat Hy as syn eigen erfskip útkard hat.
Psalm 37: 3 Fertrou op 'e Heare, en doch goed; Wenje yn it lân, en fiede op Syn trou.
Psalm 37: 11 Mar de sagmoedigen sille de ierde ervje, en sille har genietsje fan 'e oerfloed fan frede.
Psalm 37: 22 Want de troch Him segene sille de ierde ervje, mar de troch Him ferflokte sille útroege wurde.
Psalm 37: 29 De rjuchtfeardigen sille it lân ervje, en dêryn wenje foar altyd.
Psalm 37: 34 Wachtsje op 'e Heare, en hâld syn wei, en Hy scil dy ferheffe om it lân te erven; As de goddeleazen útroege wurde, scilstû it sjen.
Psalm 53: 6 Och, dat it heil fan Israel soe komme út Sion! As God de finzenskip fan syn folk werombringt, lit Jakob bliid wêze en Israel bliid wêze.
Psalm 69: 33 Want de Heare harket de earmen, en ferachtet syn finzenen net. 34 Lit himel en ierde Him priizgje, de seeën en alles hwat dêryn beweecht. 35 Hwent God scil Sion forlosse en de stêdden fen Juda bouwe, dat hja dêr wenje en it ervje meije. 36 Ek scil it neiteam fen syn tsjinstfeinten it ervje, en dy’t syn namme leafhawwe, scille dêryn wenje.
Psalm 74: 2 Tink oan jo gemeente, dy't jo fan âlds kocht hawwe, de stam fan jo erfskip, dy't jo ferlost hawwe - dizze berch Sion wêr't jo wenne hawwe.
Psalm 77: 14 Jo binne de God dy't wûnders docht; Jo hawwe jo krêft ferklearre ûnder de folken. 15 Jo hawwe mei jins earm jins folk forlost, Jakobs soannen en Jozef.
Psalm 78: 54 En Hy brocht se nei syn hillige grins, dizze berch dy't syn rjochterhân ferkrigen hie. 55 En Hy fordreau ek de heidenen foar hjar oantlit, joech hjarren in erfskip ta oersicht, en liet Israëls stammen wenje yn hjar tinten.
Psalm 84: 10 Want in dei yn jo foarhôven is better as tûzen. Ik soe leaver in doarwachter wêze yn it hûs fan myn God as wenje yn 'e tinten fan 'e goddeleaze.
Psalm 85: 1 Oan de haadmuzikant. In psalm fen 'e soannen fen Korach. Hear, Jo hawwe jo lân geunstich west; Jo hawwe de finzenskip fan Jakob werombrocht.
Psalm 85: 12 Ja, de Heare sil jaan wat goed is; En ús lân sil syn ferheging jaan.
Psalm 87: In psalm fan 'e soannen fan Korach. In Lied. Syn stifting is yn 'e hillige bergen. 2 De Heare hat de poarten fen Sion leaf, mear as al Jakobs wenningen.
Psalm 94: 14 Want de Heare sil syn folk net fersmite, en syn erfskip net ferlitte.
Psalm 105: 6 O sied fan Abraham, syn tsjinstfeint, jim soannen fan Jakob, syn útkarden! 7 Hy is de Heare, ús God; Syn oardielen binne oer de hiele ierde.
8 Hy tinkt ivich oan syn forboun, oan it wird dat Er gebean hat, tûzen slachten, 9 it forboun dat Er makke mei Abraham, en syn eed oan Izaäk, 10 en bifêstige it Jakob ta in ynsetting, Israël as in ivich forboun; 11 sizzende: Jo scil Ik it lân Kanaän jaen as de tawizing fen jins erfskip,
Psalm 105: 37 Hy brocht se ek út mei sulver en goud, en der wie gjin swakke ûnder syn stammen.
Psalm 105: 42 Want Hy tocht oan syn hillige belofte, en Abraham syn tsjinstfeint. 43 Hy brocht syn folk út mei blydskip, syn útkarden mei blydskip. 44 Hy joech hjarren it lân fen ’e heidenen, en hja erfden de arbeid fen ’e heidenen, 45 om syn ynsettingen te hâlden en syn wetten te hâlden. Priizgje de Heare!
Psalm 106: 47 Rêd ús, o Heare ús God, en sammelje ús út 'e heidenen, om jo hillige namme te tankjen, om te triomfearjen yn jo lof.
Psalm 107: 2 Lit de ferlosten fan 'e Heare dat sizze, dy't Hy ferlost hat út' e hân fan 'e fijân, 3 En sammele út 'e lannen, út it easten en út it westen, út it noarden en út it suden.
Psalm 107: 7 En Hy liedt se op 'e rjuchte wei, dat se nei in stêd gean mochten as wenplak.
Psalm 107: 36 Dêr lit Hy de hongerige wenjen, dat se in stêd oprjochtsje as wenplak, 37 en fjilden siedzje en wyngerds plante, dat se in fruchtbere rispinge meie opleverje. 38 Hy seinget hjar ek, en hja formannichfâldigje tige; En Hy lit har fee net ôfnimme.
Psalm 111: 5 Hy hat iten jûn oan dyjingen dy't Him freze; Hy sil oait bewust wêze fan Syn ferbûn.
6 Hy hat syn folk de macht fen syn wirken forkundige, troch hjarren it erfskip fen ’e heidenen te jaan.
Psalm 114: 1 Doe't Israel út Egypte gyng, it hûs fan Jakob út in folk fan frjemde taal, 2 waard Juda syn hillichdom, en Israel syn hearskippij.
Psalm 121: 4 Sjuch, Hy dy't Israel hâldt, sil net sliepe noch sliepe. 5 De Heare is dyn Hoeder; De Heare is dyn skaad oan dyn rjochterhân. 6 De sinne scil dy deis net slaan, noch de moanne by nacht. 7 De Heare scil dy biwarje foar alle kwea; Hy sil jo siel bewarje. 8 De Heare scil dyn útgong en dyn ynkommen biwarje, fen nou ôf en oant yn ivichheit.
Psalm 125: 2 Lykas de bergen Jeruzalem omsingele, sa omringt de Heare syn folk Fan no ôf en foar altyd. 3 Hwent de scepter fen ’e goddeleaze scil net rêste op it lân dat de rjuchtfeardigen tawiisd is
Psalm 126: 1 In Lied fan Ascents. Doe't de Heare werombrocht de finzenskip fan Sion, Wy wiene as dyjingen dy't dreame. 2 Do waerd ús mûle fol mei laitsjen, en ús tonge mei sjongen. Doe seine se ûnder de folken: "De Heare hat grutte dingen foar harren dien." 3 De Heare hat greate dingen oan ús dien, en wy binne bliid.
4 Bring ús finzenskip werom, Heare, lyk as de streamen yn it Suden. 5 Dy't yn triennen siedt, scil rispje yn blydskip. 6 Dy’t altiid skriemend útgiet, sied draacht om to siedjen, scil sûnder twifel weromkomme mei blydskip, syn skeaven mei him bringe.
Psalm 127: 1 In Lied fan Ascents. Fan Salomo. As de Heare it hûs net bout, omdôch wurkje se dy't it bouwe; As de Heare de stêd net hoecht, bliuwt de wachter om 'e nocht wekker.
Psalm 128: 5 De Heare seingje jo út Sion, en meie jo it goede fan Jeruzalem sjen al de dagen fan jo libben. 6 Ja, meistû de bern fan dyn bern sjen. Frede mei Israel!
Psalm 130: 7 O Israel, hoopje op 'e Heare; Hwent by de Heare is genede, en by Him is in oerfloed fan ferlossing. 8 En Hy scil Israël forlosse fen al syn ûngerjuchtichheden.
Psalm 135: 4 Want de Heare hat Jakob foar himsels útkard, Israel foar syn bysûndere skat.
Psalm 135: 12 En joegen har lân as in erfskip, in erfskip oan syn folk Israel.
Psalm 136: 21 En joegen har lân as erfskip, want syn genede is foar altyd; 22 In erfskip foar Israël, syn tsjinstfeint, hwent syn genede is yn ivichheit.
Psalm 137: 4 Hoe sille wy it liet fan 'e Hear sjonge yn in frjemd lân? 5 As ik dy forjit, o Jeruzalem, lit myn rjuchterhân syn feardigens forjitte! 6 As ik dy net tink, lit myn tonge oan myn mûle hingje, as ik Jeruzalem net ferheffe boppe myn grutste freugde.
Psalm 147: 2 De Heare bout Jeruzalem op; Hy sammelet de útstoaten fan Israel byinoar. 3 Hy genêst de brutsen herten en ferbynt hjar wûnen.