خبرنامه 5842-020

علاقه اولیه ما به زمان بندی ایام مقدس خدا ناشی از تلاش برای یافتن اینکه آیا عیسی واقعاً سه روز و سه شب را همانطور که گفته بود در قبر گذراند یا نه: سپس برخی از کاتبان و فریسیان پاسخ دادند و گفتند: «استاد، ما آرزو دارم نشانه ای از تو ببینم.»

امّا او در جواب به آنها گفت: «نسل شریر و زناکار نشانه ای می جویند و هیچ نشانه ای به آن داده نمی شود مگر نشانه یونس نبی. زیرا همانطور که یونس در شکم نهنگ بزرگ بود برای سه روز و سه شب، پسر انسان نیز در دل زمین خواهد بود برای سه روز و سه شب.»
متی 12:38 تا 40

از آنجایی که سنت جمعه نیکو-یکشنبه عید پاک حداکثر دو شب و یک روز را در قبر مجاز می‌داند، در واقع انکار می‌کند که عیسی «نشان یونس» را نگه داشته است، و در نتیجه صدق او را مورد تردید قرار می‌دهد. آیا او این «نشانه» را حفظ کرد، یا همان طور که مخالفان مسیحیت کتاب مقدس به طور ماهرانه پیشنهاد می کنند، عیسی مسیح یک کلاهبردار است؟ و اگر او این علامت را حفظ کرد، آیا این یکی دیگر از مواقعی است که «شاخ کوچک» که در دانیال 7: 8 از آن صحبت می‌شود سعی در تغییر آن داشته است؟

دو شنبه؟

پس از تلاش ناموفق برای تطبیق روایت‌های مصلوب/ رستاخیز در کتاب مقدس با سه روز و سه شب، سرانجام با کتابچه‌ای مواجه شدیم که اکنون چاپ نشده بود، که ادعا می‌کرد مصلوب شدن مسیح واقعاً در یک چهارشنبه بوده است و دو سبت در طول این روز رخ داده است. زمانی که او مرده بود استدلال آنها بر اساس متی 28:1 بود که به معنای واقعی کلمه می‌خواند: پس از سبت، چون روز اول هفته طلوع کرد، مریم مجدلیه و مریم دیگر برای دیدن قبر آمدند.; و همچنین در مورد شناخت آنها از ایام مقدس خدا و نحوه اعمال آنها برای مصلوب شدن و رستاخیز مسیح. (جزئیات مربوط به ایام مقدس خدا در مقاله جداگانه ای با عنوان روزهای مقدس مسیحی ارائه شده است.) آنها ادعا کردند که در سال مصلوب شدن، روز آماده سازی که در آن عیسی در آن مرده بود، در روز چهارشنبه اتفاق افتاد. روز بعد، اولین روز از هفته نان فطیر بود، که یک روز سبت بزرگ سالانه بود (و هنوز هم هست). کتاب مقدس به وضوح نشان می دهد که روز آماده سازی در واقع روز قبل از روز اول نان فطیر در یوحنا 19:14 بود. (همچنین در یوحنا 19:31 و لاویان 23:4 تا 8 به آن اشاره شده است. روزهای مقدس سالانه خداوند، بدون توجه به اینکه در کدام روز از هفته واقع می شوند، شنبه های بزرگ هستند، همانطور که در لاویان 23:24، 32 و 39 و یوحنا 7 نشان داده شده است. :37 روز اول نان فطیر نیز با ترکیب یوحنا 19:14، مرقس 15:42 و متی 28:1 به عنوان یک سبت بزرگ تأیید شده است.) آمدن این روز بزرگ یا سبت سالانه رسمی بود که یهودیان را راند. رهبران درخواست کنند که پاهای «محکومین» بشکنند تا قبل از شروع رسمی هفته نان فطیر بمیرند.

گزارش کتاب مقدس به وضوح نشان می دهد که عیسی در اواسط بعد از ظهر روز آماده سازی درگذشت. جسد عیسی سرانجام در مقبره ای که در صخره حک شده بود (قلب زمین) قرار داده شد، درست زمانی که روز بزرگ در غروب آغاز شد. اضطرار به حدی بود که جسد او را بدون مومیایی کردن مناسب دفن کردند. پس این بود که سه شبانه روز در قلب زمین در غروب در پایان روز آماده سازی آغاز شد. آن شب و روز بعد (یعنی پنجشنبه - اولین روز بزرگ هفته نان فطیر) اولین شب و روز دفن مسیح بود.

شب و روز بعد، دومین روز از هفته نان فطیر بود. کار عادی در آن روز مجاز بود. این کتابچه کاملاً منطقی نشان می‌داد که این روزی بود که پیروان مسیح بیرون رفتند و گیاهان، ادویه‌ها و کتانی مورد نیاز برای مومیایی کردن صحیح عیسی را خریدند. سپس آنها باید قبل از اینکه بتوانند او را مومیایی کنند، گیاهان و ادویه ها را آماده و مخلوط می کردند. به احتمال زیاد تا زمانی که آنها تمام شده بودند، روز تقریباً به پایان رسیده بود، بنابراین مومیایی کردن واقعی باید دوباره به تعویق می افتاد. همچنین به احتمال زیاد آنها از نگهبانانی می‌دانستند که از قبر محافظت می‌کردند و آنها را از بازکردن مهر قبر و مومیایی کردن عیسی تا زمان خروج آنها باز می‌داشتند. همانطور که متی 27:62 تا 66 نشان می دهد، به نگهبانان دستور داده شد که تا سه روز در مقبره بمانند. شب دوم و روز دوم (جمعه) دیگر گذشته بود.

اما «روز» جدید که در غروب شروع می‌شود، شنبه عادی هفتگی بود. پیروان مسیح یک بار دیگر مجبور به تأخیر در گذشت این سبت شدند. الان شب سوم و روز سوم (شنبه) بود. جالب اینجاست که سبت روز استراحت است و عیسی در این سبت در خواب مرگ آرام گرفت.
این دنباله توسط مرقس 16:1 تأیید شده است، که به ما می گوید که زنان پس از پایان سبت، ادویه های خود را خریدند، و توسط لوقا 23:56 که به ما می گوید که آنها سبت را پس از آماده کردن ادویه ها نگه داشتند. بدیهی است که دو سبت باید در زمانی که عیسی در قبر بود گذشته باشد.
سه روز و سه شب در غروب آخر این سبت تمام شد. آیا عیسی در آن زمان برخاست یا همان طور که معمولاً تعلیم داده می شود صبر کرد و صبح روز بعد برخاست؟ در واقع، جان به ما می گوید که:

در اوایل روز اول هفته، مریم مجدلیه آمد، در حالی که قبر هنوز در تاریکی بود، و دید که سنگ از قبر خارج شده است.

آنگاه دوید و نزد شمعون پطرس و آن شاگرد دیگری که عیسی او را دوست می‌داشت، آمد و به ایشان گفت: «خداوند را از قبر بیرون آوردند و ما نمی‌دانیم او را کجا گذاشتند.»
یوحنا 20: 1 و 2

عیسی قبلاً از قبر بیرون آمده بود که زنان وارد شدند قبل از طلوع آفتاب تا روز بعد او را مومیایی کنند. آنها امیدوار بودند که با گذشت سه روز، نگهبانان به آنها اجازه ورود به آرامگاه را بدهند. اما عیسی در غروب غروب قبل از مردگان برخاسته بود و قبر را ترک کرده بود، دقیقاً نشان یونس را برآورده می کرد. این را متی 16:21 و مرقس 10:34 تأیید می کند که می گوید عیسی در روز سوم قیام خواهد کرد و مرقس 8:31 که می گوید عیسی پس از سه روز برخیزد. عیسی تمام این متون مقدس را با قیام دقیقاً در لحظه گذار بین پایان سبت و شروع اولین روز هفته به انجام رساند. او احتمالاً شب را در جایی مانند باغ جتسیمانی به نماز گذرانده است. صبح روز بعد عیسی با مریم صحبت کرد و سپس به منظور تحقق عید اولین میوه (که به عنوان پیشکش موج نیز شناخته می شود) خود را در پیشگاه خدای پدر در بهشت ​​حاضر کرد. تنها پس از انجام این کار بود که شاگردانش اجازه یافتند که او را لمس کنند. (لاو 23:9-12، یوحنا 20:17، متی 28:9 را ببینید)

با این حال، وقتی برای اولین بار این پیشنهاد را شنیدیم، مطمئن نبودیم که آیا روز آماده‌سازی واقعاً در چهارشنبه آن سال است یا حتی نویسنده از سال مناسبی استفاده می‌کند.

سیستم تقویم کتاب مقدسی که در بالا توضیح دادیم برای تعیین تاریخ عید فصح (که روز آماده سازی نیز نامیده می شود) برای یک سری سال استفاده شد که طی آن ممکن است مصلوب شدن مسیح اتفاق افتاده باشد. تاریخ ها مطابق با سیستم محاسبه «مدرن» رابینیکال نیز برای مقایسه گنجانده شده است. جدول 3 شامل این خلاصه است. توجه داشته باشید که محاسبه Rabinical فقط برای فصح 31 و 32 پس از میلاد صحیح است.

جدول 3 تاریخ عید فصح نزدیک به زمان مصلوب شدن عیسی مسیح

سال پانزدهم تیبریوس سزار

تنها چیزی که باقی مانده بود تعیین سال واقعی مصلوب شدن بود. یک بار دیگر کتاب مقدس حاوی اطلاعات مورد نیاز برای تعیین سال است. تاریخ آن را می توان با ارجاع به یحیی تعمید دهنده در لوقا 3: 1 تا 3 دانست که به ما می گوید در پانزدهمین سال قیصر تیبریوس، خدا یحیی را از بیابان فرا خواند و به او دستور داد که «تعمید توبه را برای مردم موعظه کند. آمرزش گناهان'

سال پانزدهم تیبریوس سزار کلید تعیین این تاریخ است. تیبریوس در 17 آگوست 14 پس از میلاد با مرگ آگوستوس سزار امپراتور شد. یهودیان در آن زمان از سیستم شمارش سالهای سلطنت استفاده می کردند که در جشن شیپور شروع و پایان می یافت. این تقویم «مدنی» آنها بود. ریشه آن احتمالاً به این واقعیت مرتبط است که سال یوبیل در ماه هفتم آغاز شد (لاویان 25:8-17). با این حال، اول ابیب هنوز به عنوان آغاز تقویم مذهبی آنها شناخته می شد. با استفاده از این حساب، اولین «سال» سلطنت تیبریوس از 1 اوت 17 پس از میلاد تا 14 اکتبر 13 پس از میلاد، تاریخ جشن شیپور در آن سال، ادامه یافت. سال دوم سلطنت او از 14 اکتبر 13 بعد از میلاد تا 14 اکتبر 3 بعد از میلاد ادامه یافت که جشن شیپور در آن سال بود.

این مجموعه ادامه یافت تا اینکه به سال پانزدهم سلطنت او رسیدیم که به حساب یهودیان از 19 سپتامبر 27 تا 7 اکتبر 28 بعد از میلاد ادامه یافت. توجه داشته باشید که یوحنا موعظه را در سال پانزدهم تیبریوس آغاز کرد، نه بعد از سال پانزدهم او.

احتمالاً جان موعظه را در یا درست بعد از عید شیپور آغاز کرد، زمانی ایده‌آل برای پیام او زیرا روزهای بین عید شیپور تا روز کفاره زمان سنتی تأمل و توبه در میان یهودیان است. اگر عیسی در عرض 52 روز پس از عید شیپور توسط یوحنا غسل تعمید می‌گرفت، عیسی هنوز زمان کافی برای انجام خدمت سه سال و نیم خود قبل از مصلوب شدن داشت، زیرا این سه سال و نیم گاهی به عنوان 1260 روز در نبوت نشان داده می‌شود. این بازه زمانی زمانی را که دانیال می‌گوید باید بگذرد (وسط هفته) قبل از قطع شدن مسیح را تکمیل می‌کند. (دانیال 9:26 و 27)
این زمان مسح مسیح را در اواخر پاییز 27 بعد از میلاد و مصلوب شدن او را در عید فصح 31 بعد از میلاد قرار می دهد. از آنجایی که این عید فصح در روز چهارشنبه اتفاق افتاد، تأیید می کند که عیسی انجام داد علامت یونس را دقیقاً همانطور که او گفته است حفظ کنید.

کسانی که به آنها آموزش داده شده است که عیسی در روز جمعه مصلوب شد، باید از محاسبه بالا در پانزدهمین سال تبریوس توجه داشته باشند که سال 31 پس از میلاد، اولین سال ممکن برای مصلوب شدن است. این بدان معنی است که اطلاعات ارائه شده در کتاب مقدس در واقع امکان مصلوب شدن جمعه در سال 30 پس از میلاد را رد می کند. همچنین تاریخ جمعه 33 پس از میلاد که توسط محاسبات خاخامی ارائه شده است، امکان واقعی نیست زیرا سیستم تقویم خاخامی هنوز ششصد سال بعد در حال توسعه بود. دکترین مصلوب شدن جمعه تقلبی است که توسط یک کلیسای فاسد و بت پرست ایجاد و حفظ شده است و در واقع انکار می کند که عیسی نشانه یونس را انجام داده است. همانطور که این سند نشان می دهد، عیسی مسیح در واقع این اثبات هویت خود را به عنوان پسر خدا و نجات دهنده ما انجام داد. کلید این دانش تقویم کتاب مقدس بوده است.

"کتاب مقدس دشوار"

راه اِمائوس (لوقا 24:13 تا 35)

(لوقا 24:13 تا 35)
برخی معتقدند که نظر شاگردان در جاده امائوس مبنی بر اینکه «امروز سومین روز از زمان وقوع همه این چیزها است» (لوقا 24:21) با مصلوب روز چهارشنبه مطابقت ندارد، زیرا اواخر بعد از ظهر یکشنبه چهارمین روز از زمان مصلوب شدن روز چهارشنبه است. مصلوب شدن درست است. با این حال، شاگردان نگفتند که "امروز سومین روز از مصلوب شدن است"، بلکه "از همه این چیزها" است. آخرین چیزهایی که در مورد مصلوب شدن اتفاق افتاد در واقع روز بعد رخ داد، زمانی که کاهنان اعظم نزد پیلاطس رفتند و خواستند که قبر مهر و موم شود و نگهبانان در خارج از قبر قرار گیرند. پیلاطس خواسته های آنها را اجابت کرد. این چیزها در روز پنجشنبه اتفاق افتاد: - سه روز بعد یکشنبه بود که به خوبی با بیانات شاگردان مطابقت داشت.

و نظر آنها چگونه با مصلوب شدن جمعه مطابقت دارد؟ یکشنبه تنها دو روز از مصلوب شدن می گذرد - هیچ تناسبی امکان پذیر نیست. این "گذرگاه دشوار" در واقع از مصلوب شدن چهارشنبه پشتیبانی می کند و مصلوب شدن جمعه را رد می کند.

سه روز و سه شب - آیا این به معنای قسمت هایی از سه روز است؟

باز هم شنیده ایم که مردم ادعا می کنند که کتاب مقدس نشان می دهد که بخشی از یک روز را می توان به عنوان یک روز کامل به حساب آورد. بنابراین قسمت‌های سه روز را می‌توان طوری حساب کرد که انگار سه روز کامل هستند. آنها استدلال می کنند که همانطور که عیسی در بعد از ظهر جمعه درگذشت، جمعه اولین روز است، شنبه روز دوم و شنبه شب روز سوم است. (با استفاده از روزهای کتاب مقدس که از غروب به غروب می روند.)

اگر عیسی فقط گفته بود که روز سوم قیام خواهد کرد و شواهد روشنی در کتاب مقدس وجود داشت که چنین روش شمارش پاره روز = تمام روز معتبر است، شاید این طرح ممکن بود کار کند. با این حال، عیسی همچنین گفت که او «سه روز و سه شب در قلب زمین خواهد بود.» اگر روش شمارش پاره روز = تمام روز را برای این عبارت به کار ببریم و همچنین برای کمک به کارکرد این سیستم، شمارش را از زمان مرگ به جای زمان بازداشت شروع کنیم، متوجه می شویم:

جدول 4: نشانه یونس در مقابل مصلوب شدن جمعه

همانطور که در جدول 4 مشاهده می شود، این سیستم نمی تواند کار کند.
با این وجود، برای کامل‌تر شدن، به متون مقدسی نیز نگاه می‌کنیم که مصلوب‌شدگان جمعه ادعا می‌کنند روش شمارش نیمه روز/تمام روز آنها را ثابت می‌کنند:

یونس

ادعا می شود که حساب یونس سه روز کامل و سه شب کامل نمی خواهد. آیا این چنین است؟ کتب مقدس می فرمایند:
اکنون یَهُوَه ماهی بزرگی آماده کرده بود تا یونس را ببلعد. و یونس سه روز و سه شب در شکم ماهی بود.
یونس 1: 17

این فقط همان چیزی است که عیسی گفت. اگرچه در این روایت ذکر نشده است که یونس دقیقاً 72 ساعت را در شکم ماهی گذرانده است، اما هیچ چیزی در کتاب یونس وجود ندارد که نشان دهد مدت زمانی که یونس در شکم ماهی گذرانده است حدود 72 ساعت نبوده است. همانطور که عیسی در همان زمان در قلب زمین بود. همانطور که در جدول بالا نشان داده شده است، حتی استفاده از part-days/part-nights (که حتی با نقل قول بالا پیشنهاد نمی شود) به دو روز کامل و دو شب کامل و همچنین یک قسمت از روز و یک قسمت شب نیاز دارد. مصلوب شدن جمعه فقط یک روز کامل (شنبه) و یک شب کامل (شب جمعه) دارد. شب شنبه کامل نیست زیرا عیسی قبل از طلوع فجر برخاست. یونس از مصلوب شدن جمعه حمایت نمی کند.

استر سریع است (استر 4:15 تا 5:1)

ادعا می شود که روزه استر ثابت می کند که روزهای جزئی به عنوان روزهای کامل حساب می شود. همانا سه روز روزه در شب و روز مستجاب شد. و استر در روز سوم به حضور پادشاه رفت. اما آیا این ثابت می کند که روزهای پایانی به عنوان روز کامل محاسبه می شود؟ اجازه دهید از نزدیک به حساب کاربری نگاه کنیم.

استر روزه را می خواند و سپس می گوید: «من و کنیزانم به همین ترتیب روزه خواهیم گرفت و پس نزد پادشاه خواهم رفت.» او نمی گوید که من نزد شاه می روم بعد از روزه، بلکه «پس من نزد پادشاه خواهم رفت». او می گوید در حالی که روزه دارد نزد پادشاه می رود. آیه 5: 1 به ما می گوید که او در آخرین روز روزه آنها نزد پادشاه رفت. اگرچه این آیه زمان دقیق رفتن او نزد شاه را مشخص نمی کند، گمان می کنم که درست قبل از پایان روزه بوده است. به این ترتیب او در زمانی که دعای مردمش در پیشگاه خدا به اوج می رسید به پادشاه نزدیک می شد. مطمئناً اگر من به جای او بودم، آن زمان را انتخاب می کردم.
این عقیده با این واقعیت تأیید می شود که روزه سه روز شب و روز است. این نشان می‌دهد که روزه در غروب آن روز آغاز شد و به مردخای فرصت داد تا همه یهودیان سوشان را از روزه آگاه کند و نقطه آغاز و پایان مشخصی را تعیین کند. سپس روزه برای سه شب بعدی و روزهای بعد ادامه یافت. نزديك شدن او به پادشاه نزديك به پايان روز سوم پس از نزديك شدن روزه به 72 ساعت رخ داد.
پس می بینیم که زمان نزدیک شدن استر به پادشاه ثابت نمی کند که روزه آنها سه روز و سه شب کامل نبوده است.

قلب زمین

تلاش دیگری برای توجیه مصلوب شدن جمعه این است که ادعا کنیم که قلب زمین در واقع اشاره به این است که عیسی تحت قدرت شیطان است. (لوقا 4: 5 تا 6 نشان می دهد که شیطان در حال حاضر فرمانروای این زمین است.) این دوره زمانی آغاز می شود که شیطان عیسی را در جتسیمانی دستگیر می کند. حتی اگر بپذیریم که عیسی در حالی که مرده بود هنوز تحت قدرت شیطان بود (که ما نمی پذیریم - جامعه 9: 5 و 12: 7 را ببینید) این ایده فقط جمعه را به یک روز کامل از یک روز جزئی تبدیل می کند و پنجشنبه را اضافه می کند. به عنوان قسمت شب جدید هنوز هم فقط به سه شب و دو دوره روشنایی روز می رسد. سه روز و سه شب عیسی را برآورده نمی کند.
فقط مصلوب روز چهارشنبه با تمام این متون مقدس سازگار است.
________________________
جزوه دیگر،روزهای مقدس مسیحیان"، معنای مسیحی روزهای مقدس کتاب مقدس را باز می کند، که نقشه نجات خدا را آشکار می کند. جدول 5 معنای آنها را خلاصه می کند.
جدول 6 تاریخ های ایام مقدس سالانه خداوند را از سال 2000 تا 2008 فهرست می کند.
نقل قول های کتاب مقدس از انتشارات مسیحی سنترال هایلندز یا ترجمه های نیو کینگ جیمز گرفته شده است.
حق چاپ © 1993، 2003
CENTRAL Highlands CHRISTIAN PUBLICATIONS
289 Stag Rd, Kingston, Vic. 3364 استرالیا
تلفن (03) 5345 7367 یا (03) 5345 3109
این مقاله گزیده ای از یک
> مقاله کامل با عنوان تقویم خدا و نشانه یونس.
http://www.chcpublications.net/