Ενημερωτικό δελτίο 5842-022

Το θέμα του πότε θα ξεκινήσει ο νέος μήνας έχει συζητηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Με τις δύο πλευρές να παρουσιάζουν λογικά και πειστικά έγγραφα για να αποδείξουν το θέμα στη δική τους υπόθεση. Είναι η Βίβλος που χρησιμοποιούν και οι δύο πλευρές και προκαλεί σύγχυση σε όσους δεν είναι τόσο έμπειροι στην αναζήτηση των γραφών. Στο τέλος, ο μέσος οπαδός του Μεσσία αναγκάζεται να παραδεχτεί ότι απλώς δεν ξέρει. Ή λένε ότι όταν επιστρέψει ο Μεσσίας, τότε θα τα λύσει όλα και μετά θα κάνουμε ό,τι λέει.

Ήμουν ένας από αυτούς τους μπερδεμένους οπαδούς. Δεν είχα ιδέα. Και δεν είχα ιδέα πώς να το μάθω. Ήθελα να μάθω την αλήθεια και να μην παραπλανηθώ. Μου πήρε μήνες για να καταλήξω σε οποιοδήποτε συμπέρασμα, και βασίστηκε σε αδύνατα στοιχεία. Αλλά είναι αυτό που ακολουθώ τώρα για λίγο περισσότερο από ένα χρόνο. (από το 2005). Είχα δίκιο στη σκέψη μου; Δεν είμαι τόσο διατεθειμένος να υποθέσω ότι έχω πάντα δίκιο. Οπότε συνεχώς αναζητώ ενίσχυση για να στηρίξω τη θέση μου ή να αλλάξω θέση όταν βλέπω ότι κάνω λάθος. Το να παραδεχτώ ότι κάνεις λάθος είναι πολύ δύσκολο για μένα και σχεδόν πάντα αντιμετωπίζεται με αντίσταση - μερικές φορές πολύ ισχυρή αντίσταση.

Όπως πολλοί από εσάς κάνατε στο παρελθόν ή σήμερα, όλοι ακολουθήσαμε το Εβραϊκό Ημερολόγιο. Με αμφισβήτησαν πάνω από ένα χρόνο πριν, 2004-2005. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι θα έπρεπε να κρατήσω τη νέα σελήνη που βλέπαμε ως την αρχή του μήνα μου. Το στήριξα στα στοιχεία που δεν μπορείτε να ξέρετε πότε θα επιστρέψει ο Μεσσίας, αν και όλοι πιστεύουμε ότι θα επιστρέψει στη γιορτή των τρομπέτων.

Matt. 24:36 "Αλλά για εκείνη την ημέρα και ώρα κανείς δεν ξέρει, ούτε οι άγγελοι του ουρανού, αλλά μόνο ο Πατέρας Μου."

Δείτε το άρθρο για Επιστροφή του Γιαχσούα.

Ωστόσο, έχουμε στην κατοχή μας ημερολόγια που μας λένε ακριβώς πότε η Γιορτή των Τρομπετών είναι χρόνια και χρόνια πριν. Ξέρουμε λοιπόν, αλλά Matt 24:36 λέει ότι δεν μπορούμε να ξέρουμε. Έτσι, από αυτό, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι με τη χρήση μιας νέας σελήνης, η οποία δεν μπορεί να γίνει γνωστή έως ότου φανεί στην Ιερουσαλήμ την ημέρα που εμφανίζεται, ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τη μέθοδο της όρασης σελήνης για να καθορίσουμε τον νέο μήνα. Ήταν απλό και λογικό για μένα. Αλλά δεν μπόρεσα να το αποδείξω σωστά με τις γραφές.

Μετά ανακάλυψα τον Nehemia Gordon και τους Karaites, και τον Michael Rood και το ημερολόγιό του, και άλλους που επίσης συμφωνούν τώρα με υποστηρίζουν. Και μετά βρίσκω μερικούς από εσάς στους οποίους αποστέλλεται αυτό το έγγραφο, οι οποίοι επίσης συμφωνούν με αυτό το συμπέρασμα. Δικαιώθηκα, αλλά όταν μου παρουσιάζεται το επιχείρημα της συγκυρίας του φεγγαριού, έχω την αίσθηση ότι δεν είμαι πια σίγουρος. Είμαι ανήσυχος μέχρι να πειστώ για άλλη μια φορά ότι κάνω πράγματα σύμφωνα με το Νόμο. Αλλά οι άνθρωποι της σελήνης συγκυρίας το κάνουν επίσης σύμφωνα με το νόμο. Έχουν δίκιο και τα δύο;

Και είμαι εξίσου σίγουρος ότι όσοι ακολουθούν το φεγγάρι συγκυρίας είναι το ίδιο άστατοι με εμένα όταν τίθεται το θέμα και συζητείται. Ποιος έχει την απόλυτη θετική απόδειξη; Εάν είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας, όπως θα έπρεπε να είμαστε με τους αδελφούς και τις αδελφές, τότε θα νιώθουμε πάντα άβολα να μιλάμε γι' αυτό, γιατί δεν θα έχουμε επίσης τη γραφή «έτσι λέει ο Κύριος».

Υπό αυτό το πρίσμα ότι δεν είμαι 100% θετικός, κράτησα δύο Γιορτές φέτος το 2005. Έκανα επίσης δύο Πάσχα. Και δύο Πεντηκοστής. Δεν ήμουν σίγουρος. Δεν είμαι 100% σίγουρος ποιο ήταν το σωστό. Στη συνέχεια, αφού μίλησε με τον Chiam Goldman του Rood Awakening Crew, μου πρότεινε να κρατήσω και τα δύο φέτος. Ήταν δύσκολο, αλλά σκέφτηκα ότι ήμουν ασφαλής. Αλλά αφού το έκανα, νιώθω σαν να ήμουν υποκριτής. Δεν είμαι πιστός στα πιστεύω μου. Ήξερα ότι οι αναβολές ήταν βδέλυγμα και λάθος. Αυτό κάνει το Εβραϊκό Ημερολόγιο το φθινόπωρο. Η μετακίνηση της γιορτής των τρομπέτων μία ή δύο ημέρες μακριά από την πραγματική ημέρα της νέας σελήνης είτε ήταν συγκυρία είτε ήταν όραση, δεν είχε καμία διαφορά. Ακριβώς είτε επρόκειτο είτε όχι να ήταν δύο Άγιες μέρες πίσω στην πλάτη. Σαν Παρασκευή και Σάββατο. Αν ήταν δύο Άγιες Ημέρες πίσω στην πλάτη, τότε η γιορτή των Σαλπίγγων μεταφέρθηκε μία ή δύο μέρες αργότερα. Αυτό δεν είναι καθόλου βιβλικό, αλλά μια ανθρώπινη ιδέα. Υπάρχουν άλλοι κανόνες αλλά δεν είμαι εδώ για να τους συζητήσω.

Ο σκοπός αυτής της εργασίας είναι να σας προσφέρει τη θετική απόδειξη που θα καταλήξει στο συμπέρασμα ποιος είναι ο σωστός τρόπος προσδιορισμού της νέας σελήνης, και επομένως της αρχής του νέου έτους και αφού το κάνουμε, τότε θα είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε πότε καθένα από τα Άγιες μέρες είναι να πέσουν. Είναι σημαντικό να τηρείται το Σάββατο την 7η ημέρα. Σάββατο. Είναι επίσης εξίσου σημαντικό να τηρούμε τις άλλες Άγιες Ημέρες, τις Άγιες Ημέρες την ημέρα που έχουμε εντολή να τις τηρήσουμε. Όχι όποτε θέλουμε. Δεν είναι επιλογή μας το πότε θα πρέπει να είναι. Είναι επιλογή των Πατέρων μας. Η επιλογή μας είναι αν θα υπακούσουμε ή όχι.

Ποια είναι λοιπόν αυτή η απόδειξη;

Όπως πολλοί από εσάς γνωρίζετε τώρα, διάβασα πολλά από τα βιβλία του Δρ. Ernest L. Martin τον περασμένο χειμώνα. Και είμαι έκπληκτος από τα πράγματα που βρίσκω. Στο βιβλίο του Το αστέρι που εξέπληξε τον κόσμο, ο κ. Μάρτιν μας δείχνει από την Αστρονομία, ακριβώς την ημέρα και ακόμη και την ώρα που γεννήθηκε ο Μεσσίας μας. Κάτι που ένιωθα ότι ήταν αδύνατο μέχρι να διαβάσω το βιβλίο του και πώς κατέληξε στα συμπεράσματα που έχει. Μπορείτε να λάβετε ένα αντίγραφο στη διεύθυνση www.askelm.com. Κατά τη διαδικασία απόδειξης των όσων του, θίγει το θέμα της νέας σελήνης, όχι για να διευθετήσει μια διαφωνία για το πότε ήταν, συγκυρία ή όραση, αλλά για να δείξει την αλήθεια πίσω από μια προφητεία που όλοι γνωρίζουμε. Στην πραγματικότητα, όλοι γνωρίζουμε τις προφητείες για τη γέννηση του Μεσσία.

Δεν θα σας πω λοιπόν ποια Νέα Σελήνη είναι σωστή. Εσείς πρέπει να αποφασίσετε ποια μέθοδος είναι η σωστή. Θα σας δείξω τώρα τι μου έδειξε ο κύριος Μάρτιν. Μόλις το είδα, όλη η σύγχυση ως προς το αν θα έπρεπε να υπολογιστεί συγκυρία ή όραση τίθενται σε ηρεμία.
Η γέννηση του Μεσσία καταγράφεται στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου και στο Ευαγγέλιο του Λουκά. Γνωρίζατε ότι ηχογραφήθηκε επίσης στο Revelation;
Αλλά πρώτα, επιτρέψτε μου να σας παραθέσω τι λέει στο βιβλίο του E. Raymond Capt The Glory of the Stars. Άλλο ένα καλό βιβλίο για να έχετε στη βιβλιοθήκη σας.

Ψαλμοί 19:1-4
Οι ουρανοί δηλώνουν τη δόξα του Θεού. Και το στερέωμα δείχνει το έργο Του. 2 Μέρα με τη μέρα λέει λόγο, Και νύχτα με τη νύχτα αποκαλύπτει τη γνώση. 3 Δεν υπάρχει λόγος ούτε γλώσσα όπου δεν ακούγεται η φωνή τους. 4 Η γραμμή τους έχει περάσει σε όλη τη γη, και τα λόγια τους μέχρι το τέλος του κόσμου. Σε αυτούς έχει στήσει μια σκηνή για τον ήλιο
Genesis 1: 14-19

Τότε ο Θεός είπε: «Ας υπάρξουν φώτα στο στερέωμα των ουρανών για να χωρίσουν τη μέρα από τη νύχτα. Και ας είναι για σημεία και εποχές, και για μέρες και χρόνια. 15 και ας είναι για φώτα στο στερέωμα των ουρανών για να δίνουν φως στη γη». και ήταν έτσι. 16 Τότε ο Θεός έφτιαξε δύο μεγάλα φώτα: το μεγαλύτερο φως για να κυβερνά την ημέρα και το μικρότερο για να κυβερνά τη νύχτα. Έφτιαξε και τα αστέρια. 17 Ο Θεός τους έβαλε στο στερέωμα των ουρανών για να δίνουν φως στη γη, 18 και να κυβερνούν την ημέρα και τη νύχτα, και να διαιρούν το φως από το σκοτάδι. Και ο Θεός είδε ότι ήταν καλό. 19 Έτσι το βράδυ και το πρωί ήταν η τέταρτη μέρα.
Εργασία 38: 31-33

«Μπορείς να δέσεις το σύμπλεγμα των Πλειάδων ή να λύσεις τη ζώνη του Ωρίωνα; 32 Μπορείτε να αναδείξετε το Mazzaroth (Zodiac) στην εποχή του; Ή μπορείτε να καθοδηγήσετε τη Μεγάλη Άρκτο με τα μικρά της; 33 Γνωρίζετε τα διατάγματα των ουρανών; Μπορείτε να ορίσετε την κυριαρχία τους στη γη;
Ησαΐας 40: 25 26-

«Με ποιον λοιπόν θα με παρομοιάσεις ή με ποιον θα είμαι ίσος;» λέει ο Άγιος. 26 Σήκωσε τα μάτια σου ψηλά, και δες ποιος δημιούργησε αυτά τα πράγματα, Ποιος βγάζει το στρατό τους με αριθμό· Τους καλεί όλους με το όνομά του, Με το μεγαλείο της δύναμής Του και τη δύναμη της δύναμής Του. Δεν λείπει ούτε ένα.
Ψαλμοί 147: 4

Μετρά τον αριθμό των αστεριών. Τα καλεί όλα με το όνομα.

[ Τα αστέρια τοποθετήθηκαν εκεί από τον Ιεχωβά, και το καθένα ονομάστηκε από Αυτόν. Έχουν τα ίδια ονόματα σε όλες τις γλώσσες σε όλο τον κόσμο. Αν και προφέρονται διαφορετικά, σημαίνουν το ίδιο πράγμα σε κάθε γλώσσα. Οι αστερισμοί ονομάστηκαν από τον Αδάμ, τον Σηθ και τον Ενώχ και μας πέρασαν μέσω του Νώε. Τους δόθηκαν από τον Ιεχωβά ως προφητικές υπενθυμίσεις κάθε νύχτα για τα μελλοντικά πράγματα. Και μπορεί να διαβαστεί σε οποιαδήποτε γλώσσα σε όλο τον κόσμο, σήμερα]

Κεφάλαιο πρώτο- Αστερισμός της Παρθένου [η Παναγία]

Η Παρθένος απεικονίζεται ως γυναίκα με ένα κλαδί στο δεξί της χέρι και μερικά στάχυα (κριθάρι) στο αριστερό της χέρι. Το όνομα αυτού του σημείου στα εβραϊκά είναι «Bethulah», που σημαίνει «παρθένα»: Στα αραβικά, «Adarah», «η αγνή παρθένα»: στα ελληνικά «Parthenos», «η υπηρέτρια της παρθενικής αγνότητας». Όλες οι παραδόσεις, τα ονόματα και οι μυθολογίες, που συνδέονται με αυτό το ζώδιο, αναγνωρίζουν και τονίζουν την παρθενία των γυναικών.
Στο Zodiac της Denderah, στην Αίγυπτο, η Παρθένος παριστάνεται επίσης με ένα κλαδί στο χέρι. Στους Αιγύπτιους, η γυναίκα παριστάνεται ως Ίσις, η σύζυγος του Όσιρι και ονομαζόταν «Ασπόλια», που σημαίνει «στάχυα» ή «ο σπόρος». Οι Έλληνες, σαν σοφοί, που αγνοούσαν τη Θεία προέλευση και τη διδασκαλία αυτού του ζωδίου, παρίστασαν την Παρθένο ως «Δήμητρα» με στάχυα στο χέρι.

Το καλαμπόκι και το κλαδί υποδηλώνουν μια διπλή φύση του Ερχόμενου Σπόρου. Η πρώτη έλευση ως ενσαρκωμένη εκπλήρωση του Ησαΐα 7:14 «Γι' αυτό ο ίδιος ο Κύριος θα σας δώσει ένα σημάδι: Ιδού, η παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει έναν Υιό και θα ονομάσει το όνομά του Εμμανουήλ» και όπως αναφέρεται στο Ματθαίος 1:23. Ιδού, η παρθένος θα είναι έγκυος και θα γεννήσει Υιό, και θα ονομάσουν το όνομά Του Εμμανουήλ», που μεταφράζεται: «Ο Θεός μαζί μας».

Το λαμπρό αστέρι στο στάχυ στο αριστερό της χέρι ονομάζεται στα αραβικά, «Al Zimach», που σημαίνει «το κλαδί». Ο Ζαχαρίας γράφει για αυτό το κλάδο στο Ζαχ 3:8 - Διότι, ιδού, βγάζω τον Υπηρέτη Μου το ΚΛΑΔΙ. Είναι σημαντικό ότι ο Χριστός αναφέρθηκε στον εαυτό Του ως το καλαμπόκι, ή σπόρος του σιταριού, που έπρεπε να πέσει και να πεθάνει για να αποκτήσει τη σωστή καρποφορία του. Ιωάννης 12:23-24.

Ένα από τα αστέρια του κλάδου ονομάζεται «Al Mureddin» που σημαίνει «ποιος θα κατέβει» ή «ποιος θα έχει την κυριαρχία».
Το εδάφιο Ψαλμοί 72:8 αναφέρει «Θα κυριαρχήσει και από θάλασσα σε θάλασσα». Το αστέρι είναι επίσης γνωστό με τη λέξη Χαλδαίου, "Vindermiatrix", που σημαίνει "ο γιος" ή "κλαδί που έρχεται". Έμβλημα του Χριστού, που χρησιμοποιούσαν πολύ οι προφήτες, ήταν το κλαδί, η ρίζα, το κλαδί ή το βλαστάρι ενός φυτού. Έτσι βρίσκουμε τον Χριστό να περιγράφεται ως η ράβδος από το στέλεχος του Ιεσσαί και ένα κλαδί από τις ρίζες του (Ησαΐας 11:1). Είναι ο κλάδος της Δικαιοσύνης, ο κλάδος του Κυρίου, ο υπηρέτης του Θεού ο κλάδος (Ιερ. 23:5· Ησαΐας 4:2· Ζαχ 3:8· 6:12).

Πρέπει να σημειωθεί ότι η Παρθένος, με μια ευρύτερη προφητική έννοια, αντιπροσώπευε «την Παρθένο, την κόρη της Σιών (Ησαΐας 37:22) που είναι ένα άλλο όνομα για το έθνος του Ισραήλ (ολόκληρες τις 12 φυλές). Σε όλη την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, το Ισραήλ αναφέρεται συχνά ως οι μορφές μιας γυναίκας, της «συζύγου» του Ιεχωβά. η «παρθένος» της Σιών (Ιερεμίας 14:17· 18:13· Αμώς 5:2· 2 Ιωάννη 1:1)

Ο κύριος Capt συνεχίζει να δείχνει πώς ολόκληρος ο Ζωδιακός κύκλος στη σωστή του μορφή είναι ένα γράμμα από τον Δημιουργό μας προς εμάς και μπορεί να διαβαστεί κάθε βράδυ, αν αφιερώνουμε χρόνο για να το κάνουμε. Ανοίγει την πόρτα σε μια βαθύτερη κατανόηση των όσων λέει όλα αυτά τα χρόνια.
Στο παρελθόν πάντα πίστευα ότι ο Ζώδιος ήταν κάτι παγανιστικό. Τώρα συνειδητοποιώ ότι ήταν ένα μήνυμα από τον Ιεχωβά, και μετατράπηκε σε παγανιστική λατρεία. Το μήνυμα του Γιαχ δεν έχει αλλάξει. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε αυτό το μήνυμα έχει. Έγινε διεστραμμένο. Παρόμοιο με το φίδι στο κοντάρι που έφτιαξε ο Μωυσής. Ο Ιεχωβά του είπε να το κάνει, αλλά οι άνθρωποι στην εποχή του Εζεκία ήταν αυτοί που λάτρευαν το φίδι και το κοντάρι και όχι τον Ιεχωβά. Έτσι καταστράφηκε.

Τώρα μπορούμε να διαβάσουμε στο βιβλίο της Αποκάλυψης πώς ο Απόστολος Ιωάννης διάβασε αυτά τα αστέρια.

Rev 12: 1-6
Τώρα φάνηκε στον ουρανό ένα μεγάλο σημάδι: μια γυναίκα ντυμένη με ήλιο, με το φεγγάρι κάτω από τα πόδια της και στο κεφάλι της μια γιρλάντα από δώδεκα αστέρια. 2 Έπειτα, όντας έγκυος, φώναξε με τον τοκετό και τον πόνο να γεννήσει. 3 Και ένα άλλο σημάδι φάνηκε στον ουρανό: ιδού, ένας μεγάλος, φλογερός κόκκινος δράκος που είχε επτά κεφάλια και δέκα κέρατα, και επτά διαδήματα στα κεφάλια του. 4 Η ουρά του τράβηξε το ένα τρίτο των αστεριών του ουρανού και τα πέταξε στη γη. Και ο δράκος στάθηκε μπροστά στη γυναίκα που ήταν έτοιμη να γεννήσει, να καταβροχθίσει το Παιδί της μόλις γεννήθηκε. 5 Γέννησε ένα αρσενικό παιδί που θα κυβερνούσε όλα τα έθνη με μια σιδερένια ράβδο. Και το Παιδί της πιάστηκε στον Θεό και στον θρόνο Του. 6 Τότε η γυναίκα κατέφυγε στην έρημο, όπου έχει ένα μέρος που ετοίμασε ο Θεός, για να την ταΐσουν εκεί χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες.

Αν κοιτάξουμε στον Ζωδιακό, θα δούμε ότι γίνεται λόγος για Παρθένο ή παρθένο. Και αναφέρεται επίσης ένας άλλος αστερισμός του φιδιού και τυχαίνει να έχει το κεφάλι του κοντά στην Παναγία. Σύμπτωση? Όχι, προφητικό! Αυτό μιλάει για τη γέννηση του Μεσσία και πώς ο βασιλιάς Ηρώδης προσπάθησε να Τον σκοτώσει αμέσως μόλις γεννήθηκε.

Έτσι, τώρα έχουμε ένα ζωδιακό κύκλο στον Παράδεισο με μια κινούμενη Σελήνη που αναφέρεται επίσης. Αυτό είναι κρίσιμο για την όλη κατανόηση. Σημειώστε λοιπόν αυτό. Μιλάμε για το φεγγάρι στον αστερισμό της Παρθένου, σε μια χρονική στιγμή. Εκείνη τη στιγμή ήταν η μέρα που γεννήθηκε ο Μεσσίας. Εκείνη την ημέρα ήταν η γιορτή των τρομπέτων. Εκείνη τη χρονιά ήταν ο σκοπός του βιβλίου που έγραψε ο κύριος Μάρτιν. Αυτό το φεγγάρι στην Παρθένο ήταν το πώς καθόρισε την ακριβή ώρα που γεννήθηκε ο Μεσσίας. Και με αυτόν τον τρόπο διευθετήστε το επιχείρημα για το πώς να αποφασίσουμε ποιο φεγγάρι θα χρησιμοποιήσουμε για να καθορίσουμε την αρχή του μήνα. Αλλά δεν προσπαθούσε να αποδείξει τίποτα για το φεγγάρι, αλλά ολόκληρο το βιβλίο του αφορούσε το πότε γεννήθηκε ο Μεσσίας. Δεν είμαι σίγουρος ότι κατάλαβε καν τι είπε όταν το είπε. Αλλά η απόδειξη είναι πάνω από τα συντριπτικά στοιχεία για το πώς θα καθορίσουμε τη νέα σελήνη.

Η γιορτή των Σαλπίγγων όπως όλοι γνωρίζουμε είναι την Πρώτη ημέρα του Έβδομου μήνα. Και η αρχή των Τρομπετών ή η πρώτη μέρα της γιορτής των Σαλπίγγων καθορίζεται από τη Νέα Σελήνη. Το επιχείρημα δεν είναι αν θα κρατήσουμε ή όχι τις Τρομπέτες, αλλά για το ποια νέα σελήνη χρησιμοποιούμε για να καθορίσουμε την πρώτη μέρα. Μια συγκυριακή Νέα Σελήνη ή μια Ορατή Νέα Σελήνη.

Δεν θέλω να το μπερδέψω, γι' αυτό θα παραθέσω ακριβώς αυτό που λέει ο κ. Μάρτιν, ξεκινώντας από τη σελίδα 82 του βιβλίου του και τελειώνοντας στη σελίδα 90. Λέει·

Ο ουσιαστικός παράγοντας για την ερμηνεία του συμβόλου της Αποκάλυψης 12:1-5 είναι η ταύτιση της γυναίκας. Τι σημαίνει ο Ιωάννης με το να την αναφέρει; Αυτό είναι πολύ σίγουρο: Η γυναίκα στους τρεις πρώτους στίχους παρουσιάζεται ως στον Παράδεισο και τόσο ο Ήλιος όσο και η Σελήνη συνδέονται μαζί της. Αφού ο δράκος ρίξει κάτω το ένα τρίτο των άστρων του ουρανού (Αποκάλυψη 12:4), η γυναίκα βρίσκεται στη γη (έναντι 6 και 14). Αλλά ο σημαντικός παράγοντας είναι η γέννηση του άνδρα-παιδιού και η σχέση της γυναίκας με τα ουράνια ζώδια ενώ είναι συμβολικά στον παράδεισο (τα τρία πρώτα έναντι της Αποκάλυψης 12 δείχνουν τον Ήλιο να την ντύνει και τη Σελήνη κάτω από τα πόδια της και τα δώδεκα αστέρια στο κεφάλι της.)

Η «γέννηση» του Μεσσία συνδέεται με αυτό το ουράνιο θέαμα. Εφόσον μερικά σημειωμένα ουράνια σώματα αποτελούν μέρος της εικόνας, θα μπορούσε κάλλιστα ο Ιωάννης να σκόπευε τη γυναίκα να αναπαραστήσει έναν αστερισμό τον οποίο διασχίζουν τα δύο κύρια φωτιστικά σώματα και ότι ήταν μέρος του ζωδιακού συστήματος που δίνει την ηγεσία στα ζώδια (το Δώδεκα αστέρια ήταν ένα «στεφάνι» στο κεφάλι της). Θυμηθείτε ότι η ερμηνεία των αστρονομικών σημείων κυριαρχούσε στη σκέψη των περισσότερων ανθρώπων τον πρώτο αιώνα, είτε οι άνθρωποι ήταν Εβραίοι είτε Εθνικοί. Πράγματι, η λέξη «ζώδιο» που χρησιμοποιούσε ο συγγραφέας του βιβλίου της Αποκάλυψης για να περιγράψει αυτή την ουράνια εμφάνιση ήταν η ίδια που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι για να δηλώσουν τους ζωδιακούς αστερισμούς. [Liddell and Scott., Lexicon, 1448.]

Αυτό γίνεται πιο σαφές όταν κάποιος κοιτάξει προσεκτικά το κείμενο. Δεδομένου ότι ο Ήλιος και η Σελήνη βρίσκονται ανάμεσα ή σε ευθυγράμμιση με το σώμα αυτής της γυναίκας, θα μπορούσε να είναι, με συμβολικό τρόπο, ένας αστερισμός που βρίσκεται στα κανονικά μονοπάτια του Ήλιου και της Σελήνης. Το μόνο σημάδι γυναίκας που υπάρχει κατά μήκος της εκλειπτικής (η διαδρομή του Ήλιου στο ταξίδι του μέσα από τα αστέρια) είναι αυτό της Παρθένου της Παρθένου. Καταλαμβάνει, σε μορφή σώματος, ένα χώρο περίπου 50 μοιρών κατά μήκος της εκλειπτικής. Το κεφάλι της γυναίκας στην πραγματικότητα γεφυρώνει περίπου 10 μοίρες στο προηγούμενο ζώδιο του Λέοντα και τα πόδια της επικαλύπτονται περίπου 10 μοίρες στο επόμενο ζώδιο του Ζυγού, τη Ζυγαριά. Κατά την περίοδο της γέννησης του Ιησού, ο Ήλιος εισήλθε στην ετήσια πορεία του μέσω των ουρανών στη θέση του κεφαλιού της γυναίκας περίπου στις 13 Αυγούστου, και βγήκε από τα πόδια της περίπου στις 2 Οκτωβρίου. Αλλά ο Απόστολος Ιωάννης είδε τη σκηνή όταν ο ήλιος ήταν « ρούχα» ή «στολίζει» τη γυναίκα. Αυτό σίγουρα δείχνει ότι η θέση του Ήλιου στο όραμα βρισκόταν κάπου με το σώμα της γυναίκας, ανάμεσα στο λαιμό και τα γόνατα. Ο Ήλιος δύσκολα θα μπορούσε να πει ότι την έντυσε αν βρισκόταν στο πρόσωπό της ή κοντά στα πόδια της.

Η μόνη φορά μέσα στο έτος που ο Ήλιος θα μπορούσε να είναι σε θέση να «ντύσει» την ουράνια γυναίκα που ονομάζεται Παρθένος (δηλαδή να είναι μεσόσωμος μαζί της, στην περιοχή όπου μια έγκυος γυναίκα φέρει ένα παιδί) είναι όταν ο Ήλιος βρίσκεται μεταξύ περίπου 150 και 170 μοιρών κατά μήκος της εκλειπτικής. Αυτό το «ρούχο» της γυναίκας από τον Ήλιο συμβαίνει για μια περίοδο 20 ημερών κάθε χρόνο. Αυτή η εξάπλωση των 20 μοιρών θα μπορούσε να υποδεικνύει τη γενική ώρα που γεννήθηκε ο Ιησούς. Το 3 π.Χ., ο Ήλιος θα είχε εισέλθει σε αυτήν την ουράνια περιοχή περίπου στις 27 Αυγούστου και θα έβγαινε από αυτήν περίπου στις 15 Σεπτεμβρίου. που ονομάζεται Παρθένος (και αυτό είναι αναμφίβολα αυτό που εννοεί), τότε ο Ιησούς θα έπρεπε να γεννηθεί εντός αυτής της περιόδου των 20 ημερών. Από τη σκοπιά των Μάγων που ήταν αστρολόγοι, αυτό θα ήταν το μόνο λογικό σημάδι κάτω από το οποίο θα μπορούσε να γεννηθεί ο Εβραίος Μεσσίας, ειδικά αν γεννήθηκε από παρθένο. Ακόμη και σήμερα, οι αστρολόγοι αναγνωρίζουν ότι το ζώδιο της Παρθένου είναι αυτό που αναφέρεται σε έναν μεσσιανικό παγκόσμιο κυβερνήτη που γεννιέται από παρθένο. [Devore, Encyclopedia of Astrology, 366.]
Αυτή η παραδεισένια γυναίκα που ονομάζεται Παρθένος συνήθως απεικονίζεται ως παρθένα να κρατά στο δεξί της χέρι ένα πράσινο κλαδί και στο αριστερό της ένα κλωνάρι σιτηρών. Στον εβραϊκό ζωδιακό κύκλο, αρχικά (την εποχή του Δαβίδ) υποδήλωνε τη Ρουθ που σταχυολογούσε στα χωράφια του Βοόζ. Στη συνέχεια έγινε η Παρθένος όταν δόθηκε η προφητεία του Ησαΐα 7:14 την εποχή του βασιλιά Εζεκία και του προφήτη Ησαΐα. Αυτή η παρθένα κρατούσε στο αριστερό της χέρι ένα κλωνάρι σιτηρών. Εδώ ακριβώς βρίσκεται το φωτεινό αστέρι που ονομάζεται Spica. Πράγματι, το κύριο αστέρι του αστερισμού της Παρθένου είναι η Spica. Ο Bullinger, στο βιβλίο του «The Witness of the Star» (σελ. 29-34), είπε ότι η λέξη Spica έχει, μέσω των αραβικών, τη σημασία «το κλαδί» και ότι συμβολικά αναφέρεται στον Ιησού που προφητικά ονομαζόταν «ο Κλάδος» στο Ζαχαρίας 3:8 και 6:12. Και ο Bullinger (και ο Seiss στο βιβλίο του "The Gospel of the Stars") υποστηρίζουν ότι αυτό το ζώδιο της Παρθένου υποδηλώνει τον ουράνιο μάρτυρα για τη γέννηση του Μεσσία (Ιησού). Λένε ότι η Παρθένος πρέπει να αρχίσει πραγματικά τα ζώδια που δίνουν την ιστορία του Μεσσία. Αυτό μπορεί να είναι. Ο Απόστολος Ιωάννης μπορεί να έδωσε την ίδια ένδειξη όσον αφορά το πρώτο πλήρες ζώδιο του ζωδιακού κύκλου. Απεικόνισε τη γυναίκα της Αποκάλυψης να έχει ένα στέμμα με δώδεκα αστέρια στο κεφάλι της.

Αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να δείξει ότι η γυναίκα (Παρθένος) είναι ο αστερισμός της κεφαλής και για τα δώδεκα ζώδια. Η θέση «κεφαλιού» της Παρθένου βρίσκεται στην πραγματικότητα στις τελευταίες δέκα μοίρες του Λέοντα. Σε αυτήν ακριβώς την περιοχή θα ξεκινούσε η ιστορία της καριέρας του Μεσσία στην οποία αναφέρονταν ο Bullinger και ο Seis. Έτσι, η ιστορία του Ιησού και της αποστολής Του στη γη, όπως αναφέρεται από αυτά τα ουράνια σύμβολα, θα πρέπει λογικά να ξεκινά με τη γέννησή του από μια παρθένα και να καταλήγει με το να στέφεται βασιλιάς στο τελευταίο ζώδιο του Λέοντα του Λιονταριού (με το κύριο αστέρι του τον Ρήγκουλους -το King Star). Αυτό είναι αναμφίβολα αυτό που προσπαθούσε να δείξει ο απόστολος Ιωάννης μέσω των συμβόλων που βρέθηκαν στην Αποκάλυψη Δώδεκα.

Η γέννηση αυτού του παιδιού στην αποκάλυψη Δώδεκα (τους οποίους ο Ιωάννης ταύτισε με τον Ιησού) θα έπρεπε να είχε συμβεί ενώ ο Ήλιος «ένδυε» τη γυναίκα, όταν ο Ήλιος ήταν μεσόσωμος στην Παρθένο. Αυτή η χρονική περίοδος το 3 π.Χ. κάλυψε 20 ημέρες (27 Αυγούστου έως 15 Σεπτεμβρίου). Εάν ο Ιησούς γεννιόταν εντός αυτής της περιόδου των 20 ημερών, θα ταίριαζε περισσότερο με τη μαρτυρία του Λουκά (σε σχέση με τη γέννηση του Ιωάννη του Βαπτιστή και την όγδοη πορεία του Αβιά). Πράγματι, οι χρονολογικές ενδείξεις που σχετίζονται με αυτήν την ιερατική πορεία της Αβίας τοποθετούν τη γέννηση του Ιησού ακριβώς σε αυτήν την περίοδο. Αλλά υπάρχει τρόπος να φτάσουμε σε μια πολύ πιο κοντινή στιγμή για τη γέννηση του Ιησού από μια απλή περίοδο 20 ημερών. Η θέση του φεγγαριού στο όραμα του John ουσιαστικά προσδιορίζει τη γέννηση σε μια μέρα—- σε μια περίοδο μιάμιση ώρας (εντός 90 λεπτών) εκείνη την ημέρα. Αυτό μπορεί να φαίνεται μια παράλογη εκτίμηση στην επιφάνεια, αλλά είναι πολύ πιθανό.
(Έντονη και υπογραμμισμένη Η έμφαση δική μου)

Το κλειδί είναι η Σελήνη. Ο Απόστολος είπε ότι βρισκόταν «κάτω από τα πόδια της». Τι σημαίνει η λέξη «κάτω» σε αυτή την περίπτωση; Σημαίνει ότι η γυναίκα του οράματος στεκόταν στη Σελήνη όταν ο Τζον το παρατήρησε ή σημαίνει ότι τα πόδια της ήταν τοποθετημένα ελαφρώς πάνω από τη Σελήνη; Ο Γιάννης δεν μας λέει. Αυτό, ωστόσο, δεν έχει μείζονα συνέπεια στη χρήση της θέσης της Σελήνης για να απαντήσουμε στην ερώτησή μας, επειδή θα συνεπαγόταν μόνο τη διαφορά ενός ή δύο μοιρών. Η Σελήνη ταξιδεύει περίπου 12 μοίρες την ημέρα στην πορεία της στους ουρανούς. Αυτή η κίνηση μιας ή δύο μοιρών από τη Σελήνη αντιπροσωπεύει στη γη μόνο μια περίοδο δύο έως τεσσάρων ωρών. Αυτή η διαφορά δεν αποτελεί πρόβλημα για τον προσδιορισμό του χρόνου γέννησης του Ιησού. Αυτό που είναι ζωτικής σημασίας, ωστόσο, είναι ότι αυτό δείχνει τη Σελήνη ως Νέα Σελήνη. (Η έμφαση είναι δική μου, έντονη και υπογραμμισμένη)

Τώρα σημειώστε αυτό το σημείο. Δεδομένου ότι τα πόδια της Παρθένου της Παρθένου αντιπροσωπεύουν τις τελευταίες 7 μοίρες του αστερισμού (στην εποχή του Ιησού θα ήταν μεταξύ 180 και 187 μοιρών περίπου κατά μήκος της εκλειπτικής), η Σελήνη πρέπει να τοποθετηθεί κάπου κάτω από αυτό το τόξο 7 μοιρών για να ικανοποιήσει την περιγραφή της Αποκάλυψης Δώδεκα. Αλλά η Σελήνη πρέπει επίσης να βρίσκεται στην ακριβή θέση όταν ο Ήλιος είναι μεσαίος προς την Παρθένο. Το έτος 3 π.Χ., αυτοί οι δύο παράγοντες ήρθαν σε ακριβή συμφωνία για περίπου μιάμιση ώρα, όπως παρατηρήθηκε από την Παλαιστίνη ή την Πάτμο, την περίοδο του λυκόφωτος της 11ης Σεπτεμβρίου. Η σχέση ξεκίνησε περίπου στις 6:15 μ.μ. (ηλιοβασίλεμα) και διήρκεσε μέχρι τις 7:45 μ.μ. (δύση του φεγγαριού). Αυτή είναι η μόνη μέρα σε ολόκληρο το χρόνο που θα μπορούσε να λάβει χώρα το αστρονομικό φαινόμενο που περιγράφεται στο δωδέκατο κεφάλαιο της Αποκάλυψης.

Αυτό δείχνει επίσης ένα άλλο σημαντικό σημείο. Η Σελήνη ήταν σε φάση ημισελήνου. Ήταν ημέρα Νέας Σελήνης, η αρχή ενός νέου σεληνιακού μήνα. (Η έμφαση είναι δική μου, έντονη και υπογραμμισμένη)

Ενώ οι απλοί άνθρωποι στη σύγχρονη εποχή που δεν είναι επαγγελματίες αστρονόμοι έχουν ελάχιστη γνώση των κινήσεων του ήλιου, της σελήνης, των πλανητών και των αστρικών κινήσεων, οι άνθρωποι από τον πρώτο αιώνα έως τη Βιομηχανική Επανάσταση ήταν πολύ συνηθισμένοι σε αυτές. Ακόμη και οι άνθρωποι με μικρή μόρφωση γνώριζαν γενικά τις κύριες κινήσεις των αστρονομικών σωμάτων—ακόμα και περισσότερο από τους περισσότερους μορφωμένους κολεγίου σήμερα. Όταν κάποιος από τα πρώτα χρόνια διάβασε την αποκάλυψη 12:1-3, μια αστρονομική σχέση συνειδητοποιήθηκε αμέσως. Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι τους έδειχνε μια οθόνη Νέας Σελήνης. Και όταν η γυναίκα του ζωδίου ερμηνεύτηκε ως Παρθένος η Παρθένος, και με τον Ήλιο με το σώμα της Παναγίας, είδαν ξεκάθαρα μια ημέρα Νέας Σελήνης να εμφανίζεται κάποια στιγμή στα τέλη του καλοκαιριού.
Ο Απόστολος Ιωάννης είπε ότι αυτή η ουράνια σχέση συνέβη την εποχή της γέννησης του Ιησού. Και το 3 π.Χ. αυτός ακριβώς ο συνδυασμός ουράνιων παραγόντων συνέβαινε ακριβώς μετά τη δύση του ηλίου μόνο μια μέρα του χρόνου. Ήταν στις 11 Σεπτεμβρίου. Δεν θα μπορούσε να έχει συμβεί σε καμία άλλη εποχή του χρόνου. Πράγματι, ακόμη και μια μέρα πριν, στις 10 Σεπτεμβρίου – η Σελήνη θα βρισκόταν πάνω από τα πόδια της παρθένας με την ημισέληνο να μην είναι ορατή, ενώ μια μέρα μακρύτερα – στις 12 Σεπτεμβρίου – η Σελήνη είχε προχωρήσει πολύ πέρα ​​από τα πόδια της παρθένας, τουλάχιστον 25 διαμέτρους της Σελήνης ανατολικά των ποδιών της. Επομένως ισχύει μόνο μία ημέρα. Εκείνη η μέρα ήταν λίγο μετά τη δύση του ηλίου στις 11 Σεπτεμβρίου.
Ο Απόστολος Ιωάννης ουσιαστικά παρουσιάζει στους αναγνώστες του κάτι σημαντικό με συμβολικό τρόπο. Τα εδάφια Αποκάλυψη 12:1-3 σίγουρα δείχνουν μια ημέρα Νέας Σελήνης που μπορούσε να παρατηρηθεί μόνο από τη γη αμέσως μετά τη δύση του ηλίου και η ημέρα ήταν η 11η Σεπτεμβρίου. Αυτό το θέμα ταιριάζει καλά με την περιγραφή του Λουκά για τη γέννηση του Ιησού στη Βηθλεέμ. Θυμηθείτε ότι «υπήρχαν στην ίδια χώρα βοσκοί που έμεναν στο χωράφι, που φρουρούσαν τα κοπάδια τη νύχτα. Και ο άγγελος είπε «σε σένα γεννήθηκε σήμερα [που άρχισε με τη δύση του ηλίου] στην πόλη του Δαβίδ ένας Σωτήρας, που είναι ο Χριστός ο Κύριος» (Λουκάς 2:8-11). Ο Ιησούς γεννήθηκε νωρίς το βράδυ και η Αποκάλυψη 12 δείχνει ότι ήταν ημέρα Νέας Σελήνης.
Τι Νέα Σελήνη θα μπορούσε να ήταν αυτή; Η απάντηση είναι πιο εκπληκτική. Είναι σχεδόν πάρα πολύ καταπληκτικό! Η 11η Σεπτεμβρίου 3 π.Χ. ήταν το Tishri One στο εβραϊκό ημερολόγιο. Για τους Εβραίους αυτό θα ήταν πράγματι μια πολύ βαθιά περίσταση. Το Tishri One δεν είναι άλλο από την εβραϊκή ημέρα της Πρωτοχρονιάς (Rosh ha-Shanah, ή όπως την αποκαλεί η Βίβλος, Η Ημέρα των Τρομπετών - Λευιτικό 23:23-26). Ήταν μια σημαντική ετήσια ιερή ημέρα των Εβραίων (αλλά όχι μία από τις τρεις ετήσιες γιορτές που απαιτούσαν από όλους τους Παλαιστίνιους Εβραίους να βρίσκονται στην Ιερουσαλήμ).
Τι σημαντική μέρα για την εμφάνιση του Μεσσία που έφτασε στη γη από την εβραϊκή σκοπιά. Και είναι αξιοσημείωτο ότι καμία άλλη μέρα του χρόνου δεν θα μπορούσε να ταιριάζει αστρονομικά στην Αποκάλυψη 12:1-3. Ο Απόστολος Ιωάννης σίγουρα δείχνει ένα αστρονομικό σημάδι που απαντά ακριβώς με την εβραϊκή Πρωτοχρονιά. Ο John σίγουρα θα είχε συνειδητοποιήσει τη σημασία αυτής της αστρονομικής σκηνής που περιέγραφε.

Οι προηγούμενες τρεισήμισι σελίδες ελήφθησαν από τις Σελίδες 82-90 του Αστέρι που εξέπληξε τον κόσμο από τον Ernest L. Martin.

Η εικόνα του υπολογιστή χρησιμοποιεί το Ιουλιανό ημερολόγιο που μετράει το έτος μηδέν στους υπολογισμούς του. Αυτή είναι λοιπόν η 11η Σεπτεμβρίου 3 π.Χ. και ο ήλιος μόλις έχει δύσει και είναι στο μέσο του σώματος και το φεγγάρι γίνεται πλέον ορατό με γυμνό μάτι. Όταν μεγεθύνω αυτό το φεγγάρι πάνω, μπορούμε να δούμε παρακάτω ότι είναι ένα μισοφέγγαρο κάτω από τα πόδια της και πάλι αυτή είναι η 1η ημέρα του 7ου μήνα και η γιορτή των τρομπέτων.

Επικοινώνησα με τον κ. Wadsworth και επιβεβαίωσε τα ευρήματα του κ. Martin. Μάλιστα, πολλά πλανητάρια σε όλο τον κόσμο έχουν αλλάξει τα Planetary show τους με βάση τα ευρήματα του κ. Martin. Άλλα βιβλία για αυτό το θέμα, που σας ενδιαφέρουν, θα είναι
; The Gospel in the Stars του Joseph A Seiss
; The Witness of the Stars του EW Bullinger
; The Glory of the Stars του E. Raymond Capt
; Mazzaroth της Frances Rolleston που γράφτηκε το 1865. Ένα σπάνιο βιβλίο.
; 365 Starry Nights του Chet Raymo
; http://www.atlbible.org/astronomy/astronomy1.htm Αρχική τοποθεσία του Βιβλικού αστρονόμου και ερευνητή Bob Wadsworth. Με περισσότερα βίντεο και ενημερωτικά δελτία για να σας κρατάμε ενήμερους.

Και για να το επιβεβαιώσω εγώ, εγκατέστησα επίσης ένα πρόγραμμα υπολογιστή που ονομάζεται Dance of the Stars, το οποίο συνέστησε και αγόρασα από τον κ. Wadsworth. Και ένα άλλο πρόγραμμα λογισμικού που ονομάζεται Starry Nights, στο οποίο μπορείτε να βρείτε www.starrynight.com . Και εγώ μπόρεσα να δείξω το ίδιο γεγονός την ίδια μέρα. Η σύνοδος της Σελήνης ήταν στις 9 Σεπτεμβρίου. Η 10η Σεπτεμβρίου ήταν μια Σελήνη 1% που θα ήταν δύσκολο να φανεί με τον ήλιο να δύει μόνο λίγες στιγμές πριν και δεν ήταν κάτω από τα πόδια της Παρθένου. Η 11η Σεπτεμβρίου ήταν μια Ορατή Ημισέληνος κατά 4% και όπως μπορείτε να δείτε στην εικόνα πάνω από το φεγγάρι είναι κάτω από τα πόδια του αστερισμού της Παρθένου.

Με αυτά τα στοιχεία που παρουσιάζονται τώρα της γέννησης του Μεσσία στη γιορτή των Σαλπίγγων το 3 π.Χ. και το φεγγάρι, ένα μισοφέγγαρο όπως περιγράφεται από τον Απόστολο Ιωάννη, μπορούμε τώρα να συμφωνήσουμε με ασφάλεια ότι έχουμε τώρα βιβλική απόδειξη για το ποιο φεγγάρι πρέπει να χρησιμοποιήσουμε για να ξεκινήσουμε τον μήνα και την καταμέτρηση σε καθεμία από τις Άγιες Ημέρες του Λευ 23.

Matt. 24:36 "Αλλά για εκείνη την ημέρα και ώρα κανείς δεν ξέρει, ούτε οι άγγελοι του ουρανού, αλλά μόνο ο Πατέρας Μου."